Στο Μπάντμιντον, όπου βρεθήκαμε, μόλις έχει ολοκληρώσει την πρόβα της…
για το μιούζικαλ «Sweet Charity», μια φιλόδοξη παραγωγή που έχει γράψει τη δική της ιστορία στο Μπρόντγουεϊ. Στην πιο δημιουργική περίοδο της ζωής της, η Ντορέττα Παπαδημητρίου δοκιμάζεται σε νέα πράγματα και παρά το φορτωμένο πρόγραμμά της, προτιμά να το απολαμβάνει παρά να βαρυγκομά.

– Μία ακόμα πρόκληση στην καριέρα σου, αυτή τη φορά με τη συμμετοχή στο μιούζικαλ «Sweet Charity» στο Μπάντμιντον. Είναι μεγάλη χαρά που συμμετέχω σε μια μεγάλη παραγωγή και στο αριστούργημα του Μπομπ Φόσι, αλλά και που μας σκηνοθετεί ο κορυφαίος χορογράφος, τιμημένος με βραβείο Τόνι, Τσετ Γουόκερ. Εχω μεγάλη αγωνία γιατί είναι η πρώτη φορά που θα συνδυάσω τραγούδι, χορό και πρόζα. Δουλεύω δεύτερη φορά με τη Σμαράγδα Καρύδη και χαίρομαι γιατί είναι πραγματικά η χαρά της ζωής, έχει χιούμορ, τσαλακώνεται και αυτοσαρκάζεται. Εκτιμώ πολύ τη Νάντια Μπουλέ, η οποία έχει εξαιρετική φωνή και κίνηση, αλλά και όλο το καστ, όπως τον Σταύρο Ζαλμά, τον Μέμο Μπεγνή, τον Ιβάν Σβιτάιλο…
– Στο «Sweet Charity» υποδύεσαι τη Νίκι Πινατέλι. Τι κοινά έχεις με την ηρωίδα; Tο «Sweet Charity» αφηγείται τις ερωτικές περιπέτειες της καλοκάγαθης χορεύτριας-taxi girl Τσάριτι. Εγώ υποδύομαι τη Νίκι, την κολλητή της Τσάριτι (Σμαράγδα Καρύδη). Κάνω έναν ρόλο πολύ δυναμικό και σκληρό, που προσπαθεί ουσιαστικά να προσγειώσει στην πραγματικότητα την Τσάριτι, που είναι αθεράπευτα ρομαντική, αλλά και την Ελεν (Νάντια Μπουλέ). Το κοινό μου χαρακτηριστικό με τη Νίκι είναι ο ρεαλισμός, αλλά δεν φοβάμαι να ονειρευτώ.

– Πώς αισθάνεσαι μετά από πέντε μήνες στο τιμόνι του πρωινού «Καλημερούδια»;  Οταν τέλειωσε η πρώτη εβδομάδα του πρωινού, τότε συνειδητοποίησα ότι αυτό θα γίνεται κάθε βδομάδα για πολλούς μήνες. Αν εξαιρέσεις την αρχή, λοιπόν, που είχα αγωνία, μετά αισθάνθηκα πολύ άνετα. Απολαμβάνω τη διαδικασία του πρωινού, πηγαίνω με όρεξη, και περνάμε όλοι μια χαρά γιατί υπάρχει ωραίο κλίμα. Μπορεί να μην ακούγεται πιστευτό, αλλά έτσι είναι.

– Είχατε κάποιες αλλαγές παρ’ όλα αυτά. Παραιτήθηκε η Ρένια της Φτελιάς, μετακινήθηκε ο Βαγγέλης Χαρισόπουλος και ήρθε ο Δημήτρης Μηλιόγλου. Νομίζω ότι είναι φυσικό σε μια καινούρια εκπομπή με νέα πρόσωπα να γίνονται αλλαγές. Θα ήταν ουτοπικό να βγαίναμε από την πρώτη μέρα και να ήταν όλα τέλεια. Προσπαθούμε, αλλάζουμε, βελτιωνόμαστε, βλέπουμε τι πάει και τι δεν πάει.

– Πολλοί ισχυρίζονται ότι δεν είναι καλό να είναι όλα νέα πρόσωπα. Τι απαντάς; Δεν είναι δουλειά μου να σχολιάζω τι λέει ο καθένας. Γνωρίζω ότι όσοι ξεκίνησαν να κάνουν τηλεόραση δεν το είχαν κάνει στο παρελθόν. Και κάποια στιγμή έκαναν. Με αυτή τη λογική ξεκίνησαν κάποια πρόσωπα που δεν ήταν άσχετα με την τηλεόραση, αλλά με το πρωινό. Εχουν κάνει όμως άλλα πράγματα. Ξεκινούν, αποκτούν εμπειρία, αλλά σαφέστατα είναι μεγαλύτερο το ρίσκο. Ενα ρίσκο που πήρε το κανάλι, ξέροντας και τι συνεπάγεται. Δηλαδή ότι θα χρειαστεί περισσότερος χρόνος, θα πρέπει να χτιστεί, να μάθει τα νέα πρόσωπα ο τηλεθεατής.

– Το έχεις καθόλου μετανιώσει; Διότι τα νούμερα σε σχέση με το «Πρω1νό» του ΑΝΤ1 έχουν μεγάλη διαφορά… Οχι, δεν το μετάνιωσα. Και δεν πρέπει να συγκρινόμαστε μόνο με το ένα πρωινό. Υπάρχει και το «Happy day», που τελειώνει στις 11.00 και είναι υπολογίσιμη τηλεοπτική δύναμη. Είναι δύο εκπομπές, χρόνια στην τηλεόραση, με δεμένες παρέες που τις έχει αγαπήσει ο κόσμος. Εμείς είμαστε μια νέα εκπομπή με καινούρια πρόσωπα. Δεν μας αγχώνουν τα νούμερα – ούτε εμένα ούτε το κανάλι. Από την αρχή είχαμε συζητήσει ότι δεν πάμε για να σπάσουμε τα μηχανάκια της AGB, θα ήταν αφελές άλλωστε κάτι τέτοιο. Είπαμε ότι αυτό θα χρειαστεί χρόνο και το κανάλι μίλησε για μια συνεργασία όχι ετήσια, αλλά διαχρονική ώστε να μην αλλάζει κάθε χρόνο παρουσιαστή. Αυτή είναι η πρόθεση του MEGA, να χτιστεί η εκπομπή καλά φέτος και να έχει άλλη δυναμική του χρόνου. Από τα νούμερα σαφώς δεν είμαστε ικανοποιημένοι, ούτε εγώ ούτε το κανάλι, γιατί δεν είναι αντάξια της εκπομπής μας. Αλλά δεν είναι εύκολο να μπεις σφήνα στη συνήθεια του τηλεθεατή που βλέπει όλα αυτά τα χρόνια το «Πρω1νό» του ΑΝΤ1 και το «Happy day». Θέλει κόπο. Και το βλέπω εντελώς αθλητικά. Την πρώτη χρονιά δεν θα βγεις πρωταθλητής Ελλάδας. Θα δουλέψεις, θα πέσεις, θα σηκωθείς και κάποια στιγμή θα φτάσεις τον στόχο σου. Δεν μπορεί από τη μία μέρα στην άλλη να κερδίσεις τον πρωταθλητή. Χρειάζεται κόπος και δουλειά.

– Θεωρείς ότι κάνεις άλλου είδους εκπομπή από το «Πρω1νό» του ΑΝΤ1; Είναι διαφορετικός ο τρόπος προσέγγισης στη θεματολογία. Ασχολούμαστε με την επικαιρότητα, δεν έχουμε πολύ gossip, παρουσιάζουμε έρευνες, αστεία βίντεο, νέα από το εξωτερικό, θέματα για παιδιά, ψυχολογία, μόδα και άλλα. Και είμαστε πέντε εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι, με διαφορετική οπτική και προσέγγιση στα θέματα.

– Δεν θα μπορούσες να έχεις πιο δηκτικό σχολιασμό, όπως έχει το «Πρω1νό»; Δεν το έχω καθόλου αυτό και δεν μου ταιριάζει. Και δεν θα επιχειρούσα ποτέ να κοντραριστώ σε αυτό το κομμάτι.

– Πώς διαχειρίζεσαι τα αρνητικά δημοσιεύματα για την εκπομπή; Ολες οι νέες εκπομπές το παλεύουν με την τηλεθέαση καθημερινά. Ο ανταγωνισμός στην πρωινή ζώνη είναι δύσκολος και διαπίστωσα ότι υπάρχει τρέλα με τα πρωινά. Ακούω, διαβάζω και κρίνω. Δεν είμαι κοριτσάκι που μόλις ξεκίνησε. Είμαι 36 χρόνων, με δύο παιδιά και μπορώ να καταλάβω τι έγινε σωστά και τι λάθος. Αντιλαμβάνομαι την καλοπροαίρετη και την κακοπροαίρετη κριτική. Και είμαι πολύ αυστηρή με τον εαυτό μου.

– Πώς σου φαίνεται το «Πρω1νό» του ΑΝΤ1; Είναι μια δουλεμένη εκπομπή, η ομάδα είναι πολύ δεμένη, ακόμα και η Μαρία Ηλιάκη, που είναι έμπειρη παρουσιάστρια, προσαρμόστηκε αμέσως. Είναι πολύ καλό αυτό που κάνουν, γι’ αυτό πάνε καλά.

– Εχεις καταφέρει να βγάλεις το 100% του χαρακτήρα σου στην τηλεόραση; Σίγουρα όχι. Μέρα με τη μέρα, όμως, χαλαρώνω και δεν είμαι συγκρατημένη.

– Εχασες καθόλου την ισορροπία σου; Οχι, και δεν καταλαβαίνω τους ανθρώπους που είναι τρελαμένοι με την τηλεόραση και τα νούμερα. Φυσικά με ενδιαφέρει η δουλειά μου και τα παρακολουθώ όλα, αλλά δεν περιστρέφεται όλο μου το σύμπαν γύρω από την τηλεόραση. Εχω δύο παιδιά και εκεί περιστρέφεται το σύμπαν μου. Θα χάσω την ισορροπία μου όταν είναι άρρωστο το παιδί μου, αν έχει κάποιο πρόβλημα, δεν θα τη χάσω αν δεν κάνω νούμερα τη Δευτέρα. Θα δουλέψω, θα κοπιάσω και μετά θα πάω σπίτι μου. Θα είμαι στο παιχνίδι της τηλεόρασης με τους δικούς μου όρους σε ό,τι έχει να κάνει με την ψυχολογία μου. Και η αποτυχία έχει να κάνει με το να σταματάς να προσπαθείς και αυτό δεν είμαι διατεθειμένη να κάνω.

– Εχεις κάνει ψυχανάλυση; Ναι, έχω δουλέψει με τον εαυτό μου. Ιδιαίτερα όταν χώρισα έκανα ψυχανάλυση για ένα διάστημα, από εκεί και πέρα διαβάζω. Μου αρέσει να ψάχνομαι, όχι στον βαθμό να χαθώ από την πολλή αναζήτηση, αλλά στο επίπεδο που με εξελίσσει. Και επειδή έχω δύο παιδιά, πρέπει να γίνομαι καλύτερη.

– Θεωρείς τον εαυτό σου ηθοποιό ή παρουσιάστρια; Είμαι χρόνια ηθοποιός, αλλά κάνω και τηλεόραση. Δεν θα μπορούσα να βάλω ταμπέλες. Στο εξωτερικό είναι προσόν να συνδυάζεις πολλά μαζί. Στην Ελλάδα αν κάνεις πάνω από ένα πράγμα το θεωρούν μειονέκτημα.

– Εχεις καταφέρει να συνδυάσεις προσωπική και επαγγελματική ισορροπία; Ναι, είμαι της ισορροπίας. Μπορεί να δίνω βάση στα επαγγελματικά, αλλά δεν χάνω την ισορροπία στην προσωπική μου ζωή. Και τώρα είμαι σε μια πολύ ισορροπημένη περίοδο της ζωής μου, που είχα χρόνια να ζήσω.

– Αυτό οφείλεται και στον σύντροφό σου Αλεξ Φρανζολίνι; Αυτό κυρίως οφείλεται στο ότι ήμουν έτοιμη για κάτι τέτοιο. Και όταν είναι κανείς έτοιμος, αυτό έρχεται.

– Θα σκεφτόσουν ξανά τον γάμο; Δεν θα ήμουν αρνητική αν υπήρχαν οι κατάλληλες προϋποθέσεις.

– Θα έκανες άλλο παιδί; Και βέβαια θα έκανα και τρίτο παιδί. Οταν είμαι με τους δύο γιους μου νιώθω ότι δεν λείπει τίποτα από τη ζωή μου. Υπάρχει η απόλυτη πληρότητα.

– Οι πιο δύσκολες στιγμές σου πότε ήταν; Οταν επέστρεψα στη δουλειά μετά τη γέννηση των παιδιών μου, αφού στο παρελθόν δεν είχα προλάβει να χτίσω την πορεία μου και ήμουν όλη μέρα στο σπίτι. Το comeback έγινε με τη ταινία «Alter ego», μετά έκανα θέατρο («Μαύρο Κουτί») με τον Κώστα Καζάκο και κάποιες άλλες παραστάσεις, αλλά ουσιαστικά επέστρεψα με το «Dancing with the stars». Η τηλεόραση έχει άλλη δύναμη. Επίσης, όταν χώρισα συνέβη ένα ατύχημα στον γιο μου και μετά ο θάνατος του πατέρα μου. Είναι πράγματα που σε κάνουν να σκέφτεσαι και να ωριμάζεις.
Πηγή