Υπάρχουν κάποιες γιορτές όπως αυτές των Χριστουγέννων που παίρνουν τον τίτλο των “οικογενειακών γιορτών”. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες φορές που απλά μερικοί από εμάς, δεν…
αντέχουμε τα πολλά-πολλά και απλώς επιθυμούμε να απολαύσουμε το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι χωρίς ανατροπές, εκπλήξεις, φωνές και πολυκοσμία. Αλλά ειλικρινά, από ποιο ελληνικό τραπέζι λείπουν όλα αυτά;

Συνήθως τα οικογενειακά – εορταστικά τραπέζια αποτελούνται εκτός από πολύ φαγητό και ποτό, από πολύ κόσμο, κόσμο που ενδεχομένως δεν γνωρίζεις, φασαρία-φωνές είτε χαράς, είτε ενθουσιασμού, είτε θυμού (μην ξεχνάς τις πολιτικές συζητήσεις μεταξύ θείων και πατεράδων που σαν παράδοση κάθε χρόνο τσακώνονται για λίγο), ενώ από αυτές τις μέρες δεν θα μπορούσαν να λείψουν οι διάλογοι-μονόλογοι ή καλύτερα ανακριτικές ερωτήσεις των μεγάλων ως προς το πρόσωπο των μικρότερων, με πρωταγωνιστικές ερωτήσεις: “Δουλεύεις-Πού δουλεύεις; Πότε θα παντρευτείς;”, και εκεί ακριβώς είναι που σου κάθεται το φαγητό στον λαιμό.

Αν λοιπόν όλα τα ανωτέρω σου θυμίζουν κάτι, και αφουγκράζεσαι τι εννοούμε με τον τίτλο: “Είναι ok να μην αντέχεις τις οικογενειακές μαζώξεις”, καλώς ήρθες στο club μας.

Γιατί είναι ok να μην αντέχεις τις οικογενειακές μαζώξεις;

Λόγος πρώτος: ήρθαν τα Orcs

Εντάξει, δεν είναι ότι πιο ευγενικό να παρομοιάζεις τους συγγενείς σου με τα Orcs αλλά ειλικρινά, όταν η πόρτα του σπιτιού ανοίγει, ένας όχλος κατακλείζει τον χώρο, και οι συνειρμοί γίνονται αυθόρμητα. Όταν το φαγητό αρχίσει να σερβίρεται, τότε αυτή η εικόνα γίνεται όλο και πιο έντονη και η παρομοίωση πλέον είναι αναπόφευκτη. Όλοι πέφτουν με τα μούτρα στις πιατέλες, και εσύ αναρωτιέσαι, αν θα περισσέψει κανένα ψίχουλο για εσένα, παρόλο που το τραπέζι είναι γεμάτο από λιχουδιές.

Λόγος δεύτερος: τα γέλια χωρίς λόγο

Ας είμαστε ειλικρινείς. Όλο και κάποιος συγγενής μας που δεν έχει χιούμορ, αλλά θα ήθελε πολύ να έχει, προσπαθεί να διασκεδάσει την οικογένεια με τα καθόλου αστεία ανέκδοτα που λέει, ή με τις πολύ ψαγμένες ατάκες που κρύβουν το αστείο σε κάποιον λαβύρινθο. Κάπου εκεί θα ακούσεις μερικά υστερικά γέλια να γαργαλάνε τα αυτιά σου, και εσύ συμβατικά θα χαμογελάσεις, ή απλά θα αδιαφορήσεις. Ωστόσο, αυτά τα γέλια είναι τόσο ενοχλητικά.

Λόγος τρίτος: η ησυχία δεν είναι εφικτή

“Εντάξει γιορτές έχουμε, γιατί να κάνουμε ησυχία”; Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος. Ωστόσο, δεν είναι όλες οι ώρες ίδιες, και επιπλέον το ότι έχουμε γιορτές δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να τις περάσουμε ήσυχα, χωρίς φασαρίες, ή μικρό-τσακωμούς για ανόητους λόγους, όπως για παράδειγμα για το αν το κρέας κόβεται με λάθος μαχαίρι. Η μουσική θα ήταν μια καλή επιλογή για να ηρεμήσει τα πνεύματα.

Λόγος τέταρτος: γιατί είναι δύσκολο να αποχωρίσει κάποιος από το τραπέζι;

Είναι η ώρα των συναισθηματικών εκβιασμών, που οι μεγάλοι βάζουν σε λειτουργία. Οι τρυφερές από τη μία ερωτήσεις με αρκετή δόση συναισθηματισμού “Θα φύγεις κιόλας; Δεν σε είδαμε καθόλου” και όλες αυτές οι συναφείς προτάσεις που πέφτουν βομβαρδιστά η μία πίσω από την άλλη, την ώρα που σηκώνεσαι από την καρέκλα, είναι γεγονός.

Ταυτόχρονα, αρχίζουν να εκσφενδονίζονται κάποιες πιο άκομψες ερωτήσεις του τύπου: “Θα βγεις με τον φίλο σου, πού θα πας;”. Έστω ότι αδιαφορήσεις χαμογελώντας, ή απαντήσεις με απόλυτη ειλικρίνεια, τα σενάρια στον εγκέφαλο των μεγάλων έχουν ήδη αρχίσει να παίρνουν φωτιά. Και αφού αποχωρίσεις, ξέρεις πως για κανα 10λεπτο τουλάχιστον εσύ και η ζωή σου είστε τα θέματα συζήτησης.

Όπως και να έχει, όσο και να σε “εκνευρίζει” μια οικογενειακή μάζωξη, ξέρεις πολύ καλά πως πάντα θα σου λείπουν αυτά τα Χριστουγεννιάτικα τραπέζια. Αν βρεθείς σε ένα τέτοιο τραπέζι σήμερα, απόλαυσε όλη αυτή τη σουρεαλιστική κατάσταση. Αν από την άλλη είσαι κάπου μόνος, απόλαυσε την ηρεμία που σου αξίζει, παρέα με καλή μουσική.

Πηγή