Για τον χρόνο, που περνάει, τη μοναξιά, την έλλειψη αγάπη, αλλά και το… πόσο επηρεάζει η δουλειά τη ζωή μας μιλάει ο Σταύρος Ζαλμάς στο περιοδικό ”ΟΚ”.

Τι σας φοβίζει; Ο χρόνος που περνάει;
“Το μεγάλωμα δε με φοβίζει. Αν μιλάμε για τη φθορά του δέρματος δε με τρομάζει, ούτε με ανησυχεί, ουδέποτε είδα σαν απειλή τον νόμο της βαρύτητας. Με τρομάζουν ο σωματικός πόνος και η έλλειψη της πνευμαυτικής διαύγειας”.

Η μοναξιά; Η έλλειψη αγάπης;
“Το ένα δεν συνεπάγεται το άλλο. Δεν με φοβίζει, αλλά δεν επιζητώ τη μοναξιά διακαώς. Δεν έχω πρόβλημα να είμαι με τον εαυτό μου και αρκετές φορές έχει τύχει να είμαι μόνος στη ζωή ή να περάσω διαστήματα -μικρά ή μεγάλα- μόνος. Δεν έχω πρόβλημα. Η ανταλλαγή αγάπης είναι ανθρώπινη ανάγκη. ‘Εχουμε την ανάγκη να την πάρουμε και κυρίως να τη δώσουμε. Εάν κανείς δεν δώσει και δεν μοιραστεί, δεν μπορεί να απολαύσει τίποτα στη ζωή του. Τα πάντα υπάρχουν και τεκμηριώνονται μόνο όταν τα μοιραζόμαστε. Τι να το κάνεις ένα ηλιοβασίλεμα αν το βλέπεις μόνος;”.

‘Ετυχε ποτέ να παραγκωνίσετε την προσωπική ζωή για τη δουλειά σας ή αντίθετο;
“Συνήθως γίνεται το πρώτο. Η δουλειά κλέβει σπγμές από την προσωπική μου ζωή. Από την άλλη, η δουλειά μας είναι και τρόπος ζωής. Δεν λέμε «όταν κλείνω την πόρτα, αφήνω τα προβλήματα της δουλειάς απέξω». Δεν ισχύει. Θέλω πρωτίστως να ζω, αλλά στην περίπτωσή, μου η δουλειά είναι τρόπος ζωής και πολλές φορές παίρνει τη θέση της προσωπικής ζωής”.

Μετανιώνετε για κάτι;
“Οπωσδήποτε λάθη έχω κάνει, αλλά γενικά είμαι ήσυχος. Τα λάθη είναι ανθρώπινα. Αρκεί να μην έχουν καθορίσει τη ζωή μας ή να μην έχουν βλάψει κάποιον άλλον. Εξάλλου, τις περισσότερες φορές, που βλάπτουμε τους άλλους γίνεται από αδυναμία”.