Γράφει ο Χρήστος Μπουσιούτας
Εδώ και ένα χρόνο ακούμε πότε για περήφανη διαπραγμάτευση και πότε για σκληρή διαπραγμάτευση…

Κάνοντας τον ετήσιο απολογισμό αυτής της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αναρωτιέται κανείς: αυτή η συγκυβέρνηση έκανε ποτέ διαπραγμάτευση;

Ναι. Ουσιαστικά έκανε μια φορά και τελευταία.

Αυτή που επέφερε την συμφωνία της 25ης Φεβρουαρίου 2015, που προέβλεπε το κλείσιμο της αξιολόγησης και καμία άλλη.

«Ο σκοπός της παράτασης είναι η ολοκλήρωση της αξιολόγησης (review) με βάση τις δεσμεύσεις της τρέχουσας συμφωνίας (on the basis of the conditions in the current arrangement). Δηλαδή η ολοκλήρωση της αξιολόγησης από τους δανειστές που εκκρεμούσε από πριν τις εκλογές».

Αυτό που δεν τόλμησε να κάνει η Συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου από τον Αύγουστο του 2014, το έκανε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στις 25 Φλεβάρη.

Από εκείνη την στιγμή και μέχρι σήμερα, όσο και αν θέλουν να μας πείσουν, δεν υπάρχει καμία διαπραγμάτευση.

Η κυβέρνηση την 25η Φεβρουαρίου είτε δεν ήξερε τι υπέγραφε, είτε διαπίστωσε εκ των υστέρων ότι αυτά που υπέγραψε δεν μπορούσε να τα περάσει ούτε στο κόμμα, ούτε στο λαό και αποφασίζει να τα πάρει πίσω.

Οι δανειστές από την άλλη, αντιλαμβανόμενοι ότι η κυβέρνηση αρνείται να τηρήσει τα συμφωνηθέντα αποφασίζουν να σκληρύνουν την θέση τους.

Από εκείνη την στιγμή και μετά τελείωσε κάθε μορφή διαπραγμάτευσης.

Οι δανειστές εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη που είχε για χρηματοδότηση η χώρα, και έχοντας τον χρόνο με το μέρος τους, άρχισαν να χρησιμοποιούν την δύναμη τους για να τιμωρούν και εμείς να επικαλούμαστε την επιθυμία μας να πεθάνουμε για να εκβιάζουμε.

Μια λυσσαλέα αντιπαράθεση και σύγκρουση έγινε. Ένα ιδιότυπο μπρα-ντε-φερ μεταξύ του Σόιμπλε και του Βαρουφάκη.

Διαβάστε και