Γιάννης Πλακιωτάκης, Λευτέρης Αυγενάκης, Χρήστος Σταϊκούρας, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, Χρήστος Δήμας και Σταύρος Καλαφάτης διατυπώνουν τα σχόλιά τους για τον ένα χρόνο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητων Ελλήνων.

Γιάννης…

 

Πλακιωτάκης

«Συμπληρώθηκε ένας χρόνος διακυβέρνησης της χώρας από τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ένας χρόνος επικράτησης των δυνάμεων του λαϊκισμού, της ανευθυνότητας, της ανικανότητας και των πειραματισμών της κυβέρνησης της Αριστεράς και του Αλέξη Τσίπρα.

Ο κ. Τσίπρας, τα στελέχη του και οι συνιστώσες του κόμματός του, αντί να απολογούνται για το κακό που έκαναν στη χώρα και τους Έλληνες, πανηγυρίζουν για τα καταστροφικά αποτελέσματα της πολιτικής τους. Χαίρονται, γιατί η χώρα έφτασε ένα βήμα πριν την έξοδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πανηγυρίζουν, γιατί έκλεισαν τις τράπεζες και στέγνωσαν την αγορά από ρευστό. Καμαρώνουν, γιατί φόρτωσαν στον ελληνικό λαό επιπλέον χρέος 80 δισ. ευρώ και τον καλούν να πληρώσει τα σπασμένα του 3ου μνημονίου. Το θράσος τους, δεν έχει όρια. Εύχομαι, να αναλογιστούν τις ευθύνες τους και να αποχωρήσουν το συντομότερο δυνατό.

Η Ελλάδα θα πρέπει να αποκτήσει νέα, σοβαρή και αξιόπιστη κυβέρνηση για να ανακτήσει και πάλι το κύρος της και να ξαναβρεί τη θέση που της αναλογεί στη διεθνή σκηνή».

Λευτέρης Αυγενάκης

«Σε μερικές ημέρες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κλείνει έναν χρόνο. Μια κυβέρνηση που πριν αναλάβει τις τύχες της χώρας, χρησιμοποίησε τη ρητορεία της «πλατείας» σκίζοντας μνημόνια και υποσχόμενη παροχές, που πίστεψε ότι η διακυβέρνηση της χώρας είναι ευκαιρία κατάληψης του κράτους, η διαπραγμάτευση είναι ένα chicken game με απίθανης αφέλειας επαναστάσεις, η οικονομία μαθηματικά δημοτικού, η αριστεία μια κολάσιμη επιδίωξη, η ιδιωτική επένδυση ένα μίασμα για την αριστερή συνείδηση, η αξιοκρατία μια νεοφιλελεύθερη πολιτική.

Έναν χρόνο μετά, βιώνουμε μια πρωτοφανή πολιτική και κοινωνική σύγχυση και μια συνολική εθνική οπισθοχώρηση. Θα μπορούσε κανείς να ήταν επιεικής, εάν η κυβέρνηση επιδιδόταν με υπευθυνότητα και σεβασμό προς τους πολίτες στη διακυβέρνηση της χώρας. Αντιθέτως έχουμε μια κυβέρνηση που αντί να κυνηγά τις εξελίξεις, οι εξελίξεις τη «γονατίζουν», μια κυβέρνηση που απεχθάνεται τους ιδιώτες, αλλά δουλεύει για τους συγγενείς της, μια Κυβέρνηση που στέλνει το λογαριασμό στους πολίτες και προσπαθεί ανεπιτυχώς να μας πείσει για το αριστερό προφίλ της!

Ένας χρόνος ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ένας χρόνος που η κοινή λογική συγκρούεται με την αριστερή «σοφία» και κερδίζει η αριστερή «σοφία». Ωστόσο, λίγες μόνο ημέρες μετά την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στη θέση του προέδρου της ΝΔ, είναι πλέον ορατή η μεταστροφή της κοινωνίας, η οποία ζητά μια αξιόπιστη, φιλοευρωπαϊκή, μεταρρυθμιστική λύση, που θα δώσει διέξοδο στα σημερινά αδιέξοδα και είναι η πρώτη φορά που ο κ. Τσίπρας νιώθει την «ανάσα» της αξιωματικής αντιπολίτευσης».

Χρήστος Σταϊκούρας

«Η συμπλήρωση ενός έτους διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ βρίσκει την Ελλάδα να προσπαθεί να ισορροπήσει σε ένα νέο οικονομικό επίπεδο, πολύ χαμηλότερο απ’ αυτό που ήταν στο τέλος του 2014. Τότε που είχαν αρχίσει να καταγράφονται τα πρώτα μετρήσιμα, θετικά αποτελέσματα για την ελληνική οικονομία και κοινωνία.

Δυστυχώς, όμως, οι ιδεοληψίες, η αβελτηρία, η κακή διαπραγμάτευση, οι παλινωδίες και η αναποτελεσματικότητα της κυβέρνησης της Αριστεράς επέφεραν τεράστιο κόστος στη χώρα και την οικονομία το 2015. Ενδεικτικά:

– Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση.

– Η τάση αποκλιμάκωσης της ανεργίας διακόπηκε.

– Η δημόσια οικονομία, παρά τα πρόσθετα μέτρα λιτότητας, επέστρεψε σε οριακές καταστάσεις.

– Η πραγματική οικονομία, λόγω και των κεφαλαιακών περιορισμών, έχει καταρρεύσει.

– Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα διογκώθηκαν.

– Οι τράπεζες χρειάστηκαν μια νέα ανακεφαλαιοποίηση.

– Η χώρα χρειάστηκε πρόσθετη χρηματοδότηση από τους εταίρους, που συνοδεύεται από ένα νέο, εξαιρετικά επώδυνο Μνημόνιο.

Οι προβληματισμοί όμως, από την ετήσια διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, πληθαίνουν σε όλο το φάσμα της δημόσιας ζωής:

– Στο πεδίο των επενδύσεων, η κυβέρνηση αποθαρρύνει και διώχνει αντί να προσελκύει και να διευκολύνει επενδύσεις.

– Στο πεδίο της λειτουργίας του κράτους, το δήθεν «ηθικό πλεονέκτημα» της Αριστεράς κατέρρευσε, αφού κυριάρχησαν μεθοδεύσεις νεποτισμού, με διορισμούς φίλων και συγγενών σε θέσεις κρατικών αξιωματούχων.

– Στο πεδίο της εκπαίδευσης και της παιδείας, το «ρολόι» γύρισε δεκαετίες πίσω, με την αποψίλωση της αξιολόγησης και την αποδόμηση της αριστείας.

– Στο πεδίο της υγείας, πολλά νοσοκομεία για μεγάλο χρονικό διάστημα παραμένουν ακόμη ακέφαλα.

– Στο πεδίο των προσφυγικών ροών και της παράνομης μετανάστευσης, όπου το υπαρκτό πρόβλημα ενθαρρύνθηκε από την κυβερνητική ολιγωρία και ατολμία.

Συμπερασματικά, η «κατασκευή» του ΣΥΡΙΖΑ δοκιμάσθηκε, «μετρήθηκε» με τα προβλήματα και διαπιστώθηκε ότι δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος της διακυβέρνησης.

Οι πολίτες πλέον γνωρίζουν».

Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης

«Η άρνηση της πραγματικότητας και η υιοθέτηση «ψευδαισθήσεων» οδηγεί πάντα σε χειρότερα αποτελέσματα από το αρχικό. Στην Ελλάδα η ανάγκη των πολιτών να ακούσουν κάτι διαφορετικό -ό,τι και αν ήταν αυτό- από τις λέξεις Μνημόνιο και κρίση, οδήγησε σε μια καταστροφική κυβέρνηση, που επιδείνωσε δραματικά την καθημερινότητά τους. Διότι πέραν από την ανάπτυξη που γύρισε σε ύφεση, το δημόσιο χρέος που αυξήθηκε, τη φορολογία που αντί να μειωθεί, όπως προβλεπόταν, μεγάλωσε, τις τράπεζες που έκλεισαν και ανακεφαλαιοποιήθηκαν ξανά με μεγάλες απώλεις, τις συντάξεις που «πετσοκόβονται» και την παράνομη μετανάστευση που εκτοξεύτηκε, έγινε κάτι πολύ πιο σημαντικό: Τραυματίστηκε η διεθνής εικόνα της χώρας, επλήγη η αξιοπιστία μας και ακυρώθηκε όλο το φιλοεπενδυτικό κλίμα που είχε διαμορφωθεί. Η Ελλάδα σήμερα είναι σε χειρότερη θέση από ό,τι ένα χρόνο πριν. Και, αναπόφευκτα, αποτελεί την άκρη του νήματος σε όσους επιθυμούν σήμερα «να ξηλώσουν» τον ευρωπαϊκό της μανδύα, ειδικά δε στο θέμα της Shengen.

Ελπίζουμε ότι τα έργα και οι ημέρες ΣΥΡΙΖΑ, θα αποτελέσουν το παράδειγμα για να μπει τέλος στη δημαγωγία. Ότι πλέον η ελληνική κοινωνία θα ωριμάσει και, στο εξής, θα αξιολογεί τη σαφήνεια και την καθαρότητα στον πολιτικό λόγο, αντιμετωπίζοντας με καχυποψία τους πρόσκαιρα «εύηχους» μαξιμαλισμούς και τις μεγαλόστομες προεκλογικές κορώνες. Το τελευταίο, θεωρώ, αποτελεί και τη μεγάλη συνεισφορά του κ. Τσίπρα στη σύγχρονη ιστορία: Ότι η μετάβαση στη νέα μεταπολιτευτική εποχή και ο ερχομός του «νέου» που ευαγγελιζόταν, θα του πιστωθεί. Όχι γιατί ο ίδιος το ενσαρκώνει αλλά γιατί η αποστροφή στα ψέματά του θα οδηγήσει τον κόσμο στον ρεαλισμό.

Ήδη, η πρώτη νίκη του ρεαλισμού και της αλήθειας σημειώθηκε με την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η δεύτερη θα έρθει πολύ σύντομα όταντο κοινωνικό ρεύμα των νοικοκυραίων θα ξανακάνει τον ΣΥΡΙΖΑ κόμμα διαμαρτυρίας».

Χρήστος Δήμας

«Τον Ιανουάριο του 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εθνικές εκλογές καλλιεργώντας υψηλές προσδοκίες και μοιράζοντας μη ρεαλιστικές υποσχέσεις. Η παντελής έλλειψη, εξάλλου, σοβαρής διαπραγματευτικής στρατηγικής, αλλά και κοινής λογικής, οδήγησε γρήγορα σε ένα παιχνίδι με τον χρόνο με οδυνηρές συνέπειες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και η κυπριακή κυβέρνηση αδυνατούσε να κατανοήσει τι ακριβώς προσπαθεί να πετύχει η ελληνική πλευρά στις διαπραγματεύσεις της με τους διεθνείς δανειστές. Αποκορύφωμα στάλθηκε το καταστροφικό καλοκαίρι του 2015. Μέσα σε λίγες μέρες, η Ελλάδα παρουσίασε σημάδια οικονομικής κατάρρευσης, με τις κλειστές τράπεζες, τους ελέγχους στις κινήσεις κεφαλαίων, την κάθετη πτώση των εξαγωγών και την επιστροφή στη βαθιά ύφεση. Την ίδια ώρα η χώρα διασυρόταν διεθνώς, σε σημείο που τα μεγαλύτερα παγκόσμια τηλεοπτικά δίκτυα χρονομετρούσαν αντίστροφα την ελληνική χρεοκοπία. Λίγες εβδομάδες ήταν αρκετές να στείλουν την οικονομία βαθιά πίσω στην κρίση. Όπως και λίγες εβδομάδες μόνο χρειάστηκαν για να καταρρεύσει, με κρότο, ο μύθος του ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς.

Η βλάβη που προκλήθηκε στην ελληνική οικονομία το 2015 ήταν τεράστια, και δυστυχώς σήμερα την πληρώνουν μέσω της υπερφορολόγησης οι πολίτες. Η αλήθεια όμως είναι ότι κανείς δεν μπορεί να γυρίσει πίσω το ρολόι. Μπορεί όμως να το κουρδίσει ξανά. Για μια καλοκουρδισμένη, λοιπόν, οικονομία άλλος δρόμος πέρα από την ανάπτυξη δεν υπάρχει. Η ρεαλιστική επομένως ελπίδα για την οικονομία και την αντιμετώπιση της ανεργίας είναι να δοθούν κίνητρα στον ιδιωτικό τομέα, έμφαση στην ανταγωνιστικότητα και στις εξαγωγές, στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Είναι το πιο ασφαλές μονοπάτι ώστε να ξεφύγουμε -όχι όμως να ξεχάσουμε- όσα όλοι ζήσαμε το περασμένο έτος».

Σταύρος Καλαφάτης

«Έναν χρόνο μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ και την ανάδειξη του Αλέξη Τσίπρα στη θέση του πρωθυπουργού, ο απολογισμός της start up κυβέρνησης της Αριστεράς καταγράφει έντονο αρνητικό πρόσημο. Η Ελλάδα βαδίζει κουβαλώντας στην πλάτη της το τρίτο και φαρμακερό μνημόνιο βάρους 86 δισ. ευρώ που φέρει την προσωπική υπογραφή του πρωθυπουργού. Όλες οι βαρύγδουπες εξαγγελίες αποδείχθηκαν ψεύτικες και ανεύθυνες υποσχέσεις. Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης παραπέμφθηκε στις ελληνικές καλένδες, ενώ το περιβόητο παράλληλο πρόγραμμα του Σεπτέμβριου, εξαφανίστηκε σε μία νύχτα.

Μετά το εγκληματικό δημοψήφισμα και το παραλίγο Grexit, τα capital controls, τον συνωστισμό των συνταξιούχων στα ΑΤΜ, τον κ. Βαρουφάκη με τις αποκαλύψεις του, έναν χρόνο μετά οι πολίτες συνεχίζουν να ζουν με την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια για το μέλλον τους. Με την οικονομία σε στασιμότητα, τις συντάξεις να κινδυνεύουν να περικοπούν, την επενδυτική άπνοια να κυριαρχεί, την υπερφορολόγηση να πλήττει καίρια τους πολίτες και να οδηγεί σε εξαθλίωση τους Μικρομεσαίους, και τους αγρότες να κινδυνεύουν με αφανισμό.

Σε αυτή την κρίσιμη ώρα η ΝΔ υπό τη νέα της ηγεσία καλείται να ανασυνταχθεί και να επανακτήσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Να σταθεί ξανά κοντά στους πολίτες και να διαμορφώσει μία σύγχρονη, ευρωπαϊκή και πειστική πρόταση διακυβέρνησης του τόπου. Οι πρόσφατες τάσεις της κοινής γνώμης είναι αισιόδοξες. Ας αξιοποιήσουμε αυτή την ευκαιρία πορευόμενοι με ενότητα, μετριοπάθεια και δημιουργική δουλειά, προτάσσοντας αποκλειστικά την αλήθεια στους πολίτες».