Τα στοιχεία που έδωσε σήμερα η εφορία στην δημοσιότητα για τις φορολογικές δηλώσεις του 2015 είναι αποκαλυπτικά, παρότι όχι αναλυτικά…όπως αντίθετα συνέβαινε μέχρι το 2012. Παρουσιάστηκαν από τα μέσα ενημέρωσης με τρόπο επιθετικό κατά των ελευθέρων επαγγελματιών, όπως πάντα, και μάλιστα τώρα με αυξημένο ζήλο λόγω των ισοπεδωτικών ρυθμίσεων στο ασφαλιστικό. Αλλά η ουσία δεν βρίσκεται εκεί.

Η ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι το 2015 η διάλυση της μεσαίας τάξης της Ελλάδας αποτυπώθηκε και στα επίσημα οικονομικά στοιχεία του κράτους. Παρότι, λοιπόν, τα στοιχεία δόθηκαν ενδεχομένως για επικοινωνιακούς λόγους άλλης χρήσης, ωστόσο αρκούν για να τεκμηριώσουν την πραγματικότητα της εξαφάνισης της μεσαίας τάξης, τουλάχιστον από άποψη εισοδηματική, που όμως είναι ο προθάλαμος για το τελικό ροκάνισμα και του υπολειπόμενου κινητού και ακίνητου πλούτου της.

Σύμφωνα με τα στοιχεία 3,463,250 πολίτες (43.3 τοις εκατό των φορολογουμένων και όχι των δηλώσεων) δήλωσαν ότι δεν κέρδισαν ούτε τα 5,000 ευρώ που αντιστοιχούν στο όριο της φτώχειας, ενώ άλλοι 3,069,294 πολίτες (38.4 τοις εκατό) δήλωσαν ότι έβγαλαν από 5,001 μέχρι 15,000 ευρώ. Συμπερασματικά 6,532,544 Έλληνες δεν κατάφεραν να κερδίσουν το 2015 περισσότερα από 15,000 ευρώ και μάλιστα πριν την αφαίρεση των φόρων που αναλογούν. Με άλλα λόγια 8 στους 10 ήταν κάτω και από τα 15,000 ευρώ (Πίνακας).

Πίνακας. Συγκεντρωτικά στατιστικά φορολογικών δηλώσεων για το 2015.

Για να αντιληφθούμε τις κοινωνικές επιπτώσεις αυτών των αριθμών θα πρέπει κατ’ αρχήν να γνωρίζουμε τα ποσά που έχουν οριστεί βάσει νόμου σαν ελάχιστες ή εύλογες δαπάνες διαβίωσης. Αυτές ανέρχονται για έναν ενήλικα περίπου στα 7,300 ευρώ τον χρόνο, για ένα ζευγάρι περίπου στα 12,300 τον χρόνο, ενώ για κάθε παιδί προστίθενται περίπου 3,000 ευρώ τον χρόνο.

Στη συνέχεια θα πρέπει να συσχετίσουμε αυτά τα ελάχιστα ποσά αφενός με τις στοιχειώδεις ανάγκες της σημερινής ζωής, όπως στέγαση, διατροφή, υγεία και παιδεία και αφετέρου με τα δεδομένα μιας αξιοπρεπούς ζωής, που ήταν και παραμένει η προϋπόθεση για την ύπαρξη μεσαίας τάξης. Τέλος, όλα αυτά, θα πρέπει να τα δούμε μέσα από το πρίσμα και κυρίως μέσα από την δυναμική των δεδομένων του παραπάνω Πίνακα.

Κάποιοι θα ισχυριστούν ότι ο Πίνακας λέει «ψέματα». Ότι δηλαδή τα στοιχεία είναι ανακριβή όπως ήταν πάντα. Και εννοείται ότι θα καταφερθεί κατά των «φοροφυγάδων ελεύθερων επαγγελματιών». Να δεχτούμε ότι έχει δίκηο για τους ελεύθερους επαγγελματίες. Ότι δηλαδή φοροδιαφεύγουν όλοι οι 495,019, που δηλώνουν εισόδημα από ελεύθερο επάγγελμα και ότι όλοι τους κερδίζουν πάνω από 15,000 ευρώ.

Ωστόσο ακόμη και αν αφαιρέσουμε όλους αυτούς από τους 6,532,544, τότε το ποσοστό των κάτω από 15,000 ευρώ από 81.7 τοις εκατό θα υποχωρήσει μόλις στο 75.6 τοις εκατό. Εκτός αν πούμε ότι ψεύδονται και οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, που καθορίζουν και κρατούν το τελικό αποτέλεσμα αρκετά πάνω από το 70 τοις εκατό.

Αν λοιπόν δεν είναι οι οχτώ στους δέκα, τότε σίγουρα είναι οι επτά! Σε κάθε περίπτωση η καταστροφή της μεσαίας τάξης είναι εδώ, ένα βήμα πριν την κοινωνία του ενός τετάρτου!

Εδώ είναι και οι στρεβλώσεις του πολιτικού μας συστήματος που γεννούν, συντηρούν και σήμερα στο όνομα της κρίσης και της λιτότητας εκβιάζουν να ανοίξει ακόμη περισσότερο η ψαλίδα μεταξύ των κοινωνικών τάξεων ή ομάδων και των γενεών.

Οι σημερινοί εχθροί της μεσαίας τάξης, σε όποια θέση και αν βρίσκονται μέσα στην χώρα ή το εξωτερικό είναι οι πραγματικοί εχθροί του ελληνικού λαού. Μόνο η ανασύστασή της, οικονομικά και κοινωνικά, μπορεί να εγγυηθεί θέσεις εργασίας και αξιοπρεπή ζωή. Ό,τι την καταστρέφει, όπως η υπερφορολόγηση και το προωθούμενο ασφαλιστικό θα πρέπει να είναι casus belli για κάθε δημοκράτη και προοδευτικό Έλληνα πολίτη!