O στόχος για το 2016 είναι ξεκάθαρος για τον Κωνσταντίνο Ντεντόπουλο, τον 22χρονο πρωταθλητή της Ολυμπιάδας στο βάδην…

Θέλει να διεκδικήσει μία θέση στους Ολυμπιακούς αγώνες και με το χρυσό πανελλήνιο μετάλλιο που κέρδισε στον Σχινιά στο πρώτο αγώνα του νέου έτους, έδειξε ότι βρίσκεται στον σωστό δρόμο για τον στόχο αυτό. Ο Κωνσταντίνος Ντεντόπουλος στα 22 του μόλις χρόνια έχει πετύχει ήδη σημαντικές διακρίσεις στο άθλημα του και θεωρείται ένας από τους πιο ελπιδοφόρους αθλητές που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στις μεγάλες αποστάσεις και στον κλασικό στίβο.

Έχοντας ξεκινήσει τον αθλητισμό από τα 13 του, προχωράει με σταθερά βήματα προς την κορυφή, έχοντας σαν όνειρο του να αγωνιστεί με τα “γαλανόλευκα” σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Παράλληλα, με τον πρωταθλητισμό που κάνει σπουδάσει σε ΙΕΚ στο τμήμα Φυσιοθεραπείας. Στο patrasevents.gr μιλά για την προσπάθεια που κάνει, για τις δυσκολίες που αντιμετωπίσει και φυσικά για το σωματείο του, την Ολυμπιάδα.

To 2016 ξεκίνησε για σένα με τον καλύτερο τρόπο. Είναι μία χρονιά γεμάτη από διοργανώσεις, ποιοι είναι οι βασικοί στόχοι σου για φέτος;

Φέτος είναι η τρίτη και η τελευταία μου χρονιά στην κατηγορία των Νέων και χωρίς να υπάρχουν ευρωπαϊκοί αγώνες, έχουν μπροστά μου την Ολυμπιάδα της Βραζιλίας στο Ρίο. Ο στόχος μου είναι να κυνηγήσω το όριο και να διεκδικήσω μία θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Μία πρόκριση στην Ολυμπιάδα της Βραζιλίας του Ρίο είναι εφικτή;

Η αλήθεια είναι όπως είπες και εσύ ότι φέτος ξεκίνησα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Το ατομικό ρεκόρ που πέτυχα με 4:09:33 στον πρώτο σημαντικό αγώνα της χρονιάς μου έχει δώσει την ώθηση και έχω πλησιάσει αρκετά το όριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Πιστεύω ότι είναι η μεγάλη μου ευκαιρία. Είναι μέσα στις δυνατότητες μου και θα το κυνηγήσω.

Το βάδην είναι ένα άθλημα που έχει πολλές δυσκολίες. Τι είναι αυτό που σε έκανε να ασχοληθείς μαζί του και όχι με ένα άλλο άθλημα του στίβου;

Αρχικά δοκίμασα διάφορα αγωνίσματα μικρότερων αποστάσεων και σε πρώτη φάση εκεί είχα βλέψεις για να συνεχίσω. Όμως η προπονήτρια μου, η Ντίνα Μπορνιβέλη, μου πρότεινε να ξεκινήσω να προπονούμαι στο βάδην. Μπορώ να σου πω ότι στην αρχή δεν μου άρεσε. Στη συνέχεια όμως ήρθαν οι επιτυχίες και οι διακρίσεις, είδα ότι έχω δυνατότητες και πλέον τώρα το λατρεύω το βάδην.

Η Πάτρα έχει παράδοση σε αυτό; Γιατί οι περισσότεροι από εμάς το έχουμε μάθει μέσα από τις δικές του επιτυχίες;

Η Πάτρα έχει μεγάλη παράδοση στο βάδην. Έχει βγάλει σημαντικούς αθλητές που έχουν πάρει μεγάλες διακρίσεις, αθλητές που έχουν γαλουχηθεί μέσα από σημαντικά σωματεία της πόλης μας, όπως η Παναχαϊκή και η Ολυμπιάδα. Αθλητές, όπως η προπονήτρια μου η Ντίνα Μπορνιβέλη, αργότερα η Αγγελική Μακρή που έχει επιστρέψει στην δράση και τόσοι άλλοι. Εγώ απλά συνεχίζω την παράδοση.

Είναι μία βολική πόλη που έχει τις υποδομές και τις δομές για να ασχοληθεί ένα παιδί με το βάδην;

Σίγουρα στην Πάτρα υπάρχουν σημαντικοί και αξιόλογοι προπονητές που μπορούν όχι μόνο να βοηθήσουν ένα παιδί για να ξεκινήσει, αλλά να του δώσουν την κατάλληλη ώθηση για να συνεχίσει. Υποδομές όμως δεν υπάρχουν και αυτές που υπάρχουν δεν είναι κατάλληλες, όχι μόνο για το βάδην, αλλά για όλα τα αθλήματα του στίβου.

Είσαι αρκετά νεαρός και θεωρείσαι από τους πιο εξελίξιμους αθλητές στο βάδην. Ποια θεωρείς ότι είναι μέχρι τώρα η μεγαλύτερη επιτυχία σου;

Κοίτα… Είμαι μόλις 22 χρονών και έχω πάει σε πολλές πανελλήνιες και ευρωπαϊκές διοργανώσεις, σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες, εκτός από αυτή των ανδρών στην οποία θα ανέβω του χρόνου. Θεωρώ ότι η μεγαλύτερη μου επιτυχία είναι η 6η θέση που πήρα το 2013 με τα χρώματα της Εθνικής στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο, στην Σλοβακία. Αγωνίζομαι όμως πάντα για να πηγαίνω ένα σκαλί ψηλότερα κάθε φορά.

Ζούμε σε εποχές οικονομικής κρίσης και εσύ κάνεις πρωταθλητισμό. Ποιες είναι οι επιπλέον δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένα παιδί που κάνει αυτή την εποχή πρωταθλητισμό;

Αν δεν υπάρχει στήριξη, από την οικογένεια και από το σωματείο πρωταθλητισμός δεν μπορεί να γίνει. Ο πρωταθλητισμός έχει πολλά έξοδα. Είναι το αθλητικό υλικό, είναι τα μασάζ, οι φυσιοθεραπείες, οι μεταφορές που τις αναλαμβάνει το σωματείο, του οποίο, όμως λόγω της κατάστασης της χώρας αργεί να πάρει τα χρήματα του πίσω από την Ομοσπονδία…

Είναι και πολλά άλλα πράγματα. Το οικονομικό ήταν και είναι ακόμα ένα σημαντικό πρόβλημα για τα παιδιά που κάνουν πρωταθλητισμό. Μόνο που τώρα λόγω της εποχής και της κρίσης τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα.

Τι θα ήθελες εσύ από την πολιτεία για να σου προσφέρει ώστε να σε βοηθήσει στην προσπάθεια που κάνεις;

Εγώ δεν ζητάω τίποτα. Το μόνο που ψάχνω είναι μία χορηγία, κάτι που θα μου κάνει πιο εύκολη την προετοιμασία μου, υπό την έννοια ότι θα μου δώσει την δυνατότητα να κάνω διπλές προπονήσεις, κάτι που τώρα δεν κάνω γιατί θα πρέπει να εργάζομαι. Ειδικότερα τα 50 χιλιόμετρα είναι ένα αγώνισμα που χρειάζεται οπωσδήποτε διπλές προπονήσεις, αν θέλεις να πετύχεις κάτι καλό.

Όμως το θέμα δεν είμαι εγώ, το θέμα είναι τι γίνεται με όλους τους αθλητές. Στην πόλη υπάρχουν 10 με 15 παιδιά που έχουν δυνατότητες και μπορούν να φέρουν διακρίσεις. Θα πρέπει η πολιτεία με κάθε τρόπο να στηρίξει τα παιδιά αυτά.

Είσαι σε μία ομάδα, όπως η Ολυμπιάδα, που έχει μεγάλη παράδοση στον στίβο και ειδικότερα στις μεγάλες αποστάσεις. Έπαιξε ρόλο αυτό στην εξέλιξη σου;

Σίγουρα έχει παίξει ρόλο. Η Ολυμπιάδα είναι ένα μεγάλο σωματείο, με την Ντίνα Μπορνιβέλη να έχει κάνει μία μεγάλη προσπάθεια όλα αυτά τα χρόνια, ενώ υπάρχει και ένας σημαντικός άνθρωπος που μας στηρίζει, ο έφορος του τμήματος, ο Πέτρος Μαντάς.

Δεν συναντάς εύκολα ανθρώπους στην εποχή που ζούμε που να στηρίζουν τόσο μία ομάδα όπως ο κ. Μαντάς και είμαστε ευγνώμονες για αυτό. Γενικότερα, γίνεται μία αξιόλογη προσπάθεια στην Ολυμπιάδα και αυτό φαίνεται μέσα από την πανελλήνια φετινή μας κατάταξη, καθώς από την 42 θέση που ήμασταν ανεβήκαμε στην 18η.

Πες μου δύο πρόσωπα που σε έχουν βοηθήσει στην μέχρι τώρα πορεία σου;

Πρώτα από όλα η προπονήτρια μου η Ντίνα Μπορνιβέλη και ύστερα οι οικογένεια μου και οι φίλοι μου που με στηρίζουν.

Ποιο είναι το πιο τρελό όνειρο που έχεις;

Σίγουρα το όνειρο μου είναι μία θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Θα κάνω ότι μπορώ για να το πετύχω φέτος, δίνοντας ότι καλύτερο έχω. Διαφορετικά θα προσπαθήσω για τους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο. Σου είπα όμως και πριν. Τώρα πιστεύω ότι είναι η μεγάλη μου ευκαιρία…