Ο… αργός θάνατος της θανατικής ποινής στην Αμερική φαίνεται να… συνεχίζεται για άλλη μία χρονιά μέσα στο 2015, συνεχίζοντας μία σαφή τάση στο σωφρονιστικό σύστημα της χώρας να μειώσει αυτή την πρακτική για την τιμωρία των φυλακισμένων.

Για φέτος, σύμφωνα με το «Κέντρο για την Θανατική Ποινή», μόλις 14 Πολιτείες των ΗΠΑ έκαναν χρήση αυτής της δυνατότητας, ενώ οι εκτελεσμένοι ήταν μόλις 49. Και λέμε «μόλις», για την χρονιά ρεκόρ του 1996 οι εκτελεσμένοι είχαν φθάσει στον απίστευτο αριθμό των 315 ατόμων, σε μια χρονιά που το έγκλημα και η έξαρση της πώλησης των ναρκωτικών είχε οδηγήσει το δικαστικό σύστημα της χώρας σε νευρική κρίση.

Το Τέξας εξακολουθεί να είναι η πρωταγωνίστρια Πολιτεία σε ότι αφορά τις εκτελέσεις, με 13 για αυτή την χρονιά, ακολουθούμενη από το Μισούρη με έξι εκτελέσεις και την Τζόρτζια με πέντε. Στην κορύφωση αυτής της πρακτικής σε ότι αφορά το Τέξας, το 1999 είχαν εκτελεστεί 48 άτομα μόνο σε αυτή την Πολιτεία.

Η τάση αυτή έρχεται να ενισχυθεί και με μία σημαντική διαφοροποίηση που παρουσιάζεται και στην κοινή γνώμη, ακόμα και σε πόλεις που ήταν φανατικά υπέρ της θανατικής ποινής. Το μεγαλύτερο ποσοστό των Αμερικανών θεωρούν πια ότι η θανατική ποινή δεν είναι απαραίτητη, αλλά αρκεί η ισόβια φυλάκιση χωρίς αναστολή για του φόνους και τα σημαντικά εγκλήματα.

Οι λόγοι που η θανατική ποινή γίνεται λιγότερο… ελκυστική είναι πολλοί. Το μεγάλο κόστος για να οδηγηθεί κάποιος φυλακισμένος στον θάνατο (το οποίο έχει υπολογιστεί στα 3 εκατομμύρια δολάρια, με όλες τις διαδικασίες που χρειάζονται για αυτό), το φιάσκο για να αποφασιστεί η υιοθέτηση των ενέσιμων φαρμάκων για την θανάτωση, οι έρευνες που δείχνουν έναν έντονο φυλετικό διαχωρισμό στην εφαρμογή της, αλλά και οι διεθνείς αντιδράσεις.

Ένας ακόμα σημαντικός λόγος πίσω από την μείωση της εμπιστοσύνης των μέσων Αμερικανών στην θανατική ποινή έχει να κάνει με το υψηλό ρίσκο που υπάρχει να οδηγηθούν στην εκτέλεση αθώοι άνθρωποι. Για φέτος υπήρξαν έξι απαλλαγές ανθρώπων που είχαν καταδικαστεί και θα οδηγούνταν στον θάνατο, κάτι που ανεβάζει τον αριθμό των αντίστοιχων περιπτώσεων στους 156 από το 1973.

Σε κάθε περίπτωση, η μείωση των εκτελέσεων των θανατοποινιτών στις ΗΠΑ αποτελεί μια ευχάριστη είδηση, και πάντως αποτελεί ένα σημαντικό παράδειγμα για όσες χώρες εξακολουθούν να έχουν στο σωφρωνιστικό τους σύστημα αυτή την μέθοδο τιμωρίας.