Τοποθέτηση Λ. Αυγενάκη στην επίκαιρη επερώτηση για τη διαφθορά…
Με την εισήγηση του Βουλευτή Ηρακλείου κ. Λευτέρη Αυγενάκη, ξεκίνησε η συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής της επίκαιρης επερώτησης που κατέθεσε, για την πάταξη της διαφθοράς και την πρόθεση του Πρωθυπουργού να αντιμετωπίσει φαινόμενα διαφθοράς που είναι στα «σπλάχνα» της Κυβέρνησής του, σήμερα Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015.

Βασικά σημεία τοποθέτησης Λ. Αυγενάκη:

«Συζητούμε σήμερα το πολύ σοβαρό ζήτημα της διαφθοράς. Θέλω να ξεκινήσω με μία παραδοχή ως πρώτος ερωτών. Φαινόμενα διαφθοράς υπάρχουν παντού. Δε θέλω η παρούσα ερώτηση να γίνει σε ένα κλίμα «πολεμικό» ανάμεσα σε Κυβέρνηση και Αξιωματική Αντιπολίτευση. «Εσείς φταίτε, όχι εσείς είχατε περισσότερα φαινόμενα, τα σκυλιά, τα μαντρόσκυλα και τα τσοπανόσκυλα κλπ κλπ.…» όπως συνηθίζει να λέει ο κ. Τσίπρας.

Τέτοιου είδους προσεγγίσεις είναι προς την λάθος κατεύθυνση και επιδιώκουν να συμψηφίσουν φαινόμενα διαφθοράς. Αντίθετα προτιμώ να γίνει μία συζήτηση, χωρίς ταμπού και ιδεοληψίες, χωρίς ιδεολογικές περιχαρακώσεις. Να εκφραστεί η Κυβέρνηση ξεκάθαρα για την πολιτική της για την πάταξη της διαφθοράς, και να διατυπώσουμε όλα τα κόμματα την άποψή μας.

Ο στόχος είναι κοινός. Είναι η πάταξη της διαφθοράς και σας μιλώ για μία διαφθορά που είναι διάχυτη στην ελληνική κοινωνία. Μια διαφθορά που έχει όλα τα τελευταία χρόνια εισχωρήσει σε κάθε πτυχή του δημόσιου βίου και του Κράτους και το κόστος της φτάνει τα 33 δισ. ευρώ ετησίως. Όπως αντιλαμβάνεστε αν για 10 χρόνια δεν είχαμε φαινόμενα διαφθοράς, θα είχε εκλείψει το δημόσιο χρέος της χώρας.

θέλω να σταθώ όχι τόσο στα επιμέρους και τεχνικά χαρακτηριστικά που παρουσιάζει η διαφθορά και η διαπλοκή, όσο στα πολιτικά χαρακτηριστικά, διότι η διαφθορά είναι κυρίως παράγωγο της πολιτικής κουλτούρας. Η πολιτική διαφθορά, ως «ανάρμοστη σχέση μεταξύ αγοράς και πολιτικής», κατέστη μέρος της πολιτικής μας κουλτούρας. Κι αυτό, διότι η διαφθορά προϋποθέτει δόλο και συμπαιγνία και μια αντίληψη ότι «εντάξει, δε χάθηκε και ο κόσμος».

Μια στρέβλωση των αξιών. Μια ιδιόρρυθμη «συνείδηση δικαίου». Μια μόνιμη και διαρκής εξαπάτηση.

Αναφέρομαι βέβαια και στην πολιτική εξαπάτηση, αυτή του «τάζω λαγούς με πετραχήλια», «πετάω τα πουκάμισα και τις γραβάτες», και στο τέλος «βγαίνω και από πάνω και λέω ότι με πολέμησαν τα σκυλιά και απέτυχα» ή το τελευταίο ότι «διαφωνώ αλλά υπογράφω ως κλαίων και οδυρόμενος, και παραμένω στη θέση μου ως Υπουργός».

Αναφέρομαι σε όλα αυτά, διότι έχετε στις τάξεις σας, κύριοι Συνάδελφοι, την επιτομή της πολιτικής εξαπάτησης, ντυμένη με το μανδύα της αριστεράς και βάσει αυτής τοποθετείστε όλοι σας, Κυβέρνηση και Βουλευτές. Και αναφέρομαι επίσης σε όλα αυτά, διότι το πολιτικό σύστημα «χαρακτηρίζεται» από την έκταση και το βάθος της διαφθοράς που κινείται εκτός των νόμων και της ηθικής τάξης.

Θα ήθελα λοιπόν να αναφερθώ σε ορισμένους βασικούς πυλώνες που συνθέτουν τη διαφθορά, την τροφοδοτούν και διευρύνουν συνεχώς τον κύκλο της.

Έχουμε μια Δικαιοσύνη, που έχει φθάσει στα όρια της αρνησιδικίας. Μια δικαιοσύνη που καθυστερεί πάρα πάρα πολύ να αποδοθεί. Και αυτό, δεν είναι Δικαιοσύνη.

Τα μέλη της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος, σε ψήφισμά τους, κατά την 31η Τακτική Γενική Συνέλευση που συγκλήθηκε την 13η Δεκεμβρίου 2015 «Εκφράζουν τον προβληματισμό τους για το φαινόμενο επανειλημμένων, ατεκμηρίωτων και αόριστων δημόσιων δηλώσεων φορέων της εκτελεστικής λειτουργίας, οι οποίες δημιουργούν την εντύπωση ότι η Δικαιοσύνη, είτε δεν λειτουργεί στο καθεστώς νομιμότητας και αυτονομίας που της επιφυλάσσει το Σύνταγμα ή ότι δεν λειτουργούσε έτσι, μέχρι πρόσφατα.»

Το πρόβλημα των λειτουργών της Δικαιοσύνης δεν είναι ότι πρέπει να αποφασίζουν τυφλοί. Είναι ότι οφείλουν να μένουν και βουβοί όταν αναθεματίζονται συλλήβδην και όταν υφίστανται πολιτικές υποδείξεις και παραθεσμικό μπούλιγνκ. Η δικαιοσύνη είναι ο τελικός κριτής. Όλα καταλήγουν σ’ αυτήν, όλα επικυρώνονται ή ανατρέπονται από αυτήν. Και λυπάμαι, αλλά αν δεν υπάρχει σωστή Δικαιοσύνη, δεν θα λυθούν τα προβλήματα.

Μια ακόμη πλευρά που συνθέτει το κάδρο της διαφθοράς αποτελεί η έντονη νομοθετική παρέμβαση του κράτους. Η πολυνομία και η κακονομία αποτελούν τη βάση για την κακοδικία, την ανομία και την διαφθορά. Εκεί που πρέπει να εστιάσουμε είναι στην «ασφάλεια Δικαίου». Να προχωρήσουμε στην κωδικοποίηση της νομοθεσίας και να διαπιστώσουμε ποιοι νόμοι είναι σε ισχύ και ποιοι είναι ανενεργοί. Χρειαζόμαστε ασφάλεια Δικαίου, ένα από τα προαπαιτούμενα της διαφάνειας.

Από εκεί και πέρα πρέπει να συμφωνήσουμε όλες οι πτέρυγες του Κοινοβουλίου σε αρχές καλής νομοθέτησης. Δε θα μείνω στη φράση του κ. Τσίπρα «θα σας ταράξουμε στη νομιμότητα», που μόνο αυτό δεν έχει κάνει όσο κυβερνά, διότι μας φέρνει σωρηδόν να κυρώνουμε τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου της Κυβέρνησής του, και έχει φέρει τη συντριπτική πλειονότητα των νομοσχεδίων ως κατεπείγοντα και με δεκάδες άσχετες τροπολογίες. Είναι ο ίδιος ο κ. Τσίπρας που είχε μετατρέψει τις ΠΝΠ σε εργαλείο της προπαγάνδας του και καταψήφιζε «για λόγους αρχής» έλεγε.

Κύριοι Υπουργοί, είμαι σίγουρος ότι και εσείς συμφωνείτε. Αλλά εχθές μας φέρατε ένα τεράστιο ν/σ, χωρίς έκθεση του ΓΛΚ, με σκόρπιες διατάξεις, νοηματικές και συντακτικές ασάφειες και βροχή από τροπολογίες και μετά από απαίτηση των δανειστών το αποσύρατε, ενέργεια προσβλητική για την ελληνική Κυβέρνηση. Δυστυχώς, αλλά μας επιβάλετε να νομοθετούμε στο «πόδι». Δεν είναι δυνατόν εδώ να παράγουμε τέτοια νομοθετήματα.

μία από τις βασικές εστίες διαφθοράς είναι ο Δημόσιος Τομέας, τον οποίο εσείς υπερασπίζεστε και δε θέλετε επουδενί να βελτιώσετε. Δεν πρέπει να ληφθεί αυτό ισοπεδωτικά, ούτε να είναι ρετσινιά για τους δημοσίους υπαλλήλους. Όμως ο Δημόσιος Τομέας πρέπει να είναι η αιχμή του δόρατος για την ανάπτυξη, πρέπει να λειτουργεί αποτελεσματικά και υποδειγματικά. Γι’ αυτό και θεωρώ ότι πρέπει να εστιάσουμε σε συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά, όταν η Κυβέρνηση της Ν.Δ. προέβαινε σε διορισμούς προϊσταμένων σε ΔΕΚΟ και σε νομικά πρόσωπα εποπτευόμενα από τα Υπουργεία, τους συναδέλφους από το ΣΥΡΙΖΑ να ρωτούν επιμόνως «με ποια κριτήρια επιλέγετε;», «προβαίνετε σε διορισμούς ημετέρων» κλπ κλπ.

Δυστυχώς Κύριοι το ίδιο συμβαίνει και σήμερα και με πολύ χειρότερους όρους. Προβαίνετε σε παύσεις επιτυχημένων διοικήσεων ΔΕΚΟ, νοσοκομείων, φορέων της Κυβέρνησης για να τους αντικαταστήσετε, με μόνο κριτήριο τις διαπροσωπικές και κομματικές σας σχέσεις.

Αυτό κάνουν σήμερα οι Υπουργοί σας, όπως ο κ. Φίλης, ο κ. Σπίρτζης κλπ, οι οποίοι διορίζουν από τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ, προϊσταμένους στο Δημόσιο.

Ο δε κ. Σπίρτζης δεν αρκέστηκε βέβαια σε έναν Δ/ντα Σύμβουλο για κάθε εταιρεία αστικών συγκοινωνιών, αλλά θέλει δύο, και επειδή δεν του το επιτρέπει η νομοθεσία, κατέθεσε πρόσφατα τροπολογία. Είναι αυτονόητο ότι συνεχίζετε αυτή την αποτυχημένη πρακτική.

Η Ν.Δ. από τον Απρίλιο του 2014, αφού είχε εξασφαλίσει την οικονομική σταθεροποίηση της χώρας, προχωρούσε στο άνοιγμα ενός πολύ σημαντικού κεφαλαίου. Αυτού της θεσμικής ανασυγκρότησης, της θεσμικής αλλαγής που είναι απαραίτητη για τη χώρα και της αναθεώρησης του συντάγματος.

Κι αυτό διότι, η θεσμική ανασυγκρότηση της χώρας αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση όχι μόνο για τη θεραπεία πολλών από τα κακώς κείμενα του πολιτικού συστήματος, αλλά και για την απελευθέρωση των δημιουργικών δυνάμεων της χώρας.

Ως Ν.Δ. είχαμε τότε καταθέσει στο δημόσιο διάλογο μια σειρά από προτάσεις για τη συνταγματική αναθεώρηση με αιχμή τη λογοδοσία του πολιτικού προσωπικού (καθεστώς παραγραφής υπουργών, διαφάνεια οικονομικών κομμάτων, ασυλία βουλευτών), τη λειτουργία νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας (πρόταση για ασυμβίβαστο υπουργών – βουλευτών, καθορισμός χρονικού ορίου στη θητεία του Πρωθυπουργού, των βουλευτών αλλά και των αυτοδιοικητικών και συνδικαλιστικών στελεχών), την καλύτερη κυβερνητική λειτουργία και συνέχεια (εκλογή υπηρεσιακών υπουργών 5ετούς θητείας με αντικείμενο τον Προϋπολογισμό και τα εξωτερικά), αλλά και μείωση του αριθμού των βουλευτών.

Είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να ανοίξουμε μια μεγάλη και παραγωγική συζήτηση για τη θεσμική ανασυγκρότηση της χώρας και πρώτα απ’ όλα με τη συνταγματική αναθεώρηση. Ο κ. Τσίπρας όλο το προηγούμενο διάστημα έκανε σημαία του την καταπολέμηση της διαφθοράς.

Σήμερα όμως βλέπουμε έναν άλλο κ. Τσίπρα.

Το ένα μετά το άλλο τα περιστατικά διαφθοράς μελών της Κυβέρνησής του, χτυπάνε την πόρτα του πρωθυπουργικού γραφείου κι εκείνος βγαίνει και συγκαλύπτει, χωρίς καν να περιμένει τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης.

Σας θυμίζω την υπόθεση Κατρούγκαλου με τα συμβόλαια που είχε με απολυμένους που επαναδιόρισε και από τα οποία ελάμβανε τεράστιες αμοιβές.

Σας θυμίζω την υπόθεση της Κας Βαλαβάνη η οποία αξιοποιώντας την εσωτερική πληροφόρηση που είχε ως Υπουργός έβγαλε έξω τα χρήματά της πριν τα κάπιταλ κοντρόλς όταν κανείς άλλος δεν μπορούσε.

Σας θυμίζω την υπόθεση Φλαμπουράρη και τη συμμέτοχή σε τεχνική εταιρία που έπαιρνε και δημόσια έργα.

Σας θυμίζω τα όσα πρόσφατα γράφτηκαν στον τύπο περί «γραφείου εξυπηρετήσεων από δύο Υπουργούς της Κυβέρνησης κ.κ. Σπρίτζη – Παππά, που διεκπεραιώνει υποθέσεις πολιτών με το αζημίωτο, μισθωμένο από «μεγαλοεργολάβο»» και εγώ προέβην σε ερώτηση επειδή θεωρώ ότι δεν πρέπει να υπάρχουν τέτοιου είδους σκιές. Κάποιοι βέβαια βιάζονται να βγάζουν συμπεράσματα και χωρίς να έχει κλείσει το θέμα, ακόμη κι αν υπήρξε μετεγκατάσταση.

Σας θυμίζω την περίπτωση του Υπουργού Οικονομίας κ. Γ. Σταθάκη, ο οποίος με την ευγενική του απραξία μας δήλωσε ότι «ξέχασε» να δηλώσει 1.8 εκ. ευρώ και 38 ακίνητα επί τρία συναπτά έτη.

Σας θυμίζω τα όσα αποκαλύφθηκαν για διαπραγματεύσεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης και συγκεκριμένα του Κου Λάμπρου με ποινικούς κρατούμενους και μέλη τρομοκρατικών οργανώσεων, όπως κατήγγειλε ο πρ. Υπουργός κ. Πανούσης

Παρά την ολοένα αυξανόμενη κοινωνική και πολιτική δυσαρέσκεια, το μέλλον της χώρας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον συνδυασμό ενός μακροπρόθεσμου πλαισίου για την ανάκαμψη των οικονομικών μεγεθών και την ουσιαστική και απαρέγκλιτη πάταξη της διαφθοράς.

Ο κ. Τσίπρας δυστυχώς περιφέρεται διατρανώνοντας και φωνάζοντας για το ηθικό πλεονέκτημά του. Δεν έχετε πλέον τη δυνατότητα να το επικαλείστε. Είστε ταυτισμένοι με τη διαφθορά. Το επιχείρημα το ηθικού πλεονεκτήματος έχει εκπέσει.

Άλλωστε ο κ. Τσίπρας χρησιμοποιεί την πάταξη της διαφθοράς εντελώς επικοινωνιακά και την επικαλείται για να «ανακεφαλαιοποιήσει» την κλονισμένη πίστη των Βουλευτών του υπό το βάρος των δυσβάσταχτων μέτρων που τους ζητά να ψηφίσουν.

Όμως μην αυταπατάστε κύριοι Συνάδελφοι.

Ο Πρωθυπουργός και η σημερινή Κυβέρνηση δεν έχουν ούτε την πολιτική βούληση να το κάνουν, ούτε την αγνή πρόθεση, όπως διατείνονται μιλώντας στην κοινωνία.

Είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης και ιδεολογικής προσέγγισης, να συνταχθούμε σε ένα κοινό μέτωπο ενάντια στη διαπλοκή και τη διαφθορά.

Να εργαστούμε από κοινού γι’ αυτό που αξιώνει η κοινωνία.»