Νέας τεχνολογίας αντλίες ινσουλίνης, που συνοδεύονται από… αισθητήρες γλυκόζης, προβλέπουν την πτώση των τιμών του σακχάρου, προστατεύοντας έτσι τον διαβητικό ασθενή από την υπογλυκαιμία, η οποία είναι απειλητική για τη ζωή του.

“Με τις αντλίες αυτές μπορούμε να πούμε ότι βρισκόμαστε το προστάδιο για το τεχνητό πάγκρεας” επισημαίνει ο επίκουρος καθηγητής Παθολογίας – Διαβητολογίας στο ΑΠΘ, Τριαντάφυλλος Διδάγγελος, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, με αφορμή το “2ο Σεμινάριο Συνεχιζόμενης Ιατρικής Εκπαίδευσης στην Ινσουλινοθεραπεία, στις Αντλίες Ινσουλίνης και στη Νεότερη Τεχνολογία για τον Σακχαρώδη Διαβήτη”, οι εργασίες του οποίου αρχίζουν, αύριο, στη Θεσσαλονίκη.

Οι νέου τύπου αντλίες ινσουλίνης κυκλοφορούν από το 2015 και στη χώρα μας, αλλά η χρήση τους δεν είναι ακόμη διαδεδομένη.

Όπως εξηγεί ο κ. Διδάγγελος, οι αισθητήρες που συνοδεύουν τις νέου τύπου αντλίες ινσουλίνης τοποθετούνται υποδόρια στον ασθενή και δίνουν ασύρματα τις τιμές της γλυκόζης, αλλά και την πρόβλεψη της πτώσης των τιμών της δύο ώρες αργότερα. Με αυτόν τον τρόπο, η αντλία ινσουλίνης ρυθμίζεται και απενεργοποιείται ή επανενεργοποιείται αυτόματα, όταν χρειαστεί, δηλαδή σταματά ή συνεχίζει να δίνει ινσουλίνη και έτσι αποφεύγεται η υπογλυκαιμία.

Οι παλιάς τεχνολογίας αντλίες, όπως αναφέρει ο κ. Διδάγγελος, δίνουν τις εφάπαξ δόσεις ινσουλίνης στον ασθενή, αλλά θα πρέπει ο ίδιος να διακόπτει τη λειτουργία τους. Να σημειωθεί ότι, σήμερα, περίπου 1.400 διαβητικοί σε όλη την Ελλάδα κάνουν χρήση των παλαιού τύπου αντλιών ινσουλίνης.

Στο πλαίσιο του σεμιναρίου, 20 γιατροί θα εκπαιδευτούν, με προσομοίωση, στη λειτουργία των νέας τεχνολογίας αντλιών ινσουλίνης και των αισθητήρων, ενώ θα υπάρξει και ξεχωριστή εκπαίδευση παιδιάτρων για τη χρήση τους στα διαβητικά παιδιά, τα οποία είναι εξαιρετικά ευαίσθητα στην ινσουλίνη και παρουσιάζουν μεγάλες διακυμάνσεις στις τιμές της γλυκόζης.