Πριν ο ΣΥΡΙΖΑ πάρει την εξουσία χρησιμοποιούσε την προπαγάνδα της «νέας σεισάχθειας». Οι δανειολήπτες θα απαλλάσσονταν από το βραχνά των …
«κόκκινων» δανείων. Αυτοί με τα δάνεια για πρώτη κατοικία που δεν μπορούν να τα αποπληρώσουν θα τα έβλεπαν να διαγράφονται. Οι λεγόμενοι μικρομεσαίοι θα έβλεπαν μια διαγραφή τουλάχιστον του 30% του δανείου τους προς τις τράπεζες, ώστε να ανασάνουν και να επανεκκινήσουν την επιχειρηματική τους δραστηριότητα. Κι όλα αυτά τα διαγραμμένα δάνεια θα περνούσαν σε μια «κακή τράπεζα» (bad bank), ώστε να εξυγιανθεί και το χαρτοφυλάκιο των τραπεζών.

Οταν ο Τσίπρας ήταν έτοιμος να υπογράψει το Μνημόνιο, η «νέα σεισάχθεια» είχε πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων. Υπήρχε, όμως η υπόσχεση ότι αποκλείστηκαν τα distress funds. Οταν υπέγραψε το Μνημόνιο-3, διαβεβαίωσε ότι αποκλείστηκε η πώληση δανείων που συνδέονται με πρώτη κατοικία, ενώ το θέμα της ρύθμισης παραμένει ανοιχτό και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο ικανότερος να το διαπραγματευθεί με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο.

Οταν ο Τσίπρας σχημάτισε τη δεύτερη κυβέρνησή του και πήγε στη Βουλή να παρουσιάσει τις προγραμματικές της δηλώσεις (στις 5 του Οκτώβρη) διαβεβαίωσε ότι τα «κόκκινα» δάνεια είναι μία από τις τέσσερις μεγάλες μάχες που θα δώσει η κυβέρνησή του, «στην οποία επιδιώκουμε να εξασφαλίσουμε την προστασία της πρώτης κατοικίας για όσους αποδεδειγμένα δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν και την ίδια στιγμή να αποτρέψουμε τη δυνατότητα αγοράς δανείων από τα λεγόμενα distress funds». Και προσέθεσε: «Βασικά εργαλεία μας σε αυτήν την προσπάθεια θα είναι ένας ενδιάμεσος φορέας που θα μεσολαβεί μεταξύ των εμπλεκόμενων δανειστών και οφειλετών, ώστε να διευθετείται το χρέος εξωδικαστικά».

Την περασμένη Τρίτη, η κυβερνητική πλειοψηφία των 153 βουλευτών  δεν ψήφισε, φυσικά, καμιά «νέα σεισάχθεια». Δεν ψήφισε, όμως, ούτε κάποιον «ενδιάμεσο φορέα». Ψήφισε την πώληση όλων των «κόκκινων» δανείων στα distress funds! Ολων, ακόμη και των δανείων για την αγορά αποκλειστικά πρώτης κατοικίας. Οταν αυτό το επεσήμανε η αντιπολίτευση, βγήκε ο Σταθάκης και με τον γνωστό κυνισμό του τους είπε ότι θα έπρεπε να έχουν βαρεθεί να καταγγέλλουν τον ΣΥΡΙΖΑ για ανακολουθία, γιατί έγιναν εκλογές και η κυβέρνηση εφαρμόζει αυτά που  «υπήρχαν προεκλογικά στο χαρτί, ένα-ένα»! Το ότι, ας πούμε, ο «ενδιάμεσος φορέας» υπήρχε στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης δεν έχει καμιά σημασία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, έχει συνηθίσει στη δημαγωγία. Και για να διευκολύνει τον κοινοβουλευτικό του λόχο να ψηφίσει τη ρύθμιση για τα «κόκκινα» δάνεια, συμφώνησε με την τρόικα να χρησιμοποιήσουν μια μεταβατική διάταξη. Ετσι, στο άρθρο 3 παράγραφος 9 του νομοθετήματος προβλέπεται ότι η εφαρμογή του αναστέλλεται μέχρι τη 15η Φεβρουαρίου ως προς τις καταναλωτικές δανειακές συμβάσεις και πιστώσεις, τις δανειακές συμβάσεις με υποθήκη ή προσημείωση υποθήκης πρώτης κατοικίας και τα δάνεια και τις πιστώσεις προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Μέχρι τότε θα πρέπει «το εφαρμοστικό πλαίσιο της μεταβίβασης των παραπάνω κατηγοριών απαιτήσεων να καθοριστεί νομοθετικά καταλλήλως». Τι σημαίνει αυτό; Οτι αν μέχρι τις 15 Φλεβάρη δε συμφωνήσει η κυβέρνηση με την τρόικα σε ειδικά καθεστώτα για κάθε κατηγορία δανείου, θα ισχύσει για όλα τα δάνεια η δυνατότητα πώλησής τους, που ισχύει από τώρα για τα λεγόμενα μεγάλα επιχειρηματικά δάνεια.

Στην πραγματικότητα, μέχρι τότε κανένα δάνειο δε θα πουληθεί, αφού δε θα υπάρχει το νομικό πλαίσιο για τη λειτουργία των «κορακιών» που θα δραστηριοποιηθούν σ’ αυτή τη μπίζνα. Ετσι, το ξεχώρισμα των στεγαστικών, των καταναλωτικών και των μικρών επιχειρηματικών δανείων δεν έχει καμιά σημασία. Σημασία έχει το νομικό πλαίσιο που θα διαμορφωθεί στο μεταξύ και το οποίο, φυσικά, θα θεσπιστεί μόνο αν έχει τη σύμφωνη γνώμη της τρόικας.

Πέρα από την προπαγανδιστική χρήση της συγκεκριμένης διάταξης, υπάρχει και πονηρός σκοπός. Οσοι έχουν στεγαστικά, καταναλωτικά ή μικρά επιχειρηματικά δάνεια βρίσκονται πλέον με τη δαμόκλειο σπάθη πάνω από το κεφάλι τους. Ξέρουν ότι στις 15 Φλεβάρη το δάνειό τους είναι σφόδρα πιθανό να πουληθεί σε κάποιο distress fund που θα τους σκίσει για να μπορέσει να βγάλει κέρδος. Αρα, έχουν στη διάθεσή τους ένα δίμηνο για να τρέξουν να κάνουν κάποια ρύθμιση, αν έχουν αυτή τη δυνατότητα. Και βέβαια, η ρύθμιση που θα επιδιώξουν οι εκβιαζόμενοι δανειολήπτες θα γίνει με τους όρους των τραπεζών.

Στο ίδιο άρθρο (παρ. 4) προβλέπεται πως η σύμβαση πώλησης ενός «κόκκινου» δανείου προχωρεί ανεξάρτητα από το αν έχει υπογραφεί ανεκχώρητο ανάμεσα στην τράπεζα και το δανειολήπτη. Oι τράπεζες θα μπορούν να πωλούν στα «κοράκια» των distress funds ακόμα και δάνεια για τα οποία είχαν υπογράψει ότι δεν μπορούν να τα εκχωρήσουν. Ερχεται ο νόμος του ΣΥΡΙΖΑ και απαλλάσσει τις τράπεζες από αυτή τη συμβατική τους υποχρέωση! Αρα, ο εκβιασμός επεκτείνεται και σε δανειολήπτες που μέχρι τώρα θεωρούσαν ότι καλύπτονται από το ανεκχώρητο που είχαν συμφωνήσει με την τράπεζα.

Οσοι έχουν τη δυνατότητα να κάνουν μια ρύθμιση, ώστε το δάνειό τους να «πρασινίσει», θα γλιτώσουν για ένα διάστημα. Οι υπόλοιποι θα έχουν πλέον να κάνουν με τα distress funds. Και όσοι δεν καταφέρουν να είναι συνεπείς στη ρύθμιση για 90 μέρες (τρεις δόσεις δηλαδή), θα χάσουν τη ρύθμιση και το δάνειό τους θα μπορεί επίσης να πουληθεί.

«Με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις καθίσταται δυνατή η δημιουργία δευτερογενούς αγοράς μη εξυπηρετούμενων δανείων. Η δημιουργία μιας τέτοιας αγοράς θα είναι ωφέλιμη τόσο για τα πιστωτικά ιδρύματα όσο και για τους οφειλέτες». Αυτό αναφέρει η αιτιολογική έκθεση του πολυνομοσχέδιου. Τα «κόκκινα» δάνεια θα βγουν στο σφυρί προς όφελος των τραπεζών και όχι, φυσικά, και του δανειολήπτη (αυτά τα δύο είναι αλληλοαποκλειόμενα). Και αυτή η δευτερογενής αγορά θα δημιουργηθεί από «κοράκια», που βάζοντας ένα κεφάλαιο μόλις 100 εκατ. ευρώ (τόσο είναι το ελάχιστο που τέθηκε) θα μπορούν ν’ αγοράζουν από τις τράπεζες μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Φυσικά, θα τ’ αγοράζουν σε τιμές πολύ κάτω από την ονομαστική τους. Και στόχος τους θα είναι να εισπράξουν από το κάθε δάνειο περισσότερα απ’ όσα πλήρωσαν για να το αποκτήσουν (αλλιώς γιατί να μπουν σ’ αυτή τη δουλειά;).

Σύμφωνα με το νομικό πλαίσιο που ψηφίστηκε, οι «εταιρίες διαχείρισης», δηλαδή τα «κοράκια», μπορούν να προχωρούν σε κάθε είδους δικαστικές ενέργειες, καθώς επίσης να «κινούν, παρίστανται ή συμμετέχουν» σε διαδικασίες εξυγίανσης, πτωχευτικές διαδικασίες κ.ά. Επίσης, έχουν τη δυνατότητα να προσλαμβάνουν άλλες εταιρίες «ενημέρωσης οφειλετών». Η όλη διαδικασία έχει χαρακτήρα fast track . Η ΤτΕ είναι υποχρεωμένη να δίνει άδεια για τη δημιουργία «εταιρίας διαχείρισης» μέσα σε 20 μέρες από την υποβολή της αίτησης, ενώ οι τράπεζες μπορούν να πωλούν δάνεια «μη συνεργάσιμων δανειοληπτών» χωρίς προηγουμένως να τους ενημερώσουν. Αρα, θα κορυφωθεί ο εκβιασμός προς τους δανειολήπτες με στόχο να τρέξουν να κάνουν ρύθμιση με βάση το «νόμο Κατσέλη» για ν’ αποφύγουν τα χειρότερα.

Γιατί τα «κοράκια» δε θα περιμένουν, διευκολύνοντας τους δανειολήπτες, αλλά θα προβούν αμέσως σε επιθετικές κινήσεις. Θα μπορούν να χορηγούν νέα δάνεια για την αποπληρωμή των παλιών, αλλά θα μπορούν να προχωρούν και σε πλειστηριασμούς περιουσιακών στοιχείων, προκειμένου να βγάλουν γρήγορο κέρδος. Γιατί αυτού του είδους τα επιθετικά κεφάλαια δε συνηθίζουν σε μακροπρόθεσμες επενδύσεις, αλλά σε κέρδος που βγαίνει γρήγορα. Σε ό,τι αφορά τα δάνεια επιχειρήσεων, είναι σίγουρο ότι θα δούμε λουκέτα και ξεπουλήματα, ενώ θ’ ανοίξει ο δρόμος για τη δημιουργία «παραγώγων» με πακέτα «κόκκινων» δανείων και την ανάπτυξη μιας νέας χρηματιστηριακής φούσκας.

Ιδιωτικοποίηση ΑΔΜΗΕ

Με οδηγό το μοντέλο του ΟΤΕ

«Αντιλαμβάνεστε ότι είναι ένα πολύπλοκο σχέδιο, είναι μια πρόταση η οποία έχει πάρα πολλές πλευρές, άρα υπάρχει ανάγκη να επιστρατευτεί ένας διεθνής εκτιμητής, ο οποίος θα μας διαφωτίσει με την εμπειρία του». Αυτά είπε, μεταξύ πολλών άλλων, ο Σκουρλέτης μιλώντας για την ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ σε εκδήλωση που έγινε στο ΕΒΕΑ. Οσοι ήταν σε θέση να καταλάβουν κατάλαβαν τι κρύβεται πίσω από τη σκόπιμα ασαφή φράση «πολύπλοκο σχέδιο». Για τους υπόλοιπους, που δεν καταλαβαίνουν ή δε θέλουν να καταλάβουν, ο Σκουρλέτης είχε το… γηπεδικό «αυτή η μάχη κερδήθηκε»! Σε άλλο Δελτίο Τύπου σήκωσε ακόμα παραπάνω τους τόνους: «Πρόκειται για μια σημαντική επιτυχία της ελληνικής κυβέρνησης στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης με τους Θεσμούς»!

Τελικά, αυτή η κυβέρνηση μόνο επιτυχίες έχει. Επιτυχία η ρύθμιση για την πρώτη κατοικία, επιτυχία η ρύθμιση για τα «κόκκινα» δάνεια, επιτυχία η ρύθμιση για την ιδιωτικοποίησε του ΑΔΜΗΕ. Αμφιβάλλει κανείς ότι σαν επιτυχία θα εμφανιστεί και το σάρωμα του Ασφαλιστικού;

Ας κάνουμε «λιανά» τι ακριβώς συμφωνήθηκε με την τρόικα για το ζήτημα του ΑΔΜΗΕ για να καταλάβουμε πόσο μεγάλη είναι η επιτυχία:

♦ Το δίκτυο υψηλής τάσης αποκόβεται από τη ΔΕΗ, στην οποία ανήκε μέχρι τώρα. Κατά τα άλλα, οι συριζαίοι κατήγγειλαν τους προηγούμενους για σαλαμοποίηση της ΔΕΗ με τη δημιουργία της λεγόμενης «μικρής ΔΕΗ»!

♦ Η νέα εταιρία που θα δημιουργηθεί θα ανήκει κατά 51% στο κράτος και κατά 49% σε ιδιώτες. Το 51% του κράτους αύριο μπορεί να γίνει 49%, μεθαύριο 30%, παραμεθαύριο 10%. Κάπως έτσι δεν πέρασε ολόκληρος ο ΟΤΕ στη γερμανική Deutsche Telekom; Ρήτρα για διατήρηση του 51% εσαεί από το κράτος δεν υπάρχει. Και με μια αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, στην οποία το ελληνικό δημόσιο δε θα μπορεί να συμμετάσχει, γιατί στα ταμεία του «δεν υπάρχει σάλιο», εύκολα η σχέση πλειοψηφίας-μειοψηφίας αντιστρέφεται. Κάπως έτσι δεν έγινε το κόλπο με τις τράπεζες;

♦ Από το 49% που προορίζεται για ιδιώτες καπιταλιστές το 20% θα πουληθεί κατευθείαν σε «στρατηγικό επενδυτή» και το υπόλοιπο 29% «θα διατεθεί μέσω του Χρηματιστηρίου Αθηνών στο επενδυτικό κοινό». Εννοείται πως ο «στρατηγικός επενδυτής» δεν εμποδίζεται να αποκτήσει μεγαλύτερο ποσοστό αγοράζοντας μετοχές στο Χρηματιστήριο (το είχε κάνει και η DT με τις μετοχές του ΟΤΕ). Ποιος θα είναι ο «στρατηγικός επενδυτής»; Επ’ αυτού δε μας διαφώτισε η κυβέρνηση, όμως εμάς κάτι μας λέει ότι θα είναι η γαλλική EDF. Δεν μπορεί να μην πάρει τίποτα ο «μεγάλος φίλος της Ελλάδας» μεσιέ Ολάντ. Οι Γερμανοί πήραν ήδη τα 14 αεροδρόμια, οι Γάλλοι δε θα πάρουν τίποτα;

♦ Στο ΔΣ της εταιρίας θα έχει την πλειοψηφία το ελληνικό δημόσιο, αλλά ο διευθύνων σύμβουλος θα επιλέγεται κοινή συναινέσει από το δημόσιο και τον «στρατηγικό επενδυτή». Αμφιβάλλει κανείς ότι ο άνθρωπος που θα «τρέχει» την εταιρία, θα ασκεί τη διαχείριση και θα παίρνει τις τρέχουσες αποφάσεις θα είναι άνθρωπος του «στρατηγικού επενδυτή»; Γιατί να έρθει οποιοσδήποτε μεγάλος καπιταλιστικός όμιλος και να βάλει λεφτά στον ΑΔΜΗΕ, άμα δε θα έχει απόλυτο έλεγχο στην τρέχουσα διαχείριση της εταιρίας; Θα δώσει εμπιστοσύνη στην ελληνική κυβέρνηση;

♦ Κρίσιμο ζήτημα, πέρα από τη σαλαμοποίηση της ΔΕΗ αυτή καθαυτή, είναι το τίμημα που θα εισπράξει η ΔΕΗ για την υποχρεωτική πώληση αυτού του σημαντικότατου περιουσιακού της στοιχείου. «Αποτελεί δέσμευση της ελληνικής κυβέρνησης ότι θα υποστηριχθεί η ΔΕΗ», αναφέρει στο Δελτίο Τύπου ο Σκουρλέτης. Εχει καμιά σημασία η λέξη «δέσμευση», όταν ακούγεται απ’ αυτή την κυβέρνηση; «Το ελληνικό Δημόσιο θα αναλάβει να καταβάλει  το αντίτιμο  για το Δίκτυο Υψηλής Τάσης,  που σήμερα ανήκει στη ΔΕΗ, με τα έσοδα  από την πώληση  μετοχικού μεριδίου στον  “στρατηγικό” επενδυτή, από τη διάθεση των μετοχών μέσω του Χρηματιστηρίου Αθηνών  και με ένα ποσοστό έως 10% από τα αποτελέσματα EBITDA του ΑΔΜΗΕ σε ετήσια βάση και μέχρι την πλήρη εξόφληση  του οριζόμενου τιμήματος», συνεχίζει ο Σκουρλέτης. Πόσο αξίζει ο ΑΔΜΗΕ; Οχτώ δισ. λένε οι μέχρι τα σήμερα εκτιμήσεις της ΔΕΗ. Πάτε στοίχημα ότι στο τέλος ο «διεθνής εκτιμητής» θα αποτιμήσει σε πολύ χαμηλότερο ποσοστό την αξία του ΑΔΜΗΕ; Το λέει, άλλωστε, και ο Σκουρλέτης: Πρέπει «να εξασφαλίσουμε τη ΔΕΗ, ενώ ταυτόχρονα να μην επιβαρύνουμε το νέο ΑΔΜΗΕ, για να μπορεί να ακολουθήσει το επενδυτικό του πρόγραμμα».

Κρατιούνται, αλήθεια, δυο καρπούζια στην ίδια μασχάλη; Δηλαδή, να αποζημιωθεί η ΔΕΗ για την απώλεια του περιουσιακού της στοιχείου, αλλά και η νέα εταιρία να μην εμποδιστεί στο επενδυτικό της πρόγραμμα, δηλαδή να μην πληρώσει τόσα πολλά στη ΔΕΗ; Αν ο ΑΔΜΗΕ αποτιμηθεί στη σημερινή του αξία, υπάρχει περίπτωση να έρθει ο «στρατηγικός επενδυτής»;  Υπάρχει, επίσης, περίπτωση να μη γίνουν παιχνίδια με τις τιμές της μετοχής στο χρηματιστήριο; Αν δεν υπήρχαν τα προηγούμενα του ΟΤΕ και των τραπεζών, θα μπορούσε κάποιος ευκολόπιστος να χάψει τα παραμύθια των συριζαίων. Τώρα, όμως, ουδείς δικαιούται να επιδείξει αφέλεια.

«Η διαμελισμένη ΔΕΗ με θυγατρικές και η ιδιωτικοποιημένη, δεν θα έχει τίποτα να προσφέρει στους πολίτες της χώρας. Δεν θα έχει τίποτα να προσφέρει στην ελληνική κοινωνία. Θα είναι έρμαιο στις διαθέσεις της αγοράς, θα είναι έρμαιο στις διαθέσεις των αεριτζήδων, στις διαθέσεις του μεγάλου κεφαλαίου, όλων όσων θα έρθουν να λεηλατήσουν τον πλούτο που με ιδρώτα εσείς και οι προηγούμενοι από σας δημιούργησαν και είναι πλούτος του ελληνικού λαού». Αυτά έλεγε, μεταξύ πολλών άλλων, ο Τσίπρας στο συνέδριο της ΔΕΗ το 2010. Του τα θύμισε ο Ν. Φωτόπουλος, αλλά την ανακοίνωσή του την έφαγε το μαύρο σκοτάδι.

Πηγή