Γράφει ο Κώστας Καβάσης
Εάν δεχτούμε ότι ο Διάβολος είναι «ο άρχοντας αυτού του κόσμο», είναι προφανές… ότι ο Διάβολος επιδιώκει με κάθε μέσο να θέσει τον κόσμο υπό τον έλεγχό του. Ως βασικό εργαλείο άσκησης της κυριαρχίας του, χρησιμοποιεί το διεφθαρμένο σύστημα πραγμάτων του κόσμου. Η «έμμισθη» ανάρμοστη σχέση της πολιτικής με το κατεστημένο σύστημα διαφθοράς, αποδεικνύει τη μεγάλη του δύναμη: «έχει βασιλεία (ασκεί εξουσία) πάνω στους βασιλείς (πολιτικούς ηγέτες) της γης». Επιπλέον, οι έμποροι κάθε είδους στη γη, έχουν πλουτίσει από το μεγάλο πλούτο του άνομου εμπορίου του. Με αυτό το μέσο, ο Διάβολος, έχει πετύχει να μεθύσει και να μολύνει με διαφθορά (μια ενέργεια που καταστρέφει) όλη την ανθρωπότητα. Πολύ εύστοχα λοιπόν, η παγκόσμια βασιλεία της διαφθοράς παριστάνεται στις Γραφές με μία σαγηνευτική μεγάλη πόρνη, η οποία μέσω της απόλαυσης που προσφέρει η συμμετοχή στα ακάθαρτα και βδελυρά της έργα «μέσα της βρίσκεται το αίμα δικαίων ανθρώπων και όλων που έχουν σφαχτεί στη γη!», κατεξουσιάζει όλο τον κόσμο.

Ως πότε όμως αυτός ο άδικος και πονηρός κόσμος, θα αιχμαλωτίζει και θα σκοτώνει τον αθώο, τον αδύναμο, τον φτωχό;

Ο Θεός έχει ορίσει «ένα καιρό ανταπόδοσης ή αλλιώς μία ημέρα κρίσης», κατά την οποία θα σηκωθεί για κρίση…, για να ζητήσει λογαριασμό από τον κάτοικο αυτής της γης για το σφάλμα του: εξαιτίας της λεηλασίας των ταλαιπωρημένων, εξαιτίας του στεναγμού των φτωχών, τώρα θα εγερθώ», λέει ο Θεός. Από την καταδυνάστευση και τη βία θα απολυτρώσει τις ψυχές τους…, θα εκτελέσει την κρίση του θλιμμένου, την δίκη των φτωχών: Ελάτε, τώρα, εσείς οι πλούσιοι, κλάψτε θρηνώντας γοερά για τις συμφορές σας οι οποίες έρχονται πάνω σας. Ο πλούτος σας έχει σαπίσει. Ορίστε! Ο μισθός των εργατών που θέρισαν τους αγρούς σας, ο οποίος όμως κατακρατείται από εσάς, κραυγάζει. Έχετε ζήσει με πολυτέλεια πάνω στη γη. Έχετε παχύνει τις καρδιές σας στην ημέρα της σφαγής. Έχετε καταδικάσει, έχετε δολοφονήσει τον δίκαιο. Δεν σας φέρνει αντίσταση!

Εάν, οι συσσωρευμένες κρίσεις που δέχεται σήμερα ο κόσμος αποκαλύπτουν τον προσδιορισμένο καιρό της καταδίκης αυτού του πονηρού κόσμου, τότε τα καλά νέα της βασιλείας (της σωτηρίας/δικαίωσης) εκείνων που υποφέρουν από αυτόν, πραγματικά πλησιάζουν. Ποια σύνθετα γεγονότα υποδεικνύουν ότι αυτός είναι ο υποσχεμένος καιρός;

Στον Λόγο του Θεού είναι γραμμένο ότι, ενώ η αφθονία των αγαθών θα βρίσκεται στο αποκορύφωμά της, τα έθνη θα γνωρίσουν ένα καιρό κρίσης-ελέγχου της στρεβλής πορείας τους, μία κρίση η οποία θα έρθει ξαφνικά σαν παγίδα και σαν λεηλασία για όλους τους πονηρούς πάνω στη γη. Η έναρξη δε αυτού του καιρού, σηματοδοτείται από ένα γεγονός που θα απειλήσει με ερήμωση το παγκόσμιο διεφθαρμένο σύστημα πραγμάτων (η παγκόσμια χρηματοοικονομική κρίση, το 2008). Ο φόβος της συμφοράς, θα κάνει τους αρχηγούς των πιο ισχυρών κρατών της γης, να ενωθούν (σύνοδος G20), σε έναν ‘υπέρ πάντων’ αγώνα διατήρησης του συσσωρευμένου με απάτη, βία και λεηλασία πλούτου τους. Στην πραγματικότητα, η «συγκέντρωση των κραταιών εθνών» υπέρ της παραμονής του άδικου κόσμου τους, φανερώνει την αντίθεσή τους στην δίκαιη κρίση που φέρνει η βασιλεία του Θεού «πήρες τη μεγάλη σου δύναμη και άρχισες να βασιλεύεις, αλλά τα έθνη οργίστηκαν». Η πιο θαυμαστή όμως εξέλιξη είναι πως οι βασιλείς της γης (οι παγκόσμιοι ηγέτες), κλιμακώνουν οι ίδιοι την κρίση του συστήματος μέχρι την ολοκληρωτική καταστροφή του! «δεν ξέρουν τι κάνουν». Πώς εξηγείται όμως αυτή η παράδοξη συμπεριφορά εκ μέρους των διαχειριστών της κρίσης; Σύμφωνα με τις Γραφές,

η ακόρεστη μανία των παγκόσμιων ηγετών για κέρδος, τους εμποδίζει να δουν ότι αντιμάχονται πάνω από ένα απατηλό, μη πραγματικό τραπέζι θησαυρών -όπως απέδειξε περίτρανα η παγκόσμια κρίση χρέους το 2008, με αποτέλεσμα να βλάπτουν απανωτά οι ίδιοι τα συμφέροντά τους και τους λαούς τους! Ως εκ τούτου, μάταια προσπαθούν οι ηγέτες να γιατρέψουν τις πληγές που υφίστανται οι λαοί, στο βωμό της κρίσης του συστήματος «η γη πήρε φωτιά και οι λαοί θα γίνουν τροφή (θυσία) για τη φωτιά». Αναμφίβολα, τα αυτοκαταστροφικά αποτελέσματα των ενεργειών τους, αποδεικνύουν -μέρα με τη μέρα- πόσο άφρονες, παράλογοι, άπειροι και ισχυρογνώμονες είναι «τα έθνη θα δουν και θα ντροπιαστούν για όλη την κραταιότητά τους». Πολύ σύντομα δε, πρόκειται να εκπληρωθεί και η πρόρρηση που θέλει τους λάτρεις αυτού του εφήμερου κόσμου, να κλαίνε και να πενθούν, για την καταστροφή του: «σε μία ώρα ερημώθηκε τόσος μεγάλος πλούτος!». Έτσι, το τραπέζι (του άνομου κέρδους) που βρίσκεται ανάμεσά τους, έγινε παγίδα και ενέδρα και σκάνδαλο και ανταπόδοση.., έγινε το πρόσκομμα που καταλήγει στο σφάλμα τους «ούτε το ασήμι τους ούτε το χρυσάφι τους θα μπορέσουν να τους διασώσουν την ημέρα της σφοδρής οργής του Θεού. Κατά την ημέρα την οποία αναλαμβάνω δράση (λέει ο Θεός).., οι πονηροί και τα έργα τους θα υποβιβαστούν μέχρι το χώμα.., θα γίνουν σαν σκόνη κάτω από τα πόδια.., τα πόδια του φτωχού, τα βήματα τού ενδεή θα τα καταπατήσουν «το χρυσάφι και το ασήμι σας έχουν φαγωθεί από τη σκουριά και η σκουριά θα είναι ως μαρτυρία εναντίον τους, και θα φάει τις σάρκες τους σαν φωτιά. Κάτι σαν φωτιά είναι αυτό που έχετε συσσωρεύσει τις τελευταίες ημέρες.

Ο Λόγος του Θεού, μας καλεί να δώσουμε προσοχή στην εμφάνιση των εξής σημείων-πληγών, που προειδοποιούν για τον καιρό του τέλους: Αποκάλυψη-ξεσκέπασμα παγκόσμιων σκανδάλων διαφθοράς (με απαρχή την παγκόσμια κρίση χρέους το 2008, απόρροια της άπληστης κερδοσκοπίας «η πονηρία άναψε σαν φωτιά»). Ξαφνική ανατροπή του σκηνικού ευημερίας «ο κόσμος παρέρχεται καθώς και η επιθυμία του». Οργή, ταραχή και αγωνία των κραταιών εθνών για την κρίση των «άγιων» πραγμάτων του. Τα μέτρα-θυσίες (ο μόχθος) των λαών αποβαίνουν εντελώς μάταια και επιζήμια τόσο για τους ίδιους «αυτά που φοβούνται θα έρθουν πάνω τους», όσο και για το θανάσιμα τραυματισμένο σύστημά τους. Ο καιρός της κρίσης θα φέρει: αύξηση της ανομίας-αδικίας, κοινωνική διαίρεση, αλληλοσπαραγμό, βία, λεηλασία, μίσος, θλίψη, αδιέξοδα προβλήματα δύσκολα στην αντιμετώπισή τους, συμφορές, ταπείνωση, πείνα, ανασφάλεια, εσωτερική βεβήλωση (φθορά και απαξίωση) των πολύτιμων πραγμάτων του συστήματος, τρόμο, μεγάλη θλίψη (συντριβή πνεύματος), σύγχυση, παραλογισμό, αφροσύνη, αγριότητα, εξαθλίωση, φιλαυτία, φιλαργυρία, αισχροκέρδεια, εγκατάλειψη, εξευτελισμό, αγωνία, καταστροφή, θάνατο. Κανείς δεν θα κρατήσει τη ζωή του μέσω του σφάλματός του.

Είναι φανερό, πως ο αμετανόητος δυτικός κόσμος, κρίνεται σύμφωνα με τις αμαρτίες -τα τεράστια εγκλήματα που διέπραξε στον τρίτο κόσμο «βλάπτει τον εαυτό του ως αμοιβή για την αδικοπραγία». Η κλιμάκωση των δεινών «σαν τους πόνους της γέννας» και η λύπη του κόσμου, αποκαλύπτει τον έσχατο καιρό της πλήρης ανταπόδοσης των προβλημάτων και της θλίψης που έσπειρε, πάνω στο κεφάλι του «προξενήστε κακό λαοί και θα κατασυντριφτείτε». Φανερώνει, την υπερίσχυση τής βασιλείας του Χριστού έναντι της βασιλείας του κόσμου (των εθνών), σε εκείνους που βλέπουν σήμερα την εκτέλεση τού Λόγου σχετικά με την δίκαιη κρίση αυτού του κόσμου: θα εξηγήσει καθαρά στα έθνη τι είναι δικαιοσύνη.., κάνοντας ανταπόδοση στον πονηρό με το υποστεί καταστροφή στην πορεία της καταστροφής του. Φανερώνει, τη δευτέρα παρουσία του Χριστού στη γη -αυτή τη φορά ως επίγειου βασιλιά, κριτή και σωτήρα: η μελωδία των τυραννικών ανθρώπων καταπνίγεται.., όμως οι φτωχοί θα ευφρανθούν με τον Χριστό και οι αθώοι θα χλευάσουν, επειδή ο τύραννος θα φτάσει στο τέλος του.., οι ενάντιοι τους εξαλείφτηκαν». Οι κρίσεις σου είναι σαν το φως που προβάλλει.

Για αυτή την κρίση εγώ (λέει ο Χριστός) ήρθα σε αυτόν τον κόσμο: για να δουν (μέσω πίστης) εκείνοι που δεν βλέπουν και να γίνουν τυφλοί εκείνοι που βλέπουν».