Για τρίτη συνεχόμενη εβδομάδα, ο Ολυμπιακός έφυγε από ευρωπαϊκό γήπεδο ηττημένος και ταπεινωμένος. Για τρίτη συνεχόμενη εβδομάδα του Ιανουαρίου, οι υψηλές πτήσεις του φθινοπώρου έμοιαζαν με μαγική εικόνα από το παρελθόν.

Πότε…

 

έχασε τον δρόμο του ο δευτεραθλητής Ευρώπης και πότε θα τον ξαναβρεί; Η άμμος στην κλεψύδρα αδειάζει. Εάν οι τρεις σερί ήττες γίνουν τέσσερις, η κατάσταση του ασθενούς θα είναι μη αναστρέψιμη.

Το ντέρμπι της ερχόμενης Πέμπτης με τη Χίμκι στο Φάληρο, είναι ο πρώτος φετινός τελικός για τον Ολυμπιακό. Ο πρώτος, από τους πολλούς που φαίνεται ότι θα ακολουθήσουν.

Πιστεύω ότι οι «ερυθρόλευκοι» πληρώνουν το τσουνάμι των τραυματισμών και τη σωρεία των χαμένων προπονήσεων. Αρχικά μπάλωσαν τα κενά, αλλά η Ευρωλίγκα είναι μαραθώνιος. Όχι σπριντ.

Η υπερπροσπάθεια των παικτών που έμειναν όρθιοι και η συσσωρευμένη κόπωση εκείνων που μπαίνουν στους αγώνες απροπόνητοι άφησαν τη μπουκάλα του οξυγόνου μισοάδεια, πάνω που ο δύτης έπεφτε στα βαθιά.

Ο Πρίντεζης, ο Σπανούλης και ο Μάντζαρης, καταπονημένοι και από το Ευρωμπάσκετ, παραπαίουν κατάκοποι πάνω σε τεντωμένο σχοινί. Το ίδιο και ο Χάντερ, που βρέθηκε ξαφνικά πρώτος από δεύτερος και  παλεύει στις ρακέτες αβοήθητος.

Ο Χάκετ, ο Στρόμπερι και οι υπόλοιποι ρολίστες δεν πρόκειται να νικήσουν κανέναν αν δεν λάβουν σινιάλο αισιοδοξίας από τους Έλληνες ηγέτες της ομάδας.

Η άφιξη του Παπανικολάου θα αυξήσει τα αποθέματα της ενέργειας και θα φέρει πολύτιμα σουτ, αλλά μπορεί και να μπερδέψει το ήδη μπερδεμένο «rotation» στις θέσεις των φόργουορντ.

Εάν βέβαια η 8η αγωνιστική βρει τον Ολυμπιακό στο 2-6, θα είναι δώρο άδωρο η παλιννόστηση του «Παπ». Εκτός αν αποκτήθηκε μόνο για τα τσίγκινα ντέρμπι με τον ΠαναθηναΪκό…

Ο Ολυμπιακός παίζει καλή περιφερειακή άμυνα, αλλά μοιάζει να ποντάρει πολύ στον πανικό των αντιπάλων που βρίσκονται αντιμέτωποι με τα κόκκινα αρπακτικά. Αλλά δεν πανικοβάλλονται όλοι έτσι εύκολα.

Η Μπάμπεργκ, η Ζαλγκίρις και η Ρεάλ κράτησαν την ψυχραιμία τους, κυκλοφόρησαν γρήγορα και προσεκτικά τη μπάλα, εκτέλεσαν τα συστήματά τους με μεθοδικότητα και έβγαλαν καλά σουτ από το τρίποντο (22/45 συνολικά).

Παράλληλα, πέρασαν χωρίς δυσκολία  -ιδίως οι Λιθουανοί- τη μπάλα στο low post, όπου ο Ολυμπιακός του Ιανουαρίου είναι ευάλωτος. Πώς να σταματήσει λ.χ. ο Παπαπέτρου τον Ρέγιες, ένας εναντίον ενός; Ή ο Σπανούλης τον Τέιλορ, εφ»όσον η τακτική απαιτεί συνεχείς αλλαγές στα μαρκαρίσματα;

Σε κανέναν από τους τρεις αγώνες δεν μπόρεσαν οι «κόκκινοι» να βγάλουν τον αντίπαλό τους από το comfort zone του. Το μέσο παθητικό των 79 πόντων είναι καρφί στο μάτι του Γιάννη Σφαιρόπουλου και των βοηθών του. Το πρόβλημα δεν είναι τόσο η επίθεση, όσο η άμυνα.

Ο Ολυμπιακός θα πρέπει να σημαδέψει πρωτίστως τους αγώνες με τη Χίμκι (μέσα-έξω) και τη Λαμποράλ (στο ΣΕΦ). Εάν τους βάλει κάτω αυτούς τους δύο, θα προκριθεί σίγουρα στα πλέι-οφ, έστω ως 4ος του Ομίλου. Καμία από τις απέναντι ομάδες δεν προκαλεί τρόμο.

Το διπλό που έβγαλε στη Βιτόρια είναι αυτή τη στιγμή το σημαντικότερο επιχείρημά του, αφού τον φέρνει ένα (μεγάλο) βήμα πιο μπροστά από την επικίνδυνη Λαμποράλ.

Αλλά οι ήττες από Μπάμπεργκ και Ζαλγκίρις θα παραμείνουν φορτωμένες στην καμπούρα του ως το τέλος. Για να τις ρεφάρει και να φτάσει τις απαραίτητες 7-8 νίκες, θα χρειαστεί να κερδίσει περισσότερα από ένα ντέρμπι και να βγάλει περισσότερα από ένα διπλά.

Πρώτα, όμως, θα πρέπει να ξαναβρεί τον χαμένο εαυτό του και να αναπροσαρμόσει ένα σχέδιο που μοιάζει να ξέφτισε. Η εύκολη νίκη του Παναθηναϊκού έριξε στάχτη στα μάτια των «ερυθρολεύκων» και άφησε πίσω στον Πειραιά πολύτιμες ικμάδες καύσιμης ύλης.

Το άρθρο του Νίκου Παπαδογιάννη δημοσιεύτηκε στο gazzetta.gr.