Γράφει η Νούλα Χρυσοχοΐδου
Σάτιρα, αρχαίο πνεύμα και η προπαγάνδα να το απελευθερώνει. Και η πλοκή του μύθου και… η οργάνωση των μερών της οικονομικής κωμωδίας της χώρας δεν παρουσιάζουν την αυστηρή συνοχή της ελληνικής τραγωδίας, είναι ωστόσο δυνατή η διάκριση ορισμένων τυπικών μερών που έχουν ιδιαίτερα οικονομικά χαρακτηριστικά, πρόλογο, πάροδο χορού, αγών, παράβαση, επεισοδιακές σκηνές και τελικά την έξοδο. Και ο αριστοφανικός αγώνας έχει τα ίδια χαρακτηριστικά, με τους δύο αντιπάλους να ξεκινούν να αντιδικούν, με τον “χορό” των Βουλευτών να τραγουδά μια ωδή και ο πρώτος ομιλητής να αρχίσει τον κατακελευσμό, και με το που παίρνει τον λόγο να τον διακόπτει ο αντίπαλος του με κωμικά συνήθως σχόλια. Αυτό δεν είναι άλλωστε πολιτική; Η πολιτική υπό το βλέμμα του Αριστοφάνη.

Κι εκεί που κλείνει την αγόρευση του ο πρώτος ομιλητής, τότε ο “χορός” της Αντιπολίτευσης τραγουδά μια αντωδή σχολιάζοντας τον πρώτο ομιλητή. Αχ, που είσαι Αριστοφάνη να γράψεις τις νέες Νεφέλες και να καυτηριάσεις την προοδευτική παιδεία της εποχής.

Να μας δώσεις τις νεφελώδεις ιδέες της Οικονομίας και να μας διδάξεις την σοφιστεία, όπου μαζί με το Οικονομικό Χάος και την Πολιτική Γλώσσα να αντικαταστήσεις τους Έλληνες Πολιτικούς Θεούς. Η κωμωδία σατιρίζει τους σοφιστές βλέποντας τον Σωκράτη να διαφθείρει υποθετικά τους νέους, παρόλο που δεν δίδαξε ποτέ την σοφιστεία, με τον ίδιο τρόπο η κοινωνία σατιρίζει τους Έλληνες Βουλευτές, με την η οικονομική πολιτική που ασκείται και διαφθείρει τα νέα άφθαρτα μυαλά.

Η υπόθεση της κωμωδίας είναι γνωστή στην ελληνική κοινωνία:

Ο Στρεψιάδης, ένας γέρος Αθηναίος χωριάτης, παντρεμένος με μία αριστοκράτισσα Αθηναία, εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα κι απέκτησαν ένα γιο, τον Φειδιππίδη, που αναθρεμμένος σαν αριστοκράτης, έφτασε στο σημείο να καταχρεώσει τον πατέρα του με τις σπατάλες του και τη άσωτη ζωή του. Στριμωγμένος ο Στρεψιάδης από τους δανειστές του παίρνει την απόφαση να στείλει το γιο του στο Φροντιστήριο του Σωκράτη για να μάθει τον άδικο και τον δίκαιο λόγο, ώστε να μπορεί να δικαιώνεται στις δίκες και να γλιτώσει από τα διάφορα δανεικά και τους δανειστές. Ο Φειδιππίδης, δεν έχει καμιά όρεξη να κλειστεί στη σχολή κι έτσι, ο γέρο-Στρεψιάδης, αναγκάζεται να φοιτήσει ο ίδιος στο Φροντιστήριο. Γρήγορα όμως ο Σωκράτης τον διώχνει ως ανεπίδεκτο μαθήσεως και τελικά πείθει τον γιο του να φοιτήσει στη σχολή του μεγάλου φιλοσόφου. Σύντομα θα αντιληφθεί πως όλα τα μαθήματα που πήρε ο γιος του, θα τα πληρώσει ο ίδιος και πικρά μάλιστα…

…και τα σημεία είναι εμφανή με την μαύρη οικονομική τραγωδία της Ελλάδας…να μεγαλώνουμε τον “κακομαθημένο γιο” της κοινωνίας, να πληρώνουμε τις σπατάλες και την άσωτη ζωή των Ελλήνων πολιτικών, να βρισκόμαστε καταχρεωμένοι και στριμωγμένοι από τους δανειστές μας και τελικά να μην έχουμε πάρει το μάθημα μας…και να πρέπει να πληρώσουμε τα λάθη άλλων.

Το έργο ανέβηκε, η παράσταση παίζεται καθημερινά και τα εισιτήρια έχουν ήδη ξε-πουληθεί….

Καλωσορίσατε στο ξεπούλημα της “μαύρης ελληνικής κοινωνίας”!!!

Νούλα Χρυσοχοΐδου
Οικονομολόγος-Αρθρογράφος