Γράφει η Άννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά, εκπαιδευτικός, συγγραφέας, κριτικός
Δώστε μας το Νόμπελ και σκοτώστε την ανυστερόβουλη προσφορά μας…

Δώστε μας το Νόμπελ γιατί κάποιοι με την υπογραφή μας, υπαγορεύουμε μια επίπλαστη ανάγκη, αυτή της επιβράβευσης !

Δώστε αλλά δεν θα σώσετε, γιατί δεν επιθυμείτε να σώσετε όλον αυτόν τον άμαχο πληθυσμό που σαν κινούμενη άμμος, υποχωρεί, βυθίζεται, καταβυθίζεται και δεν θα βγει στην επιφάνεια παρά μονάχα σαν αριθμός που δεν θα σημαίνει τίποτα για εκείνους που δεν ακούνε ολοφυρμούς ,δεν βλέπουν δάκρυα ,δεν γεύονται την πίκρα αλλά αισιοδοξούν, μόνο αισιοδοξούν και σχεδιάζουν τη συνέχεια του επικίνδυνου, πολύπλοκου, στοχευόμενου και μη εξιχνιαζόμενου παιχνιδιού!

Δώστε το Νόμπελ στους νησιώτες μας ,για να μαθευτεί στα πέρατα του κόσμου τώρα όσο ποτέ ,ότι υπάρχουν και αυτοί που μέχρι χθες δεν ακούγονταν παρά μονάχα τα παράπονα της παραίτησης και της περίπλοκης νησιωτικής πολιτικής που χωρίζει και ξεχωρίζει τα νησιά σε μεγάλα και μικρά μόνο και αφήνει τους κατοίκους στην πετραδερή γη να αντιμάχονται τις καιρικές συνθήκες χωρίς τη δέουσα ιατροφαρμακευτική κάλυψη!

Ας σταθούν μπροστά στον εαυτό τους αυστηροί εκείνοι που πράττουν το κακό κι ας σκεφτούν πώς διαιωνίζουν την πολιτική των πάλαι ποτέ μητροπόλεων που ήθελαν να δυτικοποιήσουν τις ανατολικές αποικίες εκμεταλλευόμενοι την οικονομική τους δύναμη τότε, τη δύναμη των όπλων και υπερόπλων σήμερα!

Είμαστε Έλληνες, και εγώ από την Αλεξανδρούπολη σας λέγω ότι δεν πρέπει να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να έλκεται από επιβραβεύσεις -όσο τα κοράκια θα σκεπάζουν τον ήλιο -εξαιτίας εκείνων που θέλουν να ξορκίσουν το κακό για να κάνουν μύρια όσα στη συνέχεια!

Είμαστε Έλληνες και η φιλοτιμία μας ας μη συγχέεται με το συμφέρον ,γιατί οι νησιώτες μας ό,τι κάνουν θέλουν και μπορούν και δεν ονειρεύονται καμιά τιμή που θα επιτρέψει χάριν αυτής καθαυτής της διάδοσής της να συνεχιστεί επ’ αόριστον η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να αντηχούν οι ακτές την κραυγή της μάνας που ρημάζει τα σωθικά μας!