του Κώστα Βουλγαράκη
Ξεφυλλίζοντας τους τίτλους των ειδήσεων…
το μάτι μου έπεσε στην «Απαγόρευση συγκεντρώσεων στο κέντρο της Αθήνας, για λόγους ασφαλείας» και έτσι, για χρηστικούς λόγους, είπα να διαβάσω, μη και βρεθώ πουθενά μποτιλιαρισμένος!
Αρχικά το μυαλό μου πήγε, στο ότι … «έρχονται οι Θεσμοί» και η Αστυνομία λαμβάνει τα μέτρα της. Διαβάζοντας όμως, ένοιωσα ένα κόμπο στο στομάχι μου. Η απαγόρευση ήτανε, για να αποτραπεί η συγκέντρωση της Χ.Α. (κάπου εκεί στη Ρηγίλλης), με αφορμή την επέτειο των Ιμίων.
Ασυναίσθητα, στο μυαλό μου ήρθαν διάφορες μνήμες και συναισθήματα:
– Ήμουν μικρό παιδί στο Δημοτικό, όταν θολά θυμάμαι τους μακαρίτες τον παππού μου και τον πατέρα μου, να συνομιλούν χαμηλόφωνα πάνω από το μαγκάλι, ότι …. «η Χούντα απαγόρεψε τις συγκεντρώσεις …. πάνω από 5 άτομα …»!
– Μεγάλωσα και είδα να γίνονται «απίθανες» συγκεντρώσεις, κάθε λογοίς παλαβών και μη [παρελάσεις γυμνόκωλων ομοφυλόφιλων, κουλτορο-περιθωριακών, θρησκόληπτων φανατικών, αναρχικών, χασικλήδων, βλαμμένων, χούλιγκαν, …… κλπ], χωρίς κανένας να αντιδρά και να λαμβάνει μέτρα!!

Προσωπικά, δεν έχω παραβρεθεί και συμμετάσχει, σε καμιά συγκέντρωση ή πορεία, που να διοργάνωσε κανένα πολιτικό Κόμμα και καταδικάζω απερίφραστα, κάθε μορφής βίας, ταραχών και διατάραξης της Δημόσιας Τάξης, με οποιαδήποτε αφορμή και λόγο. ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΩ επίσης, όλων των μορφών τις «ολοκληρωτικές» αντιλήψεις, ιδέες και συμπεριφορές, που εκφράζουν οι ΑΚΡΑΙΕΣ πολιτικές του Φασισμού, του Κομμουνισμού και Ναζισμού, όπως και της αναρχο-Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της ψεκασμένης Δεξιάς!!

Όμως αυτό που δεν ανέχομαι, είναι «άλλοι», που μάλιστα θεωρώ ανόητους, αναξιόπιστους και διεφθαρμένους, να μου υποδεικνύουν ….. πιο είναι το πρέπον, το σωστό και το δημοκρατικό. Δεν ανέχομαι, αυτοί οι ίδιοι, που κόπτονται …. περί της «ελευθερίας διακίνησης των ιδεών» και διαμαρτύρονται για την αντίδραση του κόσμου, σ’ ένα έργο  τρομοκράτη δολοφόνου της 17Ν, που ανέβασε το Εθνικό Θέατρο, αυτοί οι ίδιοι, που ο Υπουργός τους (Μπαλαούρας), δηλώνει ότι «οι δολοφονίες και οι οι πράξεις τρομοκρατίας της 17Ν, είχαν ανθρωπιστική διάσταση», να μου κάνουν μαθήματα Δημοκρατικής συμπεριφοράς και να μου λένε, «ποιο έργο είναι ή όχι, κατάλληλο ….. για Ενηλίκους»!!

Δεν με αφορά, ούτε γιατί διοργάνωνε η Χ.Α. τη συγκέντρωση της, ούτε και πως τη διοργάνωνε και ούτε και θα το έπαιρνα είδηση ότι έγινε. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι, τις τελευταίες μέρες, είδα πολλές ΜΑΥΡΕΣ αφίσες, που καλούσαν τον κόσμο ….. «σε αντισυγκέντρωση, για να αποτραπεί κάθε είδους συγκέντρωση των Φασιστών»!! Και αντί η Πολιτεία μας, να αποτρέψει να συγκρουστούν οι οποιοιδήποτε ομάδες και παλαβοί, ΥΠΑΚΟΥΕΙ και ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ με το μήνυμα στις …. «μαύρες αφίσες» και απαγορεύει τη συγκέντρωση των Φασιστών (νωπές εξάλλου οι μνήμες, των συνεννοήσεων του Γ.Γ. κ. Λάμπρου, με τους έγκλειστους τρομοκράτες, για κατά παραγγελία νομοθετήματα)!
Θα μπορούσα να δεχτώ ότι …. «καλά έκανε, αν έτσι το πιστεύει» (για λόγους ασφάλειας)!! Όμως ΕΡΩΤΩ, θα έκανε το ίδιο ….. και αντίστροφα, θα ΤΟΛΜΟΥΣΕ δηλαδή να απαγορεύσει μια συγκέντρωση (από τις πολύ συχνές) των Αναρχικών και Αντεξουσιαστών, αν οι Φασίστες οργάνωναν ομοίως ανισυγκέντρωση;

Διαφωνώ και ντρέπομαι, που στη Χώρα μου, υπάρχει ένα τέτοιο Φασιστικό μόρφωμα σαν τη Χ.Α. και το οποίο μάλιστα, είναι 3ο σε κοινοβουλευτική δύναμη!!
Όμως πιο πολύ ντρέπομαι, γι’ αυτούς που προσπαθούν να μου στερήσουν το δικαίωμα της επιλογής, την ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης, το δικαίωμα να αποφασίζω ελεύθερα και να βαδίζω ανεξάρτητος!!!
Δυσανασχετώ και οργίζομαι, όταν κάποιοι με θεωρούν ΗΛΙΘΙΟ και μου φοράνε ένα ….. ψευτο-δημοκρατικό χαλινάρι, για να με λαλούν σαν γάιδαρο …. κατά τα «δημοκρατικά» τους γούστα!!
Ντρέπομαι, διότι για «να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας», δηλαδή ότι μπορώ και να σκέπτομαι, κάποιοι με ωθούν να σταθώ απέναντι τους και αλληλέγγυος στο ΔΙΚΑΙΩΜΑ να εκφράζεται ελεύθερα ο οποιοσδήποτε, ακόμα και αυτό το Φασιστικό μόρφωμα!!
Διότι, το καλύτερο παράδειγμα, είναι …. το «προς αποφυγήν παράδειγμα»!

Τελικά, έχουμε Δημοκρατία ή νέα Χούντα (κατά τον Λοβέρδο), στη Χώρα μας;
Τελικά, ΠΟΙΟΣ κυβερνά αυτόν το τόπο και που βαδίζουμε σαν κοινωνία και κυρίως ….. τι ακριβώς ψάχνουμε;