Γράφει ο Χρήστος Μπουσιούτας
Οι βασικοί λόγοι αναρρίχησης του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία ήταν τρείς…

Η αντιμνημονιακή ρητορική του και οι ανέφικτες υποσχέσεις προς όλους, από την βολική θέση της αντιπολίτευσης.
Η ηθική του υπεροχή απέναντι σε ένα σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα που είχε κουράσει πια τον κόσμο και ήθελε να απαλλαγεί από αυτό.
Και τρίτον, το γεγονός ότι δεν είχε ποτέ την ευθύνη διαχείρισης της εξουσίας και του εθνικού πλούτου.
Δεν είχε υποστεί την φθορά από την άσκηση της εξουσίας, γιατί πάντα ένοιωθε άνετα στην ασφάλεια που του παρείχε η βολική θέση της αντιπολίτευσης.

Που έχουμε φτάσει τώρα;
Η αντιμνημονιακή ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος την επομένη μέρα από το «περήφανο» ΟΧΙ του δημοψηφίσματος παρωδία.
Κλήθηκε ο Ελληνικός λαός να ψηφίσει στις 5/7/2015 για κάτι που είχε λήξει στις 30/6/2015 όταν μάλιστα –σύμφωνα με δήλωση του Αλέξη – ο ίδιος είχε αποφασίσει να πάμε στο τρίτο μνημόνιο από τις 20/6/2015.
«Θα έχουμε συμφωνία 48 ώρες μετά το δημοψήφισμα με όποιο αποτέλεσμα», δήλωσε στον «ΑΝΤ1» ο Αλέξης Τσίπρας, επιβεβαιώνοντας με αυτόν τον τρόπο ότι σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση θα συμφωνήσει το 3ο μνημόνιο, με σωρεία αντιλαϊκών μέτρων.

Την ηθική του υπεροχή την έθεσαν εν αμφιβόλω με τα σκάνδαλα τους τα πρωτοκλασάτα στελέχη του, Σταθάκης, Φλαμπουράρης, Βαλαβάνη και Μητρόπουλος και ίσως και κάποιοι άλλοι που δεν τους ξέρουμε ακόμα.
Η περίπτωση δε του Σταθάκη της ανακριβούς δήλωσης πόθεν έσχες του 1.800.000 ΕΥΡΩ είναι ίδια με την υπόθεση του 1.300.000 ΕΥΡΩ του Γιάννου Παπαντωνίου, που με τόσο πάθος κατήγγειλε και δικαίως ο ΣΥΡΙΖΑ.
Με την μόνη διαφορά ότι αυτός επικαλέστηκε σαν «άλλοθι» ότι τα 1.300.000 ΕΥΡΩ ήταν της γυναίκας του και δεν το γνώριζε.
Ο Σταθάκης απλά το ξέχασε.
Τώρα πως μπορείς να ξεχάσεις να δηλώσεις στο «πόθεν έσχες» 1.800.000 ΕΥΡΩ και 38 ακίνητα, μόνο ο Σταθάκης το ξέρει.

Όσο για τον τρόπο διαχείρισης της εξουσίας, έκαναν το ίδιο ακριβώς με τους άθλιους προηγούμενους.
Άλωσαν την δημόσια διοίκηση με ένα «τσούρμο» αποτυχημένων να εκλεγούν πολιτευτές τους και με τα κομματικά τους στελέχη.
Την δεν Κρατική μηχανή την στελέχωσαν με αδέλφια, ξαδέλφια, σόγια και κουμπάρους.

Με τούτα και με εκείνα έχουμε φτάσει πάλι σε ένα αδιέξοδο.
Είναι σίγουρο τώρα πια, όσο και αν το παλεύει ο Αλέξης, όσα «μασάζ» και αν κάνει στους βουλευτές του, ότι αυτή η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τους 153 βουλευτές της, δεν μπορεί να «τρέξει» αυτό το επαχθές πρόγραμμα που ο ίδιος ο Αλέξης εισηγήθηκε.
Ούτε φυσικά μπορεί τώρα πια, να κάνει την ηρωική του έξοδο που τόσο πολύ επιθυμεί. Αυτή την ευκαιρία την έχασε στους 6 πρώτους μήνες της ανύπαρκτης διαπραγμάτευσης, της πρώτης φοράς αριστερά.
Το να μεταφέρεις κάθε λίγο και λιγάκι στους επόμενους μήνες τα σκληρά μέτρα, σαν την γάτα που κρύβει το σκατό της, πιστεύοντας ότι θα είναι καλύτερες οι συνθήκες τότε, δεν λύνεις τα προβλήματα. Θα τα βρεις πάλι μπροστά σου.
Και τότε τι κάνουμε θα πει κάποιος; Όχι πάντως εκλογές.

Από την άλλη, όσοι ονειρεύονται, επιθυμούν και επιδιώκουν Οικουμενική Κυβέρνηση είτε δεν ξέρουν τι τους γίνεται, είτε παίζουν κομματικά παιχνίδια, βάζοντας πάνω από το συμφέρον της χώρας την επιβίωση των κομμάτων τους, οδηγώντας την χώρα με μαθηματική ακρίβεια στον λάκκο με τα φίδια.
Οικουμενική Κυβέρνηση σημαίνει: Την συμμετοχή όλων των Φιλοευρωπαϊκών κομμάτων, με συνέπεια τον ρόλο της αντιπολίτευσης να τον αναλάβουν ΜΟΝΟ το ΚΚΕ και η Χρυσή Αυγή.
Από μια πρώτη ανάγνωση μπορεί να φαίνεται όλο αυτό πολύ καλό. Ενώνονται όλες οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας σε μια Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας για να βγάλουν την χώρα από το αδιέξοδο. Αλλά μπορεί να είναι και μια παγίδα.
Το προφανές καμιά φορά μπορεί να είναι και φρικτό λάθος.
Τι θα συμβεί σε αυτήν την περίπτωση;

Αν πάρουμε σαν δεδομένο ότι το ΚΚΕ σε αυτά τα 8 χρόνια της κρίσης και τα 5 χρόνια των μνημονίων δεν μπόρεσε να αυξήσει τα ποσοστά του, στις τελευταίες δε εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου όχι μόνο δεν κατάφερε να εισπράξει καμία ψήφο διαμαρτυρίας παρόλη την μνημονιακή μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά έχασε και αρκετούς ψηφοφόρους του (-36.506), τότε όλες αυτές οι ψήφοι διαμαρτυρίας από τα σκληρά μέτρα που θα κληθεί να εφαρμόσει η Οικουμενική Κυβέρνηση θα πάνε στην Χρυσή Αυγή.
Αναρωτιέμαι τι θα ήταν χειρότερο για την χώρα, η εφαρμογή του τρίτου μνημονίου του ΣΥΡΙΖΑ η η εκτίναξη της Χρυσής Αυγής σε δεύτερο η πρώτο κόμμα; Το φαινόμενο της Λεπέν στην Γαλλία δεν θα έπρεπε να μας ανησυχεί;
Αλλά έτσι είμαστε εμείς, αντί να προλαβαίνουμε τα γεγονότα τρέχουμε πίσω από αυτά. Το έχουν σκεφτεί αυτό το ενδεχόμενο οι αστέρες της πολιτικής;
Η λύση είναι μόνο μια, είτε θέλουν να το αποδεχτούν στον ΣΥΡΙΖΑ είτε να το παραδεχτούν στην ΝΔ.

Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ΝΔ .
Αυτή η συνεργασία συγκεντρώνει μια τεράστια και ασφαλή πλειοψηφία, τα κόμματα που θα συμμετάσχουν σε αυτή δεν έχουν ουσιαστικές διαφορές πια, ούτε πολιτικές και πολύ περισσότερο οικονομικές, ακόμα και στο προσφυγικό ουσιαστικά συμφωνούν, άσχετα αν φωνάζουν .
Μένοντας έτσι στην αντιπολίτευση ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ-ΛΕΒΕΝΤΗΣ, θα λειτουργήσουν ως ανάχωμα των ψήφων προς την Χρυσή Αυγή.
Ελπίζω και εύχομαι, ότι το αυτάρεσκο σχολιαρόπαιδο δεν θα οδηγήσει την χώρα σε τέταρτες εκλογές μέσα σε ένα χρόνο.

Και κάτι για τους οπαδούς των κομμάτων. Μην ξεχνάτε :
 Όταν οι άνθρωποι επιλέγουν «στρατόπεδα», είναι σχεδόν πάντα άδικοι.