Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας πάνω από 800.000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους… ετησίως λόγω αυτοκτονίας, καθιστώντας τη, την δεύτερη αιτία θανάτου στις ηλικίες 15-30 ετών.

Υπολογίζεται πως για κάθε ενήλικο που χάνει τη ζωή του από αυτοχειρία, αντιστοιχούν περισσότερες από 20 απόπειρες αυτοκτονίας άλλων, αριθμός που μας σοκάρει και μας προβληματίζει ως πρoς τους λόγους της αυτοκτονίας και κυρίως την πρόληψη και αποτροπή της. Ειδικά τα τελευταία χρόνια το ποσοστό των ατόμων που δηλώνει μέσω διαδικτύου την πρόθεσή τους να αυτοκτονήσουν αυξάνεται δραματικά. Η ψυχολόγος- Ψυχοθεραπέυτρια, κυρία Μαργαρίτα Ζωγράφου, δίνει απαντήσεις για το μέιζον αυτό πρόβλημα.

«Η αυτοκτονία αποτυπώνει την προσπάθεια του ατόμου να δραπετεύσει απόκαταστάσεις δυσάρεστες, από μια ζωή που το δυσκολεύει πολλαπλά, το κάνει ναασφυκτιά και το φέρνει σε αδιέξοδο. Στην πραγματικότητα μέσω της αυτοκτονίας το άτομο δείχνει την αδυναμία του να εξασφαλίσει λύσεις στα προβλήματα που του ανακύπτουν, στο πόσο το ίδιο έχει μάθει να εκτιμά τη ζωή του, σύμφωνα με τα βιώματα , τις εμπειρίες του αλλά κ σε βιοχημικούς παράγοντες που σχετίζονται με τη λειτουργία του εγκεφάλου του».

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τα άτομα με τάσεις αυτοκτονίας;

«Οι λόγοι που οδηγούν το άτομο στην αυτοχειρία είναι αρκετοί. Συνήθως αλλά όχι πάντα στους αυτόχειρες υπάρχει ένα ψυχοπαθολογικό υπόστρωμα: Κατάθλιψηεπιμένουσα η μείζονα, διάφορες μορφές ψύχωσης, ιδιαίτερες συναισθηματικές δυσκολίες, αλκοολισμός, εξαρτήσεις (ουσίες, τζόγος), άλλες διαταραχές προσωπικότητας. Άλλοι λόγοι είναι τα προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις, στρεσογόνα γεγονότα , απώλειες όπως πένθος, χωρισμός, απόλυση, συνταξιοδότηση, οικονομικα προβλήματα, απομόνωση κ συχνά ανίατες νόσοι ή αναπηρίες.

Το αίσθημα απελπισίας κ το αδιέξοδο που βιώνουν τα άτομα που σκέφτονται την αυτοκτονία, σχετίζονται και με το ρόλο της οικογένειας, ο οποίος είναι καταλυτικός. Η οικογένεια πρέπει πάνω από όλα να βοηθήσει το άτομο να επανεκτιμήσει τη ζωή και τους στόχους του, να προτάξει την αξία του, να το βοηθήσει να αντεπεξέλθει στιςαντιξοότητες. Η οικογένεια και το φιλικό περιβάλλον πρέπει να παράσχουν υποστήριξη σε φάσεις ψυχοσυναισθηματικής κατάπτωσης.

Να γίνουν τα πρόθυμα αυτιά. Να παρατηρούν τα σημάδια αλλαγής στο δικό τους άνθρωπο, όπως θλίψη, απελπισία, απομόνωση. Να εντοπίζουν ανα χάνει το ενδιαφέρον του για ασχολίες που ως τότε θεωρούσε ευχάριστες ή δεν θέλει επαφές με στενά άτομα η τους ίδιους, αν αλλάζουν οι συνήθειες διατροφής και ύπνου σημαντικά. Να εστιάζουν αν το άτομο κάνει συζητήσεις για θάνατο ή αναφέρεται σε διαθήκη ή χαρίζει αναίτια προσωπικά του αντικείμενα. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει η οικογένεια να απευθυνθούν σε κάποιον ειδικό, ψυχολόγο ή ψυχίατρο. Δε σημαίνει ότι , αν κάποιος παρουσιάζει κάποια από τα παραπάνω συμπτώματα , θα προβεί και σε πράξη αυτοκτονίας. Σε κάθε περίπτωση όμως η προληπτική αντιμετώπιση κ παρέμβαση σώζει».

Τι ωθεί έναν νέο άνθρωπο να δηλώνει την πρόθεσή του να αυτοκτονήσει δημοσίως;

«Μεγάλη είναι η αύξηση τα τελευταία χρόνια που παρουσιάζουν οι δημοσιοποιήσειςπρόθεσης αυτοκτονιών μέσω διαδικτύου. Να αναφέρουμε πως το 2015 κατεγράφησαν 308 αναγγελίες, από τις οποίες οι 30 σημειώθηκαν το Δεκέμβριο του 2015. Ο ψυχολογικός λόγος που ωθει το άτομο να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια είναι η υποσυνείδητη επιθυμία του να βρεθεί κάποιος έστω και την ύστατη στιγμή, να ενδιαφερθεί ουσιαστικά για αυτόν, να τον “σώσει”. Ζητά δηλαδή βοήθεια και λόγους να μην το κάνει Τα τελευταία έτη κυκλοφορεί στο διαδίκτυο το λεγόμενο Σύμφωνο Αυτοκτονίας, το λεγόμενο “cybersuicide pact”, που ουσιαστικά αποτελεί μια ιδιαίτερη συνεννόηση μεταξύ δύο ατόμων να προβούν σε σχεδιασμό κ εκτέλεση αυτοκτονίας μέσω ίντερνετ. Αφορά σχεδόν αποκλειστικά νέους, με κοινό σημείο την κατάθλιψη, που επιζητούν την κοινοποίηση της αυτοκτονικής πρόθεσης τους».