Τα μεσάνυχτα της παραμονής των Χριστουγέννων αλλά και την παραμονή της Πρωτοχρονιάς γινόταν το λεγόμενο «τάισμα της βρύσης»…

Οι κοπέλες του χωριού τα χαράματα πηγαίνουν στην πιο κοντινή βρύση για να κλέψουν το «άκραντο νερό», δηλαδή αμίλητο γιατί δεν βγάζουν λέξη σε όλη τη διαδρομή.

Για να έχουν μέσα στον χρόνο καλή σοδειά, όταν φθάνουν εκεί, την ταΐζουν με διάφορες λιχουδιές όπως βούτυρο, ψωμί, τυρί, ελιές κλπ. Έλεγαν μάλιστα ότι όποια κοπέλα πήγαινε πρώτη στη βρύση θα ήταν η πιο τυχερή όλο το χρόνο. Στη συνέχεια έριχναν στη στάμνα που θα έφερναν το νερό στο σπίτι, ένα βατόφυλλο και τρία χαλίκια. Έκλεβαν το νερό από τη βρύση και γύριζαν στο σπίτι τους πάλι αμίλητες μέχρι να πιούνε όλοι από το «άκραντο νερό». Με το ίδιο νερό ραντίζουν και τις τέσσερις γωνίες του σπιτιού και σκορπίζουν και τα τρία χαλίκια στο σπίτι.

Στη λαϊκή μας παράδοση ο βάτος σημαίνει ότι φέρνει αισιοδοξία και καλά μαντάτα και διώχνει τα ξόρκια.