Γράφει ο Κώστας Δημ. Χρονόπουλος 
Αρθρογράφος -Σχολιογράφος 

Το Κοινοβούλιο /Βουλή έχει πολλές φορές κατηγορηθεί, λοιδορηθεί – όχι μόνον από τους… πολίτες αλλά – κυρίως από κοινοβουλευτικούς ως: χαμαιτυπείο, οίκος ανοχής, ντροπή της Δημοκρατίας κ.α.

Προ ημερών ο ίδιος ο κος Πρωθυπουργός το περιέγραψε ως θέατρο επειδή εκεί “παίζεται θέατρο, δίνονται θεατρικές παραστάσεις με μονολόγους, χωρίς αντιπαράθεση επιχειρημάτων”.

Δεν ατύχησε σε αυτό. Έχει δίκιο. Και μάλιστα ήταν ιδιαίτερα ευγενικός και επιεικής.

Εκεί όμως που ατύχησε ήταν στον τρόπο αντιμετώπισης, τον οποίον πρότεινε:

Να μεταφερθεί ο διάλογος από την Βουλή στην ….. τηλεόραση (ιδίως ως προς τους πολιτικούς Αρχηγούς) ώστε να έχουμε ανταλλαγή επιχειρημάτων.

Παρατηρήσεις:

1. Η Νομοθετική εξουσία και η (αντι)παράθεση θέσεων των κομματικών σχηματισμών και των ηγετών γίνεται στη Βουλή. Τώρα θα πρέπει να γίνεται στα κανάλια με αποτέλεσμα την κατάργηση (ουσιαστικά) του Κοινοβουλίου.

Πως θα διαμορφωθεί η σειρά αξιολόγησης των θεσμών ; Ποιά θα είναι η πρώτη, η δεύτερη, η τρίτη, η τέταρτη , λειτουργία /εξουσία; Ή μήπως οι έσχατοι (τέταρτοι) έσονται πρώτοι; Κάτι που μπορεί να ακούγεται χριστιανικό, αλλά τινάζει στον αέρα τον Κοινοβουλευτισμό, τους θεσμούς, τις δημοκρατικές διαδικασίες υπέρ των οποίων κόπτονται οι πολιτικοί μας.

2. Αλήθεια υπάρχουν αφελείς (πολίτες ή πολιτικοί) που δεν έχουν ακόμη αντιληφθεί το – ευτελές ποιοτικά – θέατρο των τηλεοπτικών πλατό / σκηνών.

Η προσπάθεια να κλείσουμε την αποτυχημένη θεατρική σκηνή /θέατρο της Βουλής και να μεταφέρουμε τον – ίδιο ! – θίασο στην ακαταλληλότερη τηλεοπτική σκηνή, είναι προσπάθεια καταδικασμένη εξορισμού.

3. Αναρωτιέμαι πόσο, ανυποψίαστοι, αθώοι, σε ανησυχητικό βαθμό, πρέπει να είναι ο ι πολιτικοί μας ώστε να μην έχουν καταλάβει ότι – αθέλητα ή από πονηρό υπολογισμό προβολής τους αντί παντός και με κάθε μέσο τηλεοπτικό ή και άλλο – η τηλεόραση είναι ήδη υπέρτερη εξουσία από το Κοινοβούλιο. Τι επιζητούν; την περαιτέρω ενδυνάμωσή της; Και σε βάρος ποίου;

ΥΓ Θα συμβούλευα τον κο Πρωθυπουργό (και τους συμβούλους του φυσικά) να μην επιχειρήσουν να θεραπεύσουν ένα κακό – το κοινοβουλευτικό θέατρο – επιλέγοντας ένα πολύ χειρότερο – το μιντιακό – για αυτονόητους λόγους.

Πρόταση:

Στην επικείμενη αλλαγή του Συντάγματος (Σ.Σ Εκτός από την καθιέρωση της “απλής και άδολης αναλογικής” – αν βέβαια την θυμούνται οι σύντροφοι – και της κατάργησης του, απαράδεκτου ΝΟΘΕΙΟΓΟΝΟΥ ΒΟΝUS των 50 εδρών!…) να αλλάξουν τον τρόπο διεξαγωγής των αγορεύσεων στο Κοινοβούλιο ώστε να επιτρέπονται οι βραχείς διακοπές με ερωτήσεις και (αντ)απαντήσεις.

Απλά πράγματα. Και – το σπουδαιότερο – ακίνδυνα (περίπου).