Πριν από τρία χρόνια, οι ηγέτες των ανθρωπιστικών οργανισμών των… Ηνωμένων Εθνών εξέδωσαν επείγουσα έκκληση προς εκείνους που θα μπορούσαν να λήξουν τη σύγκρουση στη Συρία. Ζήτησαν να γίνει κάθε προσπάθεια για να σωθεί ο λαός της Συρίας. «Φτάνει πια», είπαν, ο πόνος και η αιματοχυσία.

Αυτό ήταν πριν από τρία χρόνια.

Τώρα, ο πόλεμος πλησιάζει στην έκτη βίαιη χρονιά του. Η αιματοχυσία συνεχίζεται. Ο πόνος βαθαίνει.

Έτσι, σήμερα, εμείς – οι ηγέτες των ανθρωπιστικών Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και των υπηρεσιών των Ηνωμένων Εθνών – κάνουμε έκκληση όχι μόνο στις κυβερνήσεις, αλλά και στον καθένα από εσάς – τους πολίτες σε όλο τον κόσμο – για να προσθέσετε τη φωνή σας, προτρέποντας σε ένα τέλος στο μακελειό. Για να τονίσουμε σε όλα τα αντιμαχόμενα μέρη, πως πρέπει να καταλήξουν σε συμφωνία για την κατάπαυση του πυρός και ν’ ακολουθήσουν μια πορεία προς την ειρήνη.

Περισσότερο από ποτέ, ο κόσμος πρέπει να ακούσει μια συλλογική δημόσια φωνή που να ζητά να τεθεί ένα τέλος σε αυτό το έγκλημα. Επειδή αυτή η σύγκρουση και οι επιπτώσεις της μας αγγίζουν όλους.

Αγγίζει εκείνους που στη Συρία έχασαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα και τα υπάρχοντά τους, ξεριζώθηκαν από τα σπίτια τους, ή ζουν σε απόγνωση, υπό πολιορκία. Σήμερα, περίπου 13,5 εκατομμύρια άνθρωποι στο εσωτερικό της Συρίας, έχουν ανάγκη από ανθρωπιστική βοήθεια. Αυτό δεν είναι απλά ένα στατιστικό στοιχείο. Αυτά είναι 13,5 εκατομμύρια μεμονωμένα ανθρώπινα όντα των οποίων οι ζωές και το μέλλον είναι σε κίνδυνο.

Αγγίζει εκείνες τις οικογένειες που, με λίγες επιλογές για ένα καλύτερο μέλλον, ξεκινούν ένα επικίνδυνο ταξίδι στην ξενιτιά σε αναζήτηση καταφυγίου. Ο πόλεμος έχει υποχρεώσει 4,6 εκατομμύρια ανθρώπους να καταφύγουν σε γειτονικές χώρες και αλλού.

Αγγίζει μια γενιά παιδιών και νέων που – στερούμενα της εκπαίδευσης και βιώνοντας ψυχικά τραύματα από τη φρίκη που έζησαν – όλο και περισσότερο βλέπουν το μέλλον τους να διαμορφώνεται μόνο από τη βία.

Αγγίζει εκείνους μακριά από τη Συρία που έχουν δει τη βία να καταλήγει σε δρόμους, γραφεία και εστιατόρια κοντά στα σπίτια τους.

Και αγγίζει όλους εκείνους σε όλο τον κόσμο των οποίων η οικονομική ευημερία επηρεάζεται, κατά τρόπο ορατό και αόρατο, από τη σύγκρουση.

Εκείνοι που έχουν την ικανότητα να σταματήσουν τον πόνο μπορούν – και ως εκ τούτου θα πρέπει – ν’ αναλάβουν δράση τώρα. Μέχρι να υπάρξει μια διπλωματική λύση απέναντι στον πόλεμο, μια τέτοια ενέργεια θα πρέπει να περιλαμβάνει:
Απρόσκοπτη και σταθερή πρόσβαση των ανθρωπιστικών οργανώσεων, ώστε να φέρουν άμεση ανακούφιση σε όλους όσοι έχουν ανάγκη στο εσωτερικό της Συρίας.
Ανθρωπιστικές παύσεις πυρών και άνευ όρων, ελεγχόμενες εκεχειρίες, ώστε να επιτραπεί η προμήθεια τροφίμων και άλλη επείγουσα βοήθεια στους πολίτες και να γίνουν εμβολιασμοί και άλλες εκστρατείες για την υγεία, όσο εκστρατεία για την επιστροφή των παιδιών στο σχολείο.
Διακοπή των επιθέσεων κατά των πολιτικών υποδομών – έτσι ώστε τα σχολεία, τα νοσοκομεία και τα αποθέματα νερού να διατηρούνται ασφαλή.
Ελεύθερη κυκλοφορία όλων των πολιτών και άμεση άρση όλων των πολιορκιών από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη.

Αυτές είναι πρακτικές δράσεις. Δεν υπάρχει κανένας πρακτικός λόγος που δεν θα μπορούσαν να υλοποιηθούν, εφόσον υπάρχει η σχετική βούληση.

Στο όνομα της κοινής ανθρωπιάς μας… για χάρη των εκατομμυρίων αθώων που έχουν ήδη υποφέρει τόσο πολύ… και για τους εκατομμύρια περισσότερους των οποίων η ζωή και το μέλλον κρέμονται από μια κλωστή, ζητούμε την άμεση ανάληψη δράσης τώρα.

Τώρα.

Δείτε σχετικό βίντεο “Κρίση στη Συρία: 5 Χρόνια σε 60 δευτερόλεπτα”