του Αριστοτέλη Βασιλάκη
Προσπάθησε – πολύ έξυπνα – είναι αλήθεια ο Βασίλης Λεβέντης να αποτινάξει από… πάνω του την κατηγορία του λαγού του Τσίπρα, κλωτσώντας την μπάλα στην εξέδρα, ενθυμούμενος πως στο «βρώμικο 89» η Αριστερά συγκυβέρνησε με την – υποτίθεται επάρατη δεξιά – του Μητσοτάκη…

Επειδή τυχαίνει σ’ αυτή την χώρα να μην διαθέτουμε όλοι μνήμη χρυσόψαρου, θα πρέπει να θυμίσουμε στον κ. Λεβέντη, πως το 1989 – πολύ ορθά – η αριστερά συγκυβέρνησε με τη Νέα Δημοκρατία (και όχι με την δεξιά)… Και όντως το 1989 ήταν βρώμικο, όχι όμως για τους λόγους τους οποίους επικαλείτο για χρόνια το ΠΑΣΟΚ, την ρητορική του οποίου υπέκλεψε ο κ. Λεβέντης, αλλά για τους εντελώς αντίθετους…

Το 1989 ήταν βρώμικο, επειδή το πολιτικό μας σύστημα είχε φτάσει στα όρια της σήψης και της ανυποληψίας του… Τα ΣΚΑΝΔΑΛΑ διαδέχονταν το ένα το άλλο, η οικονομική κατάσταση της χώρας βρισκόταν σε ανάλογο επίπεδο με το σημερινό (απλά τότε είχαμε εθνικό νόμισμα και καλύπταμε κάτω από το χαλί τα προβλήματα), ο νέος εθνικός διχασμός βρισκόταν προ των πυλών και το διεθνές περιβάλλον ήταν εκρηκτικό, μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης και συνακόλουθα της Γιουγκοσλαβίας.

Σε αυτό το περιβάλλον και με ένα εκλογικό σύστημα, το οποίο εμπνεύστηκε ο μακαρίτης ο Κουτσόγιωργας, για να φρενάρει την δυναμική της ΝΔ προς την εξουσία, η Ελλάδα πολύ ορθά, μπήκε σε λογική εθνικής συναίνεσης… Μια λογική στην οποία θα έπρεπε να είχαμε μπει από την αρχή της κρίσης… Δηλαδή από το 2008, που έσκασε η παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία έβαλε την ταφόπλακα στην – έτσι κι αλλιώς – προβληματική ελληνική οικονομία, μέχρι και χτες…

Κάτι τέτοιο δεν έγινε για μικροκομματικούς λόγους και δεν θα γίνει και στο άμεσο μέλλον, για τους ίδιους ακριβώς λόγους… Παρά το γεγονός ότι ο κ. Λεβέντης παρουσιάζεται υπέρμαχος της Εθνικής συναίνεσης, με όσα λέει κατά καιρούς υπηρετεί το εντελώς αντίθετο… Γίνεται κι αυτός νεροκουβαλητής των μικροκομματικών συμφερόντων ενός συστήματος που ευθύνεται για την καταστροφή της χώρας…