Η πολιτική προσέγγισης που εφήρμοσα…
στα ελληνοτουρκικά με τον αείμνηστο Ισμαήλ Τζεμ έφερε στα Ελληνικά νησιά ένα (1) εκατομμύριο Τούρκους τουρίστες, αναφέρει σε συνέντευξή του στην Cumhuriyet ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος επισκέφθηκε τα γραφεία της τουρκικής εφημερίδας στην Κωνσταντινούπολη, εκφράζοντας τη συμπαράστασή του στους φυλακισμένους δημοσιογράφους.  

Ο Πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών και  Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς παραχώρησε την συνέντευξη στο συντάκτη της εφημερίδας Εβρίμ Αλτούγ. Εισαγωγικά αναφέρεται ότι ο κ. Γιώργος Παπανδρέου πραγματοποιεί  σήμερα ομιλία στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου με τίτλο «Οραματίζοντας μια νέα, ακόμα καλύτερη Ευρώπη».   Επίσης, η Cumhuriyet σε είδηση με τίτλο «Είμαστε δυσαρεστημένοι εκ μέρους της δημοκρατίας»  και υπέρτιτλο «Στήριξη Παπανδρέου σε Ντουντάρ και Γκιουλ» αναφέρει ότι ο Παπανδρέου δήλωσε ότι δεν έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην Έκθεση που ετοιμάζει σχετικά με την υποψηφιότητα της Τουρκίας, θα θίξει ως ζήτημα – κλειδί το ζήτημα της ελευθερίας του Τύπου.   Το κείμενο της συνέντευξης είναι το εξής :    – Αν ζούσε σήμερα ο φίλος σας, Ισμαήλ Τζεμ, πείτε μας δύο τρία θέματα που θα θέτατε σε κοινή ατζέντα   Καταρχάς με τον Τζεμ, παραμείναμε πολύ καλοί φίλοι. Ακόμα βλέπω την οικογένειά του. Κατά δεύτερον, αν ήταν ακόμα μαζί μας, θα αισθανόταν πολύ μεγάλη χαρά με αυτή την προσέγγιση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Γνωρίζω ότι σήμερα επισκέπτονται τα νησιά μας για τουρισμό από την Τουρκία, 1 εκατ Τούρκοι τουρίστες. Όταν ξεκινήσαμε δεν υπήρχαν τουρίστες… Ας πούμε ότι μετρούνταν στα δάκτυλα του ενός χεριού.   Όσον αφορά την ατζέντα μας με τον Τζεμ, πρώτο θέμα, θα ήταν πώς να συμβάλλουμε στο Κυπριακό, το οποίο βλέπω ότι εισέρχεται σήμερα σε μια νέα και ελπιδοφόρα φάση. Πρέπει να στηριχθούν οι σημερινοί ρυθμοί. Ειδικά, πρέπει να μπορέσουμε να διασφαλίσουμε ότι οι κοινότητες των δύο πλευρών του νησιού, θα επωμισθούν μόνες τους αυτό το γεμάτο δυσκολίες βαρύ φορτίο εργασίας. Αν μπορούσε να γίνει, αυτό δε θα αποτελούσε απλά μια μεγάλη αλλαγή για την Ελλάδα και την Τουρκία, αλλά θα χάρασσε παραδειγματικά νέα πορεία στην περιοχή. Δύο εθνοτικές κοινότητες, δύο διαφορετικές θρησκείες, υπό τη σκέπη μιας ομοσπονδίας, ένας κοινός βίος…  

 Είναι πολύ ξεκάθαρες οι αποφάσεις των ΗΕ σε αυτό το θέμα. Στο βασικό κείμενο συμφωνίας, υπογραμμίζεται ότι η διοικητική δομή πρέπει να είναι ομοσπονδία. Είναι μια ομοσπονδία δικοινοτική, διζωνική, αλλά με ενιαία νομική προσωπικότητα, ενιαίο διαβατήριο. Ας ελπίσουμε ότι μπορεί να υπάρξει εκατέρωθεν η θέληση, η δύναμη και η πρόθεση που απαιτεί αυτός ο στόχος. Μπορεί όμορφα να δοθεί το μήνυμα και στις γύρω χώρες ότι «Οι άνθρωποι μπορούν να συμβιώνουν».    Κι έπειτα, στην Ελλάδα και στην Τουρκία υπάρχουν πολλές κοινές επενδύσεις στους τομείς της εργασίας, της ενέργειας κτλ. Και φυσικά, νέες δυνατότητες : στον άξονα Ελλάδας – Ισραήλ – Αιγύπτου – Τουρκίας, μπορεί να υπάρξει μια πιο ανεξάρτητη στάση, και πέρα από την ενέργεια.    – Τι σημαίνει για τη Σοσιαλιστική Διεθνή η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης;    Σε σχέση με αυτό, υπάρχουν δύο απαντήσεις : Καταρχάς, διαφέρουμε από το Κομμουνιστικό Κόμμα [της ΕΣΣΔ]. Διότι αυτό που λέμε κατά βάση είναι το εξής : Η δημοκρατία είναι η βάση, χωρίς να υπάρξει δημοκρατία δεν μπορεί να οικοδομηθεί ο σοσιαλισμός. Από την άποψη αυτή, η προσέγγισή μας είναι διαμετρικά αντίθετη από αυτή του Κομμουνιστικού Κόμματος. Αυτό είναι σημαντικό για μας. Ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατικοί θεσμοί… Χωρίς αυτά, δεν μπορεί να υπάρξει ατομική ελευθερία, αργά ή γρήγορα, η ελεύθερη παιδεία και υγεία μπορούν να χαθούν. Και με το χρόνο, η εξουσία θέτει υπό τον έλεγχό της τη ζωή όλων μας.    Κατά δεύτερον, στη δημοκρατική δομή, έχουμε δυνατότητες, όπως αυτή της ίδρυσης νέων κομμάτων. Στην Κεντρική Ευρώπη, τον Καύκασο ή στις αναπτυσσόμενες χώρες, υπάρχει η ελευθερία ίδρυσης κομμάτων κοινωνικής δημοκρατίας κατά το δοκούν, όσον αφορά το είδος και τον αριθμό τους. Ακόμα και στη Ρωσία, υπάρχει ένα κόμμα που συνεργάζεται μαζί μας. Μέχρι πριν μερικά χρόνια, πάνω από 50 εκατομμύρια Ευρωπαίοι, δε βρίσκονταν υπό το ζυγό δικτατορικών καθεστώτων; Αυτό δε συνέβη μόνο στην Ανατολική Ευρώπη, μια τέτοια κατάσταση υπήρξε και στη Δύση…στην Ισπανία, την Πορτογαλία…Υπήρχαν χώρες υπό τον έλεγχο στρατιωτικών καθεστώτων.    Η ιδεολογία του φόβου της IŞİS πολώνει τις κοινωνίες   – Διεξάγεται αποτελεσματικός αγώνας κατά της IŞİS; Κατ’ αρχάς, μία ιδεολογία αυτού του είδους, δεν μπορεί να καταπολεμηθεί με την προσφυγή σε στρατιωτικές μεθόδους. Ο ΟΗΕ παρείχε τη δυνατότητα διεξαγωγής στρατιωτικών επιχειρήσεων. Σύμφωνα με το Καταστατικό των ΗΕ, ναι, μπορεί να χρησιμοποιηθεί βία σε εξόφθαλμες περιπτώσεις. Εντάξει, δεν το αποκλείω. Αλλά αυτό, δεν πρέπει να συνιστά τη βασική αντίδραση. Ως βασική αντίδραση, πρέπει να εστιάσουμε στις συνθήκες υπό τις οποίες γεννήθηκαν και αναπτύχθηκαν η IŞİS και εν γένει αυτό το είδος ιδεολογιών. Για μένα, το θέμα αυτό δεν μπορεί να συνδέεται περιοριστικά με τη θρησκεία.    Ναι, κάποιοι εργαλειοποιούν τη θρησκεία προς ίδιον όφελος. Κατ’ εμέ, η ιδεολογία του φόβου της IŞİS, πολώνει τις κοινωνίες, στρέφει τη μία κατά της άλλης, δημιουργεί αποστάσεις.

Ταυτόχρονα, αυτή η ιδεολογία, αντανακλά τα προβλήματα του παγκοσμιοποιημένου πλανήτη των ημερών μας. Μπορούμε να συναντήσουμε αυτά τα προβλήματα, σε μεγάλο αριθμό, λόγω της ανισότητας των πληθυσμών που περιθωριοποιούνται ολοένα και περισσότερο στα αυταρχικά καθεστώτα, τις δικτατορίες, ή ακόμα και λόγω της ανεργίας. Ακολούθως, αυτή η κατάσταση εξωθεί σε περιφερειακές περιπέτειες, μάχες εκτός συνόρων, πολέμους. Για παράδειγμα, σε αυτό συμπεριλαμβάνεται και η (αδυναμία στην) επίλυση του Παλαιστινιακού.    Όταν ενωθούν όλα αυτά, τίθενται τα θεμέλια μιας τέτοιας ιδεολογίας. Και δεν βρίσκεται λύση. Παράγονται μόνο νέα προβλήματα.  Αν επιθυμούσαμε λύση στα σημερινά προβλήματα, πρέπει να υπερβούμε τις διακρίσεις κάθε είδους. Διακρίσεις θρησκευτικές, εθνοτικές, εθνικές, σεκταριστικές… Για το λόγο αυτό, το παγκόσμιο όραμα της IŞİS, δεν προσφέρει υπηρεσίες. Είναι αδιέξοδο. Αν σήμερα επιθυμούμε λύση, πρέπει να κινηθούμε σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση από την IŞİS : Με την ειρηνική συνεργασία, την κατανόηση, το σεβασμό του καθενός στην κουλτούρα του άλλου, και χρησιμοποιώντας το ελάχιστο των κοινών αξιών, τις οποίες θα αποδεχτούμε όλοι.    Βέβαια, έχω την πεποίθηση ότι πρέπει αργά ή γρήγορα, η διεθνής κοινότητα και οι τοπικές δυνάμεις πρέπει να συνεργαστούν πάνω στις διαφορετικές πλευρές του συριακού ζητήματος.  Πώς θα επιλυθεί το συριακό πρόβλημα; Όσο αυτή η κατάσταση αφορά σε έναν πόλεμο έμμεσης αντιπαράθεσης, με τη στήριξη κάποιων στη μία πλευρά και τη στήριξη κάποιων άλλων στην άλλη πλευρά, θα παραμείνουμε μάρτυρες αυτής της φοβερής βίας, θα συνεχίσουμε να ζούμε με το προσφυγικό πρόβλημα, και θα συνεχίσουμε να βλέπουμε το στρόβιλο που απορρέει από τη δύναμη που διαθέτουν μορφώματα, όπως η IŞİS.   – Σας εξέπληξε η άνοδος της άκρας δεξιάς στη Γαλλία;    Δεν εξεπλάγην, αλλά ούτε και χάρηκα. Αυτό που ζούμε σήμερα, δεν είναι μόνο ευρωπαϊκό, είναι παγκόσμιο ζήτημα. Ο καθένας κλείνεται στο καβούκι του. Κυριαρχεί ο φόβος. Στις κοινωνίες έχει αυξηθεί η ανησυχία για την ασφάλεια. Υπάρχουν μεγάλες αλλαγές, αναπτύχθηκε η παγκοσμιοποίηση, η ανισότητα… Οι άνθρωποι από τη μία πλευρά ανησυχούν επειδή δεν μπορούν να βρουν λύση ενάντια σε αυτούς τους φόβους. Οι κοινωνίες επιζητούν αλλαγή. Είναι ακριβώς όπως η τεχνολογία.

Μέχρι και πριν από μια 20ετία, δε φανταζόμασταν ότι θα μπορούμε να βλέπουμε το συνομιλητή μας κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής κλήσης. Ωστόσο, αυτό σήμερα είναι δυνατό, χάρη στις ταχείες αλλαγές που προηγήθηκαν. Με δυο λόγια, οι αλλαγές παράγουν ταυτόχρονα αγωνίες σχετικές με την ασφάλεια σε τμήματα των κοινωνιών μας. Να, εγώ πιστεύω ότι αυτού του είδους οι ξαφνικές και αρνητικές αλλαγές μπορούν να θεραπευτούν με την κοινωνική δημοκρατία. Ελάτε, ας βρούμε λύσεις για τους φόρους, την κοινωνική ανισότητα, για τις αδικίες. Ελάτε, να μορφώσουμε τους νέους, να εντάξουμε τους πρόσφυγες, ώστε να μην αισθάνονται στο περιθώριο, να μην υιοθετούν ακραίες συμπεριφορές. Μα, δεν μπορούν να περιθωριοποιούνται επειδή διαβάζουν το Κοράνι! Γίνονται ακραίοι, επειδή οι κοινωνίες τους εξοστρακίζουν για εγγενή τους χαρακτηριστικά. Ελάτε, να δημιουργήσουμε μια πιο δίκαιη κοινωνία.   Αλλά σήμερα τι μας λέει η άκρα δεξιά; «Άντε, να γυρίσουμε στον εθνικισμό!». Ο καθένας με τη θρησκεία του, με τη φυλή του. ..Κλειδώστε πόρτες, παράθυρα… Όχι, αυτό δεν είναι λύση. Η λύση βρίσκεται στη συνεργασία. Για το λόγο αυτό, οι απόψεις της Le Pen δεν μπορούν να επιλύσουν κανένα πρόβλημα. Και δημιουργούνται νέα προβλήματα. Η Marie Le Pen παίζει σήμερα με την αγωνία για ασφάλεια. Λέει : «Εγώ θέλω να σας προστατεύσω». Αλλά να που δεν μπορείς να προστατεύσεις παράγοντας φόβο. Αυτή η κατάσταση είναι κυρίαρχη σήμερα στη Γαλλία, εξελίχθηκε σε ισχυρό φαινόμενο…    – Βλέπουμε επίσης ότι οι δημοκρατικοί πολιτικοί είναι όμηροι των εγωπαθών και αρνητικών προθέσεων αυταρχικών ηγετών, αντιμετωπίζονται ως εργαλεία..    Ναι. Υπάρχουν αυτοί που προτιμούν να χρησιμοποιήσουν τα πλεονεκτήματα του φόβου και όχι της δημοκρατίας. Βρίσκοντας πάτημα στην ανάγκη για ασφάλεια, δίνουν ψεύτικες ελπίδες και άλογες υποσχέσεις στο λαό που διοικούν.

Κάποιους ενίοτε ο λαός μπορεί να τους πιστεύει. Σε αυτές τις περιπτώσεις εμείς πρέπει να λέμε «όχι, αυτά που λένε είναι λάθος, η λύση των προβλημάτων μας δεν είναι να μισούμε ο ένας τον άλλο και να κλειστούμε στα σύνορά μας», να δείξουμε ότι δεν οφελεί η στροφή στο εθνικιστικό μίσος. Πρέπει να δώσουμε τον αγώνα μας μεταξύ συνόρων, θρησκειών, εθνών. Αυτό εξάλλου δεν είναι και η ευρωπαϊκή ιδέα; Αν δεν το πράξουμε, σε ποιον θα έχει αντίκτυπο όλο αυτό;    Μην εργαλειοποιείτε τη θρησκεία για την πολιτική   – Μήπως το μυστικό γι’ αυτό είναι η εκκοσμίκευση;    Ναι, σίγουρα. Δεν πρέπει να εργαλειοποιούμε τη θρησκεία για την πολιτική.  Είναι αναγκαίο να σεβαστούμε τις θρησκευτικές, πνευματικές επιλογές των ανθρώπων. Είτε πρόκειται για άθεο (όπως ο Τσίπρας) (sic), είτε για πιστό, αφορά σε ένα προσωπικό θέμα. Εσείς είστε μουσουλμάνος, αν σας πω ότι κι εγώ είμαι μουσουλμάνος, δεν μπορώ να σας υπαγορεύσω κάτι. Το ίδιο ισχύει και για τους Χριστιανούς. Σε αυτό το πνεύμα δεν κινήθηκαν οι Σταυροφορίες και το Ολοκαύτωμα; Αυτοί που υιοθετούν μια αντίληψη απολυτότητας και λένε «αυτό είναι καλό, αυτό είναι κακό» εισάγουν μια διάκριση. Και αυτό το σημείο, αυτής της κατάστασης, είναι κάτι που στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη κοινωνία πρέπει να το καταπολεμήσουμε όλοι μαζί. Όποια κι αν είναι η ταυτότητα, η προσωπικότητα, όποιες κι αν είναι οι ρίζες των ανθρώπων, πρέπει να υπάγονται σε ένα καθεστώς ισότητας, και οι κυβερνήσεις οφείλουν να διατηρούν ίσες αποστάσεις από όλες τις θρησκευτικές αντιλήψεις, να είναι κοσμικές.    – Είναι δυνατό να καταλάβουμε το επίπεδο δημοκρατίας σε μία χώρα, παρατηρώντας τη δημόσια σφαίρα και την αρχιτεκτονική της;     Ωραία ερώτηση! Αυτό, ναι, μπορώ να το πω. Το κάθε κομμάτι, ακόμα και μικρό, καταλαμβάνει σημαντική θέση. Ένας από τους θεμέλιους λίθους της αρχαίας ελληνικής δημοκρατίας, ήταν η Αγορά, ένας χώρος αγοράς αλλά και επικοινωνίας. Εκεί, οι άνθρωποι εμπορεύονταν αλλά και συζητούσαν. Βρίσκονταν μεταξύ εμπορίου και πολιτικής. Ως πολίτες, μπορούσαν να εκφράσουν ελεύθερα την πολιτική τους άποψη, κάνοντας ταυτόχρονα τις αγορές τους. Στις ημέρες μας, η δημόσια σφαίρα δεν είναι μόνο φυσική, αλλά και εικονική. Αναφέρομαι στο διαδίκτυο.   Ας πάρουμε, για παράδειγμα, τα επεισόδια στο Γκεζί. Μπορείτε να κατασκευάσετε με ευκολία ένα πάρκο Γκεζί στο διαδίκτυο. Πρόκειται για ένα νέο είδος αρχιτεκτονικής. Κατ’ εμέ, ήρθε ο χρόνος της «διαδικτυακής Αγοράς» και για σας και για τις κυβερνήσεις. Με αυτό τον τρόπο, όλες οι συμφωνίες και οι κανόνες, δε θα περνούν μόνο από το Κοινοβούλιο, αλλά μπορούν να συζητούνται ισότιμα και διάφανα σε επίπεδο κοινωνίας. Έτσι, πριν να τεθούν οι νόμοι σε ισχύ, θα έχουν ακουστεί οι καλύτερες απόψεις και θα έχει εξασφαλιστεί η καλύτερη ανταλλαγή απόψεων.    

Η επίσκεψη Γ. Παπανδρέου στα γραφεία της Cumhuriyet – δηλώσεις για ελευθερία του τυπου   Ο  κ  Παπανδρέου επισκέφτηκε χθες τα γραφεία της εφημερίδας Cumhuriyet στην περιοχή του Σισλί στην Κωνσταντινούπολη. Στην είσοδο, τον κ. Παπανδρέου υποδέχθηκαν ο Πρόεδρος του ΔΣ της εφημερίδας κ. Ακίν Αταλάι, ο Υποδιευθυντής έκδοσης, κ. Ταχίρ Οζγιουρτσεβέν, ο Συντονιστής ειδήσεων κ. Μουράτ Σαμπουντζού και ο Σύμβουλος έκδοσης, κ. Ντογάν Σατμίς.  Η επίσκεψη του Παπανδρέου στα γραφεία της εφημερίδας διήρκεσε μία ώρα. Στο τέλος έκανε δηλώσεις, σε ένδειξη συμπαράστασης προς τους δημοσιογράφους Τζαν Ντουντάρ και Ερντέμ Γκιουλ της Cumhuriyet, οι οποίοι βρίσκονται υπό κράτηση, εν αναμονή της δίκης, κατηγορούμενοι για προδοσία και κατασκοπία.     «Η ελευθερία του Τύπου είναι απαραίτητη στις δημοκρατικές κοινωνίες, δεδομένου ότι προστατεύει το δικαίωμα των πολιτών στην πληροφόρηση και ελέγχει την κυβέρνηση».Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου μίλησε σε δημοσιογράφους έξω από το κτήριο της εφημερίδας και δήλωσε:    «Είμαστε πολύ ανήσυχοι για την ελευθερία του Τύπου στην Τουρκία.

Η ελευθερία του Τύπου είναι απαραίτητη στις δημοκρατικές κοινωνίες, δεδομένου ότι προστατεύει το δικαίωμα των πολιτών στην πληροφόρηση και ελέγχει την κυβέρνηση. Ήρθα εδώ για να δείξω αλληλεγγύη, να συμβάλλω στον αγώνα για μια ανοιχτή κοινωνία. Αγωνίστηκα για την ελευθερία του Τύπου στην χώρα μου, όταν ήμουν νέος. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι πρόκειται για θεμελιώδες δικαίωμα των πολιτών».    Μα θυμίσουμε ότι οι δημοσιογράφοι της εφημερίδας, Τζαν Ντιουντάρ, αρχισυντάκτης και Ερντέμ Γκιουλ, επικεφαλής στο γραφείο της Άγκυρας, συνελήφθησαν στις 26 Νοεμβρίου για δημοσίευμα της εφημερίδας τους με φωτογραφίες (αλλά και βίντεο στην ηλεκτρονική έκδοση), όπου παρουσιαζόταν η μεταφορά όπλων  από την τουρκική υπηρεσία πληροφοριών ΜΙΤ σε στρατόπεδο του Ισλαμικού Κράτους στην Συρία.
Πηγή