Ο αντιδραστικός κατήφορος του Τσίπρα και της κυβέρνησής του συνεχίζονται…

Αφού μετέτρεψαν το ηρωικό και μεγαλειώδες ΟΧΙ του 62% σε ΝΑΙ και υποταγή στον συρφετό του «Μένουμε Ευρώπη» και τους ΕΕ ιμπεριαλιστές/δανειστές. Αφού μας οδήγησαν στο 3ο Μνημόνιο–Τέρας, που -μαζί με τα δύο προηγούμενα- καταστρέφει την οικονομία και το βιοτικό μας επίπεδο. Αφού «συμμάχησαν» με όλα τα αντιδραστικά καθεστώτα της περιοχής, ακόμη και με τον αιματοβαμμένο χασάπη του αιγυπτιακού λαού Αλ Σίσι. Αφού με το αντι–ασφαλιστικό σχέδιο Κατρούγκαλου είναι βέβαιο, αν κατορθώσουν να το περάσουν, ότι θα καταστρέψουν τη κοινωνική ασφάλιση, τη μεγαλύτερη κατάκτηση των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας. Τώρα συμφωνήσαν για την ανάμειξη του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο για την αντιμετώπιση του προσφυγικού προβλήματος.

Ενώ αρχικά υποτίθεται ότι είχαν αντιρρήσεις στην ανάμειξη του ΝΑΤΟ, τελικά συμφώνησαν στην πρόταση της Γερμανίας (με τις ευλογίες των αμερικάνων ιμπεριαλιστών) να αναλάβει ναυτική δύναμη αυτού του στρατιωτικού ιμπεριαλιστικού οργανισμού το σταμάτημα των μεταναστευτικών ροών. Το απύθμενο θράσος του Τσίπρα και της παρέας του φτάνει στο σημείο να προσπαθεί για ακόμη μια φορά να ξεγελάσει τον ελληνικό λαό λέγοντας ότι η ανάμειξη του ΝΑΤΟ θα γίνει «με σεβασμό των χωρικών υδάτων της χώρας και μη-παραβίασης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας».

Η άμεση εμπλοκή του ΝΑΤΟ δεν αφορά μόνο τους πρόσφυγες (αυτό από μόνο του είναι εγκληματικό και στρατιωτικοποιεί ένα πρόβλημα που προφανώς η λύση του χρειάζεται άλλου είδους μέτρα και πολιτικές), αλλά κυρίως την ενεργή συμμετοχή του στις πολεμικές συγκρούσεις στη Συρία και ολόκληρη την περιοχή της Αν. Μεσογείου και Μ. Ανατολής. Οι πρόσφυγες και οι μεταναστευτικές ροές είναι μόνο το πρόσχημα για την ενεργό παρουσία του ΝΑΤΟ στην περιοχή και επιπλέον για την νέα στρατιωτική επέμβαση που ετοιμάζουν στην Λιβύη.

Η ενέργεια του Τσίπρα να συμφωνήσει στην ανάμειξη του ΝΑΤΟ στην περιοχή, επί της ουσίας σημαίνει ότι βάζει την χώρα στην πιο επικίνδυνη εστία πολέμου που υπάρχει σήμερα στον κόσμο. Γιατί είναι βέβαιο ότι ο ελληνικός στόλος, μαζί με τον τούρκικο και κατά πάσα πιθανότητα και τον γερμανικό (η Γερμανία ενδιαφέρεται διακαώς να εμπλακεί στις συγκρούσεις της Συρίας–Μ. Ανατολής), θα αναλάβουν τη «διαφύλαξη των συνόρων». Αυτή η επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας σημαίνει επιπλέον και μια οικονομική αιμορραγία, σε μια εποχή όπου η λιτότητα, τα μνημόνια και τα βάρβαρα οικονομικά μέτρα φτωχοποιούν διαρκώς τον ελληνικό λαό, μεγαλώνουν την ανεργία, την φτώχεια, την εξαθλίωση, την πείνα …και τις ουρές μπροστά στους σκουπιδοτενεκέδες.

Πρέπει αμέσως να διώξουμε τον τυχοδιώκτη Τσίπρα και αυτούς που τον υποστηρίζουν, τον συρφετό του «Μένουμε Ευρώπη» και τους ιμπεριαλιστές. Κάθε λεπτό που μένει στην εξουσία είναι καταστροφή για τα συμφέροντα των εργαζομένων, για τα συμφέροντα των λαών της περιοχής, για την ειρήνη. Ο αγώνας ενάντια στο αντι–ασφαλιστικό έκτρωμα πρέπει να πάρει τη μορφή της Γενικής Πολιτικής Απεργίας. Ο Τσίπρας και η κυβέρνησή του είναι εξαιρετικά αδύνατοι, μια που δε στηρίζονται πουθενά. Η παλλαϊκή απεργία της 4 Φλεβάρη έδειξε τη δύναμή μας. Πρέπει να είναι μόνο η αρχή και να φτάσει μέχρι την ανατροπή αυτών των επικίνδυνων τυχοδιωκτών, που εξαπάτησαν και εξαπατούν των ελληνικό λαό. Όχι για να ξαναγυρίσουν οι βρικόλακες παλιοί μνημονιακοί που καιροφυλακτούν, αναστημένοι από την πολιτική της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ. Αλλά για να εγκαθιδρύσουμε μια δική μας κυβέρνηση, μια Κυβέρνηση των Εργαζομένων.