Με απόφαση του ΣτΕ επιδικάστηκε αστική ευθύνη στο δημοσίου για… καταστροφή οχήματος μετά από εμπρησμό σε επεισόδια με αναρχικούς, λόγω μη λήψης των αναγκαίων μέτρων εκ μέρους των Αστυνομικών Αρχών που όφειλαν να επέμβουν αποτελεσματικά για να προστατεύσουν την περιουσία των πολιτών.

Την σχετική απόφαση δημοσιεύει η Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου και συγκεκριμένα αναφέρει :

Αστική ευθύνη δημοσίου λόγω μη λήψης των αναγκαίων μέτρων εκ μέρους των Αστυνομικών Αρχών που όφειλαν να επέμβουν αποτελεσματικά για να προστατεύσουν την περιουσία των πολιτών. Αποστολή της Ελληνικής Αστυνομίας είναι η εξασφάλιση της απρόσκοπτης κοινωνικής διαβίωσης των πολιτών, καθώς και η προστασία των ατομικών ελευθεριών του πολίτη, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται, κατά το άρθρο 17 του Συντάγματος, και το δικαίωμα της ιδιοκτησίας.
Εν προκειμένω κρίθηκε ότι τα περιστατικά φθοράς και εμπρησμού καταστημάτων και αυτοκινήτωνμεταξύ των οποίων και το αυτοκίνητο της αναιρεσίβλητης είχαν έκταση και ένταση όχι πολύ μεγάλη και, συνεπώς, η αποτροπή τους δεν υπερέβαινε τις δυνατότητες των αστυνομικών και πυροσβεστικών δυνάμεων, που όφειλαν, ενεργούσες στο πλαίσιο των καθηκόντων τους, κατά δέσμια υποχρέωση και όχι κατά διακριτική ευχέρεια (αναφορικά με την ανάγκη αποτροπής των επεισοδίων και διατήρησης της δημόσιας τάξης), να επέμβουν αποτελεσματικά, ώστε να προστατευθεί η περιουσία των πολιτών από κάθε απειλούμενη βλάβη ή καταστροφή από έκνομες ενέργειες αναρχικών στοιχείων.

Με την κατωτέρω απόφαση αναιρείται ως πλημμελώς αιτιολογημένη η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που αφορά το επιδικασθέν κονδύλιο της αξίας του κατεσταμμένου οχήματος καθότι ενώ έγινε δεκτό ότι η αξία του καταστραφέντος οχήματος κατά το χρόνο του εμπρησμού ανερχόταν σε 2.390.040 δρχ. επεδικάσθηκε τελικά ποσό μεγαλύτερο (3.0000.000 δρχ), λαμβάνοντας υπ’ όψη το μοντέλο, το έτος πρώτης κυκλοφορίας, την παλαιότητα του αυτοκινήτου κατά το χρόνο καταστροφής του, αλλά και την κατά το χρόνο αυτό απαιτούμενη δαπάνη για την αγορά παρόμοιου αυτοκινήτου, καθώς και την αύξηση των τιμών των αυτοκινήτων κατά τα έτη 1990-1995, κριτήρια που δεν αφορούν τη θετική ζημία της αναιρεσίβλητης