Γράφει ο ΜαγιαΧουβαρντάς και υπέρμετρος στην αγιογραφία του πρωθυπουργού ο αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης Δημήτρης Παπαγγελόπουλος… αλλά αινιγματικός και υπαινικτικός για τους μύδρους που εξαπέλυσε η μειοψηφία, όπως αποδείχθηκε, της Ένωσης Εισαγγελέων κατά της πρόσφατης τροπολογίας που, εν ολίγοις, νομιμοποιεί τις λίστες της φοροδιαφυγής.

Αντί ν΄ αναρωτιέται, γενικώς και αορίστως, «αν η ανακοίνωση, που υπογράφουν οι κ. Τζαβέλας και Ζημιανίτης, αναφέρεται σε συγκεκριμένη υπόθεση», ζητώντας, μάλιστα, να πληροφορηθεί «ποια είναι αυτή»(!), θα όφειλε, ως καθ΄ ύλην αρμόδιος, να δώσει στη δημοσιότητα, με «διευθύνσεις και ονόματα», όλες τις υποθέσεις των «ληστών με τα λευκά κολάρα» ή, κατ΄ άλλους, των «εντιμότατων κυρίων», που είτε καρκινοβατούν στα εισαγγελικά γραφεία, είτε τις έχει «φαει» η (εισαγγελική) λησμονιά.

Το εισαγγελικό «αντάρτικο» εκδηλώθηκε λίγες ώρες αφότου ο αρμόδιος επίτροπος Πιερ Μοσκοβισί, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο μείωσης του αβάστακτου φορολογικού βάρους για τους εργαζόμενους στην περίπτωση που η Ελληνική κυβέρνηση πετύχει απτά αποτελέσματα στον τομέα της φοροδιαφυγής. Σύμπτωση;…

Οι εν λόγω εισαγγελείς έσπευσαν να αμφισβητήσουν το δικαίωμα των διωκτικών αρχών να ψάξουν πίσω τους τραπεζικούς λογαριασμούς, που εμπεριέχονται στις λίστες (Λαγκάρντ, Μπόργιανς, Λιχτενστάιν κ.ά.), επειδή, λένε, οι λίστες είναι προϊόντα εγκλήματος.

Ο σκοπός (να επιστραφούν τα κλεμμένα για να ανασάνει η κοινωνία) δεν αγιάζει τα μέσα (που εν προκειμένω εξυπηρετούν τους κλεπτοκράτες).

Το στοίχημα της κυβέρνησης είναι να αποδείξει στην πράξη ότι το πάρτι τελείωσε και ότι τα λεφτά της φοροδιαφυγής θα χρησιμοποιηθούν, ώστε να βγούμε, επιτέλους, από την ασφυκτική κηδεμονία των δανειστών.

Ο πολίτης έχει κουραστεί ν΄ ακούει, θέλει αποδείξεις. Και οι μηχανισμοί του κράτους να κάνουν πραγματικά τη ζωή δύσκολη στους «νταβατζήδες», τους μιζαδόρους, τους αεριτζήδες και τα κρατικοδίαιτα λαμόγια.

Θέλει Αρετή και Τόλμη για να εκκαθαριστεί η κόπρος του Αυγεία. Και, προφανώς, συγκροτημένο σχέδιο. Όπως στην Ιταλία.

Στις 17 Φεβρουαρίου συμπληρώνονται 24 χρόνια από την σύλληψη στο Μιλάνο, του Μάριο Κιέζα, στελέχους του Σοσιαλιστικού κόμματος και προέδρου ενός γηροκομείου, για δωροδοκία από την εταιρεία η οποία είχε αναλάβει την καθαριότητα του ιδρύματος. Ηταν το εναρκτήριο λάκτισμα της περίφημης επιχείρησης «Καθαρά Χέρια», από τον θρυλικό εισαγγελέα του Μιλάνου Αντόνιο ντι Πιέτρο.

Οι έρευνες απλώθηκαν σε όλη τη χώρα. Αποκαλύφθηκε ένα πολυπλόκαμο δίκτυο διαφθοράς και διαπλοκής. Εμπλέκονταν επιχειρηματίες, κομματικά στελέχη, βουλευτές, γερουσιαστές, υπουργοί κι ένας πρωθυπουργός, ο Μπετίνο Κράξι. Εκπληκτος ο Ιταλικός λαός παρακολούθησε την αποκαθήλωση των… «ευυπόληπτων προσώπων» που κυριαρχούσαν στην πολιτική ζωή της χώρας. Κόμματα ιστορικά, όπως η Χριστιανική Δημοκρατία, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, το Ιταλικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, το Ιταλικό Φιλελεύθερο Κόμμα, το Ιταλικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, εξαφανίστηκαν ή μεταμορφώθηκαν για να μπορέσουν να επιζήσουν.

Ο κόσμος ξεσηκώθηκε, οργανώθηκε, διαμαρτυρήθηκε. Το «Ντι Πιέτρο, δώσε μας όνειρα!» έγινε σύνθημα που κανείς δε μπορούσε να αγνοήσει.

Τότε οι ιταλοί δικαστές διέθεταν υψηλό κύρος, υψηλή επαγγελματικότητα, υψηλό αίσθημα ανεξαρτησίας και θέλησης και αποφάσισαν να συλλάβουν, να καθίσουν στο σκαμνί και να καταδικάσουν δεκάδες πανίσχυρα πολιτικά πρόσωπα όλων των κομμάτων της εξουσίας και ανάμεσά τους τον Φορλάνι και τον Κράξι. Ο δεύτερος, για να αποφύγει τη φυλακή, το έσκασε και πέθανε «εξόριστος» στην Τυνησία.

Σήμερα, στη βυθισμένη επί έξι χρόνια στο δράμα του χρέους και της φτώχειας χώρα μας, η κυβέρνηση δεν έχει καταφέρει ούτε τον Έλληνα Ντι Πιέτρο, ν΄ ανακαλύψει, ούτε την Ελληνική επιχείρηση «καθαρά χέρια» να οργανώσει…

Όλα τ΄ άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις…