Τι ρόλο παίζει για τη Μαρία Καβογιάννη η θρησκεία, πώς χρησιμοποιεί το ένστικτό της, αλλά και τι κάνει… όταν πληγώνεται;

Πιστεύεις στον Θεό;

«Πιστεύω στους ανθρώπους, που πιστεύουν στον Θεό. Εμείς είμαστε οι δημιουργοί του σύμπαντος. Θεωρώ πως έχουμε μεγάλη δύναμη».

Εμπιστεύεσαι τους ανθρώπους;

«Ναι. Θέλω να τους εμπιστεύομαι».

Πεισματικά;

«Ναι. Δεν θέλω να υπάρχει στο κεφάλι μου δεύτερη και τρίτη σκέψη. Θέλω να τους εμπιστεύομαι. Μπορεί και να κάνω λάθος, αλλά νιώθω πως, όταν κοιτάζω κάποιον στα μάτια, δεν θέλω να σκέφτομαι ότι μπορεί να υπάρχει κάτι από πίσω».

Πιο πολύ βγάζεις μπροστά το ένστικτο;

«Ναι».

Δεν έχεις πληγωθεί τόσο ώστε να πεις «γιατί να χαραμίζομαι»;

«Έχει απομόνωση αυτό, οπότε δεν θέλω να το κάνω. Δεν είναι στην ιδιοσυγκρασία μου».

Είσαι αισιόδοξη;

«Νιώθω αισιόδοξη. Και νιώθω και υπεύθυνη. Βάζω και τον εαυτό μου μέσα στη διαδικασία μιας παραγωγής, γιατί δεν θέλω να είμαι απλά κριτής. Πάντα είχα αισιοδοξία, αλλιώς θα ήταν πολύ δύσκολα τα πράγματα».

Πηγή