Γράφει η Σοφία Διγενή-Κολιοτάση, Δημοσιογράφος
«Μόλις ενημερώθηκα από τον αγαπημένο μου φίλο Κώστα Κουντούρη ότι η πολυαγαπημένη φίλη μου από το 1983 και συνεργάτης μου από…
το 1994 μέχρι σήμερα, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΗ, με την οποία βαδίσαμε μέσα από δύσκολα μονοπάτια μέχρι να ακουστεί η φωνή μας σε παγκόσμιο επίπεδο, πέρασε σήμερα 29/1/2016 στην άλλη ΔΙΑΣΤΑΣΗ στην ΑΘΑΝΑΣΙΑ και στην ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ των Αγγέλων, γιατί μόνον εκεί μπορώ να την φανταστώ να υπάρχει, δεδομένου ότι άφησε το στίγμα της χωρίς ποτέ να πικράνει κανέναν!.. Ας είναι ευλογημένος ο Ουρανός που θα την αγκαλιάσει και ας μας φωτίζει τον δρόμον δίνοντάς μας την ΔΥΝΑΜΗ για να εκπληρώσουμε τις τελευταίες της επιθυμίες!..

Eίθε η σκέπη της να αγκαλιάζει τους δύο αγαπημένους της αδελφούς Κώστα και Νίκο και να τους δίνει κουράγιο να συνεχίσουν τον δύσβατο δρόμο που βιώνουν σήμερα στην Ελληνική κοινωνία!..

Στο καλό αγαπημένη μου φίλη

Ελευθερία και Ελεύθερα να πορεύεσαι όπως πάντα με το ανήσυχο και ατίθασο πνεύμα σου που δεν το χαλιναγώγησε ΠΟΤΕ κανένας!..

Η σκέψη μου θα είναι αιώνια κοντά σου ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΟΥ!..

«Έφυγε από τη ζωή η συγγραφέας Ελευθερία Κουντούρη.
Εμείς λυπόμαστε που μια ακόμα άξια λογοτέχνης δεν είναι πια ανάμεσά μας. Υπάρχει όμως ένας ακόμα λόγος που μας κάνει να λυπόμαστε για τον χαμό της. Το ότι δεν προλάβαμε να της δώσουμε αυτό που άξιζε ως φίλοι, συνάνθρωποι και ως πολιτεία. Οι συγγραφείς μένουν για πάντα με το έργο τους κοντά μας. Συντροφεύουν την μοναξιά μας. Άλλοτε διαπαιδαγωγούν. Η γραφή της Ελευθερίας Κουντούρη είναι άξια να υπάρχει στα βιβλία Νεοελληνικών, να διαβάζεται και να διαδίδεται. Όταν την συνάντησα μέσω της εκδότριας Σοφίας Βογιατζή, κατανόησα το μέγεθος του λογοτέχνη που διάβαζα στα βιβλία της. Μοιράζεται μαζί σου τον πλούτο της Ελληνικής Γλώσσας με μικρές και περιεκτικές σε νόημα προτάσεις, χωρίς “και”, πολλούς συνδέσμους, κόμματα, παρενθέσεις. Λόγος καθαρός, μεστός, ακουστικός.
Θα επιμένω να διαβάζω το πνεύμα σου Ελευθερία γιατί ακουμπά τις πιο ευαίσθητες χορδές του νου και τον κάνει να ανεβαίνει. Έτσι νοερά θα σε συναντώ και τώρα. Σε ευχαριστώ που μου χάρισες τη γραφή σου γιατί αυτή μιλάει στις σιωπές μου. Καλή Αντάμωση σε άλλους παραδείσους….
Οι φωτογραφίες είναι από την συνέντευξη που είχα μαζί της το 2006 στην εφημερίδα “ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ” του αειμνήστου ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΣΤΟΡΑ. Νομίζω πως αξίζει να την παραθέσω ως φόρο τιμής στην μεγάλη Ελληνίδα λογοτέχνιδα που είχα την τιμή να συναντήσω κι από αυτήν να διδαχθώ αλήθειες!..»