Γράφει ο Μαγια
Σιγά μην παίζει τα ρέστα της η Διαπλοκή. Σιγά μη σκούζει στους παράνομους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς «μιναρέδες» της, επειδή νοιώθει βαθιά στην πλάτη της την κυβερνητική λόγχη της νομιμότητας…

Η Διαπλοκή κάνει τη δουλειά της. Ξαναχτίζει το παλιό, σαθρό και διεφθαρμένο σύστημα. Οικοδομεί το αντίπαλο δέος απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Κούλης πρέπει να γίνει Κυριάκος, όπως ο Γιωργάκης σε μια νύχτα αναβαπτίστηκε σε Γιώργο Παπανδρέου. Πρέπει, με τον νέο εκλεκτό της, να ξεπλυθούν και να ξεχαστούν, όπως τα δώρα της Siemens, όλα τα ανομήματα της ΝΔ, να συγκεραστούν αρμονικά η ακροδεξιά με τον νεοφιλελευθερισμό και να βελτιωθεί το «μεταρρυθμιστικό» αφήγημα του ραγιαδισμού και της υποτέλειας.

Ταυτόχρονα, πρέπει να αποδομηθεί και να καταρρεύσει στη συνείδηση της Κοινής Γνώμης το ηθικό πλεονέκτημα του ΣΥΡΙΖΑ και να εδραιωθεί η πεποίθηση στον απλό πολίτη ότι, «όλοι ίδιοι είναι».

Ο συστημικός μηχανισμός του ρουσφετιού, της αυθαιρεσίας, της φαυλότητας και της κλεπτοκρατίας αναζητά πατήματα για να ανασυνταχθεί.

Και τα βρίσκει. Είτε στην κυβερνητική ατολμία και αδυναμία «να ξεμπερδεύουμε με το παλιό», υψώνοντας τείχη στην «αντιδραστική παλινόρθωση της δεξιάς και των βαρόνων της διαπλοκής» (προεκλογικές παρόλες…), είτε στα κρούσματα (πολιτικής) μαλάκυνσης, μετάλλαξης και εξαχρείωσης, που παρουσιάζονται στους κόλπους των κυβερνώντων.

Τελευταίο κρούσμα, το ασυνάρτητο, επαρμένο και υβριστικό για την Αριστερά παραλήρημα του γραμματέα της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος, προφανώς ευπαθής στη μεθυστική γοητεία και τους …ακκισμούς της εξουσίας, έδωσε …πάσα στους αρχιερείς του λαικισμού, να κατηγορήσουν την κυβέρνηση για «έφοδο κατάληψης του Κράτους», παρουσιάζοντας τους μετακλητούς ως μόνιμους υπαλλήλους.

Η αθλιότητα της πολιτικής και οι πολιτικοί της αθλιότητας! Όταν γνωρίζουν ότι οι μετακλητοί υπάλληλοι επί κυβερνήσεως Σαμαρά-Βενιζέλου ήταν σχεδόν διπλάσιοι!…

Ο μεγάλος εχθρός της κυβέρνησης είναι ο ίδιος ο εαυτός της, ο οποίος βαρύνεται πλέον από την παρά φύσιν επιλογή της να μετατραπεί σε εκφραστή της νέας Μνημονιακής τάξης.

Τα σύννεφα της κοινωνικής δυσαρέσκειας και αγανάκτησης πυκνώνουν επικίνδυνα. Κι όσο ο κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ δεν ξαναβρίσκει την ψυχή του τόσο το άστρο του Αλ. Τσίπρα θα χάνει την ακτινοβολία του.

Δηλώσεις του τύπου, «το 2016 θα είναι η χρονιά που η Ελλάδα θα εκπλήξει την παγκόσμια οικονομική κοινότητα», μάλλον αμηχανία κι ανησυχία προκαλούν παρά αισιοδοξία…