«Κάθε ημέρα ξυπνάω και ξεκινώ την αναζήτηση για τροφή. Εχω χάσει πολύ βάρος, μοιάζω σαν σκελετός καλυμμένος μόνο από δέρμα. Κάθε ημέρα αισθάνομαι πως θα λιποθυμήσω και δεν θα ξαναξυπνήσω. Εχω γυναίκα και τρία παιδιά. Τρώμε…

 

μία φορά κάθε δύο ημέρες ώστε να είμαστε σίγουροι πως ό,τι μπορούμε να αγοράσουμε θα μας φτάσει. Για τις άλλες μέρες έχουμε νερό κι αλάτι και καμιά φορά και φύλλα από δέντρα…»

Σπαρακτικές οι μαρτυρίες από την πολιορκημένη Μαντάγια, όπως αυτή του Μοχάμαντ, που αναφέρει η «Εφημερίδα των Συντακτών», ενός από τους 42 χιλιάδες εγκλωβισμένους κατοίκους που κυριολεκτικά φυτοζωούν.

Η Διεθνής Αμνηστία συγκέντρωσε εκατοντάδες μαρτυρίες τις οποίες δημοσιοποίησε χθες κάνοντας μεταξύ άλλων λόγο στην αναφορά της για «κινούμενους σκελετούς» στην ανταρτοκρατούμενη πόλη η οποία παραμένει εδώ και έξι μήνες χωρίς νερό και ηλεκτρικό υπό τον ασφυκτικό κλοιό του συριακού στρατού και δυνάμεων της λιβανέζικης Χεζμπολάχ.

Χθες για πρώτη φορά μετά τον Οκτώβριο εισήλθε στην πόλη κομβόι φορτηγών με τρόφιμα, φάρμακα και είδη πρώτης ανάγκης από τον Ερυθρό Σταυρό, την Ερυθρά Ημισέληνο και το Παγκόσμιο Επισιτιστικό πρόγραμμα του ΟΗΕ.

Εγιναν δεκτά με κλάματα ανακούφισης, παρότι επαρκούν μόλις για έναν μήνα. Οι οργανώσεις αρωγής ζητούν απρόσκοπτη πρόσβαση στις πολιορκημένες περιοχές με έμφαση στη Μαντάγια, στην οποία έχουν πεθάνει από πείνα τουλάχιστον 28 άνθρωποι από την 1η Δεκεμβρίου, σύμφωνα με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα.

Τα δάκρυα της 9χρονης από τη Συρία στο τραγούδι για την ειρήνη

Συρία: Φορτηγά του Ερυθρού Σταυρού κατευθύνονται προς την πολιορκημένη πόλη Μαντάγια

Συγκλονιστικές εικόνες με σκελετωμένα παιδιά στη Συρία