Κάθε άλλο παρά με καλό μάτι βλέπουν στην Γερμανία την ανάκαμψη της Κινεζικής οικονομίας, που απασχολεί πολύ κόσμο ακόμα…

Δυσμενές σκιαγραφήθηκε το παγκόσμιο περιβάλλον για την κίνηση κεφαλαίων και ανθρώπων στην έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, World Economic Outlook update, στο Λονδίνο. Στην έκθεσή του το ΔΝΤ αναγράφει ότι  η επιβάρυνση του κοινωνικού ιστού, από το κύμα των προσφύγων και των μεταναστών, προκαλεί ασύμμετρες πολιτικές πιέσεις, οι οποίες δυσχεραίνουν το έργο της ενσωμάτωσης του νέου πληθυσμού τόσο στην κοινωνική διαστρωμάτωση όσο και στην εργασιακή δύναμη.

Παράλληλα το ΔΝΤ εστιάζει στη ραγδαία αύξηση των εστιών γεωπολιτικής έντασης, την ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και τις επιπτώσεις της κατακόρυφης πτώσης της τιμής του πετρελαίου.

Στην έκθεση επισημαίνεται η ανάγκη μετάβασης της κινεζικής οικονομίας στο επόμενο στάδιο καθώς και το ρίσκο που γεννά αυτή η μεταβατική περίοδος για τον πλανήτη. Σύμφωνα με το ΔΝΤ η επόμενη ημέρα της Κίνας είναι πιο ανοιχτή και διασυνδεδεμένη σε πολλά επίπεδα με τη διεθνή οικονομία και το εμπόριο, ενώ παράλληλα είναι επιβεβλημένη η αλλαγή του εσωτερικού μοντέλου από μια καθαρά εξαγωγική οικονομία σε ένα μείγμα εξαγωγών και εσωτερικής κατανάλωσης.

Ο ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης προβλέπεται στο 6,9%. Οι λιανικές πωλήσεις στο 8% ενώ η διαδικτυακή ανάπτυξη σε περισσότερο από 25% το χρόνο.

Τα νούμερα αυτά είναι ακριβώς αυτό για το οποίο κεντρικοί τραπεζίτες, πρόεδροι και πρωθυπουργοί θα σκότωναν. Εκτός φυσικά εάν πρόκειται για τα στοιχεία που αφορούν στην Κίνα , δεδομένου ότι έχει παρουσιάσει τον βραδύτερο ρυθμό ανάπτυξης από το 1990.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία που αφορούν στην κινεζική οικονομία είναι πως για πρώτη φορά περισσότερο από το 50% του ΑΕΠ αποδίδεται στον τομέα των υπηρεσιών, ο οποίος παραμένει σε θετικό έδαφος.

Το τι συμβαίνει με την οικονομία της Κίνας δεν είναι μυστικό. Σταδιακά σταθεροποιείται και από ένα βιομηχανοποιημένο έθνος μετατρέπεται σε κάτι που θυμίζει έντονα τις προηγμένες οικονομίες της Βορείου Αμερικής, της Δυτικής Ευρώπης και της Ιαπωνίας. Το σημαντικότερο ερώτημα δεν είναι το αν ή το γιατί συμβαίνει αυτό, αλλά το ποιος θα είναι ο αντίκτυπος αυτού στην παγκόσμια οικονομία.

Πολλοί τομείς που αφορούν ολόκληρο τον κόσμο θα δεχθούν με χαρά την κινεζική ανάκαμψη. Εντός των κερδισμένων θα είναι σίγουρα τα πολυτελή αγαθά, τα στοιχεία πνευματικής ιδιοκτησίας, ο τομέας της υγείας, του τουρισμού, πιθανώς και της εκπαίδευσης. Επιπλέον, θα επωφεληθούν σε μεγάλο βαθμό και οι ΗΠΑ, και μερικές ευρωπαϊκές οικονομίες όπως εκείνη της Βρετανίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας.

Οι ζημιωμένοι της όλης υπόθεσης θα είναι οι οικονομίες που βασίζονται στους πόρους, και -όλως περιέργως- οι τεχνολογικοί γίγαντες, που για χρόνια ήταν οι αγαπημένοι του χρηματιστηρίου.

Από μόνο του το γεγονός ότι η Κίνα κατάφερε να αναπτυχθεί κατά 7% από το 1990 μέχρι το 2015 είναι από μόνο του εντυπωσιακό, δεν πρόκειται όμως να διαρκέσει για πάντα. Κάποια στιγμή ο ρυθμός ανάπτυξης θα πέσει σε πιο ήπιους ρυθμούς και θα μετατραπεί σταδιακά σε καταναλωτή, σε μία οικονομία που βασίζεται στις υπηρεσίες, όπως έχουν κάνει πολλά ακόμα έθνη στο παρελθόν.

Παρά το γεγονός ότι η οικονομία της Κίνας επιβραδύνεται, αυτό δεν σημαίνει ότι οδεύει προς την καταστροφή. Οφείλουμε να έχουμε κατά νου ότι η κινεζική οικονομία βρίσκεται σε περίοδο αναδιάρθρωσης προκειμένου να υπάρχει καλύτερη ισορροπία μεταξύ της κατανάλωσης και των επενδυτικών δαπανών. Η επιβράδυνση είναι απλά η απόρροια αυτής της μετάβασης.

Εάν η κινεζική βιομηχανοποίηση ήταν ένας από τους βασικότερους παράγοντες της παγκόσμιας οικονομίας τα τελευταία 25 χρόνια, η ανάδειξη της προσανατολισμένης προς τον καταναλωτή αγοράς υπηρεσιών ενδέχεται να είναι η κινητήρια δύναμη και για τα επόμενα 25 χρόνια. Κάτι τέτοιο φυσικά θα είχε τόσα αρνητικές όσο και θετικές συνέπειες .

Αρχικά, ο κλάδος των αγαθών. Και συγκεκριμένα των πολυτελών αγαθών. Είναι γνωστό πως οι Κινέζοι έχουν αδυναμία σε πολυτελή αγαθά όπως στα πολυτελή αυτοκίνητα, στα καλά κρασιά και στη μόδα. Εάν πιστεύουμε πως η ζήτησή τους έχει περιοριστεί, να είστε σίγουροι πως δεν έχουμε δει τίποτα ακόμα. διότι η ζήτηση από μια μικρή μερίδα δισεκατομμυριούχων δεν κάνει τη διαφορά και δεν επηρεάζει τη ζήτηση. Στην περίπτωση όμως που ενισχυθεί η μεσαία τάξη, τότε η ανάπτυξη θα πάρει άλλη τροπή.

Σημαντική θα είναι και η ανάπτυξη της πνευματικής ιδιοκτησίας. Οι μουσικές βιομηχανίες και οι εκδοτικοί οίκοι την τελευταία δεκαετία έχουν δεχθεί ισχυρό πλήγμα λόγω της εξάπλωσης του Διαδικτύου. Στην περίπτωση όμως που η κινεζική οικονομία ενισχυθεί, το ίδιο θα συμβεί και με την πνευματική ιδιοκτησία. Αξίζει να σημειωθεί πως η Βρετανία φιλοξενεί πάρα πολλούς εκδοτικούς οίκους, όπως ο Pearson και ο Bloomsbury.

Από τους μεγαλύτερους κερδισμένους θα είναι φυσικά και ο τομέας της υγείας. Όταν οι άνθρωποι έχουν περισσότερα χρήματα, αφιερώνουν μεγαλύτερα χρηματικά ποσά σε φάρμακα και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ειδικά όσοι είναι μεγαλύτερης ηλικίας. Μπορεί η Κίνα να μην έχει πολλές φαρμακευτικές εταιρίες, ωστόσο οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Σουηδία έχουν. Επομένως, όσο περισσότερο επεκτείνεται η αγορά, το ίδιο θα επεκταθούν και οι πωλήσεις τους.

Δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε να αναφέρουμε και τον τομέα του τουρισμού. Εκείνοι που έχουν περισσότερα χρήματα τείνουν να πηγαίνουν συχνότερα διακοπές και να ξοδεύουν αρκετά χρήματα για την διασκέδασή τους. Το Λονδίνο, το Παρίσι και η Ρώμη είναι μερικοί από τους δημοφιλέστερους προορισμούς που οι Κινέζοι επιλέγουν σαν ταξιδιωτικό προορισμό, και στην περίπτωση που η οικονομία της Κίνας ανακάμψει, τότε η τουριστική κίνηση θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο. Μπορεί οι ντόπιοι κάτοικοι των περιοχών αυτών να μην ενθουσιάζονται στην ιδέα του αυξανόμενου τουριστικού κύματος, τα ξενοδοχεία όμως, τα εστιατόρια και τα καταστήματα ήδη τρίβουν τα χέρια τους.

Τέλος, η εκπαίδευση εξαρτάται άμεσα από την οικονομία. Μπορεί η Κίνα να κατήργησε τον νόμο που επέβαλε στις οικογένειες να κάνουν μόνο ένα παιδί, ωστόσο οι κινεζικές οικογένειες παραμείνουν μικρές για μια χώρα με τόσο γρήγορα αύξηση εισοδήματος. Οι περισσότερες από τις οικογένειες αυτές επιλέγουν να κάνουν το πολύ δύο παιδιά και να επενδύουν τα χρήματά τους για να κάνουν τη ζωή τους λίγο πιο εύκολη. Μπορεί ο προϋπολογισμός της κάθε οικογένειας να μην είναι εντυπωσιακός, είναι όμως αρκετός για να παρέχει σε κάθε μέλος της οικογένειας μια ζωή χωρίς στερήσεις.

Η Γερμανία επί σειρά ετών προμηθεύει τα κινεζικά εργοστάσια με μηχανολογικό εξοπλισμό. Πλέον όμως οι μεταξύ τους συναλλαγές έχουν φτάσει στο τέλος τους. Η Αυστραλία και οι χώρες του Περσικού Κόλπου προμηθεύουν την Κίνα με ενέργειας, αλλά και αυτές οι συναλλαγές φαίνεται πως βρίσκονται σε τέλμα.

Την ίδια στιγμή, μερικοί από τους μεγαλύτερους τεχνολογικούς κολοσσούς του κόσμου όπως η Apple, η Alphabet, η Facebook και η Amazon έχουν καταφέρει να κυριαρχήσουν σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο, και είναι μάλλον δύσκολο να  πιστέψουμε ότι θα είναι σε θέση να ελέγξουν την αγορά της Κίνας με τον ίδιο τρόπο που ηγούνται της αγοράς των ΗΠΑ και της Ευρώπης, καθώς εγχώριοι γίγαντες όπως η κινεζική Alibaba ολοένα αποκτά περισσότερη δύναμη.

Σύντομα, η κινεζική μεσαία τάξη θα είναι η βασική κινητήρια δύναμη της παγκόσμιας οικονομίας, ακριβώς όπως ήταν κάποτε η αμερικανική.