Βαριές δυσλειτουργίες καταγράφονται καθημερινά στα δημόσια νοσοκομεία…  λόγω της μειωμένης χρηματοδότησης του ΕΣΥ αλλά και της μειωμένης αντοχής του προσωπικού.

Φθορές και τεχνικές βλάβες που δεν επιδιορθώνονται, υλικά που δεν παραγγέλνονται, ιατρικές πράξεις που δεν διενεργούνται, ασθενείς αλλά και εργαζόμενοι που ταλαιπωρούνται συνεχώς στο πλαίσιο μιας- υποτίθεται- αυτονόητης και στοιχειώδους διαδικασίας στο πλαίσιο του συστήματος δημόσιας υγείας.

Ένα χαλασμένο ασανσέρ στο νοσοκομείο «Κωνσταντοπούλειο- Αγία Όλγα» αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα για τις δραματικές συνθήκες υπό τις οποίες λειτουργούν σήμερα τα δημόσια νοσοκομεία. Πρόκειται για ένα εκ των δύο ασανσέρ ασθενών ή χειρουργείων όπως το ονομάζουν οι εργαζόμενοι, καθώς με αυτό μεταφέρονται οι ασθενείς από και προς τα χειρουργεία και οι μη περιπατητικοί ασθενείς από και προς τους χώρους όπου βρίσκεται ο ιατροτεχνολογικός εξοπλισμός για τις διαγνωστικές εξετάσεις. Το ασανσέρ είναι εκτός λειτουργίας τις τελευταίες δέκα ημέρες.

Σύμφωνα με στελέχη του νοσοκομείου, η – πολυεθνική- εταιρία που έχει αναλάβει τη συντήρηση των ασανσέρ στο «Κωνσταντοπούλειο- Αγία Όλγα» έχει ενημερωθεί για το πρόβλημα, ωστόσο αρνείται να το επιδιορθώσει εάν δεν εξοφληθεί παλαιότερη οφειλή του νοσοκομείου ύψους 20.000 ευρώ. Το νοσοκομείο, πάλι, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις από την ηγεσία του υπουργείου Υγείας για επαρκή χρηματοδότηση, δεν είχε διαθέσιμα αυτά τα χρήματα.

Στην αρχή της εβδομάδας η προσωρινή διοίκηση που ασκούν ο διευθυντής Ιατρικής Υπηρεσίας και ο διευθυντής Οικονομικής- Διοικητικής Υπηρεσίας εξασφάλισε μέρος της οφειλής και το κατέβαλε. Ζήτησε επίσης εκ νέου από την εταιρία την αποστολή συνεργείου για την αποκατάσταση της βλάβης, πλην όμως το αίτημά τους δεν εισακούστηκε. Η άλλη πλευρά αμετακίνητη δηλώνει ότι δεν θα επιδιορθώσει το ασανσέρ χειρουργείου εάν δεν εξοφληθεί.

Στην καθημερινότητα του νοσοκομείου αυτό μεταφράζεται σε απίστευτη ταλαιπωρία, πίεση ή και επικινδυνότητα για την έκβαση της υγείας κάποιων ασθενών – μοιραία κάποια περιστατικά θα ιεραρχούνται με κριτήριο τη βαρύτητα της υγείας τους προκειμένου να μπουν στο εναπομείναν ασανσέρ…

Οι εργαζόμενοι εκτιμούν ότι τουλάχιστον 250 ασθενείς την ημέρα χρειάζεται να μετακινηθούν με αμαξίδιο ή με φορείο από τους θαλάμους του εξαώροφου νοσοκομείου προς το χειρουργείο στον 1ο όροφο ή από τους θαλάμους προς τα δύο υπόγεια όπου βρίσκονται ο αξονικός τομογράφος και τα άλλα μηχανήματα για τη διενέργεια εξετάσεων. Στην εφημερία δε του νοσοκομείου ο αριθμός των ασθενών αυτών μπορεί και να διπλασιαστεί.

Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κάποιος λοιπόν τι γίνεται μέσα στο νοσοκομείο από την περασμένη εβδομάδα – πόσες ώρες αναμονής απαιτούνται για μια απλή εξέταση προκειμένου να μεταφερθεί ένας κλινήρης ασθενής από τον οποιοδήποτε όροφο μέχρι το υπόγειο και πόσος χρόνος απαιτείται για να «ανεβεί» ένας ασθενής από το χειρουργείο στο θάλαμο.

Πόση πίεση δέχονται οι τραυματιοφορείς και το λοιπό βοηθητικό προσωπικό για να διεκπεραιώσουν κάτι που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα απαιτούσε 5 με 10 λεπτά της ώρας.

Πόση οργή και θυμός και κούραση προστίθενται στην ούτως ή άλλως βαριά ψυχολογική κατάσταση των ασθενών και των συγγενών τους. Πόσο δύσκολο είναι να παρέχονται τελικά υπηρεσίες υγείας αλλά και υπηρεσίες διοίκησης στις δημόσιες μονάδες υγείας…