Αν και στα μέτωπα των μεγάλων και κρίσιμων πολέμων, ο ανθυπολοχαγός Κώστας Σαββάκης από τον Πατσό του δήμου Αμαρίου Ρεθύμνου, με μια επιστολή του από το Εσκί Σεχίρ τον…
Φεβρουάριο του 1923 «στον αδελφό του Σάββα», αν και αιχμάλωτος πολέμου με αριθμό αιχμαλώτου 5.564, καθησύχαζε… Το σημαντικό, δείγμα της υψηλής πατριωτικής του συνείδησης, είναι ότι ο αξιωματικός αν «και γαμπρός 40 ημερών» με την Ευανθία Κουκλινού από τις Ελένες, έφυγε από το χωριό, πλαισιώνοντας τις ελληνικές δυνάμεις στον Μακεδονικό Αγώνα και συνέχεια στα πολεμικά γεγονότα της Μικρασιατικής Καταστροφής.

Έγραφε στην επιστολή του στις 14 Φεβρουαρίου 1923: « Αγαπητέ μου αδελφέ Σάββα, χαίρε, υγιαίνω όπερ εύχομαι. Σας έγραψα ότι θα είμαι αυτού εντός του τρέχοντος μηνός, αλλά η τύχη δεν μ’ εβοήθησε, έφυγαν μερικοί αξιωματικοί από 25 παρελθόντος, ελπίζω ότι και ημείς πολύ σύντομα θα φύγωμεν. Να μην στενοχωρήσθε περνούμε ωραία, κοιτάζετε την εργασίαν σας επιμελώς. Ασπασμούς στην μητέραν , τους λοιπούς της οικογενείας μας, ιδιαιτέρους ασπασμούς στην σύζυγόν μου…

»Χαιρετισμούς στον γείτονα Αλ. Προκόπην οικογενειακώς και πέστε του ότι  είναι καλά ο υιός του Προκόπης, μόνον προ δυο ημερών το ‘μαθα, δεν είμεθα όμως μαζί. Ασπασμούς εις τον Μαθιό οικογενειακώς (Παντινάκη) και λοιπούς συγγενείς και φίλους…

»Σας ασπάζομεν ο αδελφός σας Κώστας Σαββάκης ανθυπολοχαγός, αιχμάλωτος Εσκί Σεχίρ στρατόπεδο αιχμαλώτων Μικράς Ασίας Νο 5.564…»

Πηγή