Απόψεις του Γιώργου Λιβέρη Μικρή η κινητικότητα, όσον αφορά τις μεταβολές στην ενδεκάδα του Παναθηναϊκού, αλλά μεγάλη αναφορικά με την σημασία και το αποτέλεσμα, δηλαδή την ουσία…
Η δραστηριοποίηση αυτή αφορά, κατά αξιολογική σειρά, τους Μπεργκ, Καρέλη, Νίνη, Μπουμάλ, Τριανταφυλλόπουλο, Μέστο, Μοντσερίνο, Λόγκο, Σμπόκο, Μαρινάκη, Μπούρμπο και Μπέσα, ενώ ίσως υπάρξουν και άλλοι υποψήφιοι, για είσοδο στο Σύλλογο ή έξοδο, όμως υποδεέστερης αξίας.

Τους φιλάθλους βέβαια ενέχει περισσότερη αγωνία για τους 2 – 3 πρώτους.

Προφανώς το ίδιο συντρέχει και για τον προπονητή Αντρέα Στραματσόνι, ο οποίος δεν περνά και τις καλύτερες χρονιάρες μέρες του. Αν μετάνιωσε που ήρθε στην Ελλάδα θα το μάθουμε αργότερα.

Για τον Σουηδό Μπεργκ ακούγονται ποσά από υπερβολικά έως ουτοπικά. Ποσά τα οποία σε ενδεχόμενη πώλησή του δεν θα καταλήξουν ατόφια στο ταμείο του Παναθηναϊκού, δεδομένου ότι οι ……….μετοχές του μοιράζονται στα 3. Έτσι το διαπλανητικό ποσό των 10 εκατομμυρίων, που χαϊδεύει φαντασίες, θα καρατομηθεί.

Κάθε ποσό, από ονειρικό μέχρι ρεαλιστικό, πρέπει να καλύπτει 2 βασικές προϋποθέσεις.

Πρώτον ο Παναθηναϊκός να παίζει στην Ευρώπη

Δεύτερον οι επιθετικοί του Παναθηναϊκού και κάθε ένας χωριστά, να επιτυγχάνουν γκολ.

Καταλήγουμε ότι ο αγαπητός κατά τα άλλα Σουηδός, ακόμη και εάν ισχύει η αξία του των 10 εκατομμυρίων δεν θα μαγνητίζει τους ξένους να τον αποκτήσουν, καθώς ούτε θα τον βλέπουν ούτε θα τον ακούνε.

Χαρά των φιλάθλων μας θα είναι να μείνει ο Μπεργκ στον Παναθηναϊκό, αλλά να μπορέσει να συνέλθει με μεγάλη δική του προσπάθεια και μικρότερη δική μας βοήθεια. Η τελευταία συνίσταται σε υπομονή και συμπαράσταση μέσα στον αγωνιστικό χώρο.

Τα παραπάνω συνακόλουθα μας φέρνουν κατ’ ευθείαν στον δεύτερο παίκτη στη σειρά, αλλά πρώτο σε πιθανότητες αποχώρησης (ή αναχώρησης) αφού τα δικά του 3 εκατομμύρια (λίγο πάνω – λίγο κάτω) είναι πλέον βεβαιωμένα.

Εδώ είναι απαραίτητο να σημειωθεί ότι κατά το τελευταίο διάστημα η συνεργασία Μπεργκ – Καρέλη παρουσίαζε άνοδο και αυτό ήταν ένα ιδιαίτερα ευχάριστο στοιχείο στην ομάδα.

Ο Νίκος Καρέλης, όταν ακόμα παίζαμε στην Ευρώπη, είχε δηλώσει ότι επιθυμία του ήταν να παραμείνει στον Παναθηναϊκό. Σήμερα που η ομάδα παραμένει (αυστηρά) εντός των ελληνικών ορίων, είναι σφόδρα πιθανό να έχει αλλάξει την τοποθέτησή του.

Είναι απόλυτα δικαιολογημένο για έναν παίκτη να θέλει να δοκιμάσει τις δυνάμεις του σε αξιόλογο πρωτάθλημα και να φύγει από την ελληνική μιζέρια και την κακοδαιμονία του ποδοσφαίρου μας.

Μερικοί μάλιστα νεαροί παίκτες βιάζονται πολύ να δοκιμάσουν τις ικανότητές τους στο εξωτερικό, πριν ακόμη το ταλέντο τους αναδειχθεί και πιστοποιηθεί στην Ελλάδα.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αρκετοί, ένας πραγματικά μεγάλος αριθμός, να αποτυγχάνει.

Έτσι ερχόμαστε στην επόμενη περίπτωση του Σωτήρη Νίνη που τελικά μάλλον θα μείνει στον Παναθηναϊκό.

Δεν γνωρίζω εάν είναι για το καλό το δικό του ή του Παναθηναϊκού. Αρκεί να σας θυμίσω εκείνο το ταλέντο (και την εποχή) των 17 ετών του που μας είχε ταρακουνήσει και πιέσαμε τον Όττο Ρεχάγκελ να τον συμπεριλάβει στην Εθνική, για να μην τον χάσουμε.

Βέβαια τραυματίσθηκε, είχε την ατυχία αυτή, αλλά και την λάθος επιλογή να πάει στην ιταλική Πάρμα.

Να τον κρατήσουμε στην ομάδα και από κοινού να τον βοηθήσει η πείρα η δική μας, η δική του και του μάνατζέρ του, ώστε να τον κάνουν αγωνιστικά να ανανήψει, ή να επανέλθει, για να μην παρεξηγηθώ.

Για τους άλλους που ίσως έρθουν – ίσως φύγουν, δεν υπάρχει αντικείμενο συζήτησης. Όπως αντικείμενο συζήτησης δεν είναι και τα χρήματα που θα εισπραχθούν, καθώς απουσιάζουν πολλά περισσότερα από όσα απαιτούνται για να ορθοποδήσει η ομάδα.

Επί πλέον χρειάζεται περισσότερο μυαλό στις κερκίδες, καλύτερες αποφάσεις στα Γραφεία και μεγαλύτερη καρτερικότητα από όλους μας με συγκρατημένες ελπίδες για το μέλλον. Όχι το εγγύς, αλλά το απώτερο.