Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη
Μουσικοσυνθέτης, Λογοτέχνης

Και Δημοσιογράφος
Ζούμε μιάν γενικευμένη σήψη, όπου…
το αυτονόητο περνά στο περιθώριο και
το περιθώριο γίνεται αυτονόητο. Ζούμε την δικτατορία μιάς δημοκρατίας
η οποία έχει παρανοήσει σε βάθος το νόημα και την λειτουργία της ως
πολίτευμα και εκτιθέμεθα καθημερινώς σε νέες προκλήσεις για τον κοινό
νού και τον κάθε εχέφρωνα πολίτη.

Λαθροεισβολή σε μιά κοινωνία «χωρίς σύνορα», δήθεν πολυπολιτισμός της
βρωμιάς και της δυσωδίας, της εγκληματικότητας στο έπακρον, της
υπέρμετρης φτώχειας, της βίαιης αλλαγής του εθνοκοινωνικού χάρτη της
χώρας σε λίγες μόνον δεκαετίες, της Ισλαμοποίησης δίχως όρια και
τέλος, χάριν ενός περίεργου τουλάχιστον ανθρωπισμού κυρίως εξ
αριστερών του πολιτικού κόσμου χωρίς αυτό να σημαίνει πως και άλλοι
χώροι δεν έχουν βάλει το αποδομητικό λιθαράκι τους σε όλο αυτό το
συνονθύλευμα μή αφομοιώσιμων πληθυσμών οι οποίοι όντας μη αφομοιώσιμοι
καθίστανται αίφνης παράγοντες εσωτερικής αποσταθεροποίησης της χώρας.

Ζούμε την πληρέστερη απαξίωση των εθνικών ιδεών, την παντελή έλλειψη
υγειών προτύπων, την καθημερινή άοκνη προσπάθεια συνειδησιακής άλωσης,
την νομιμοποίηση της πάσης ανωμαλίας με την επιβολή «νομικών πλαισίων»
ενάντια σε κάθε ανθρώπινη ηθική υπόσταση και τον βίαιο υπανθρωπισμο
ελέω της «δημοκρατίας» η οποία σέβεται κατά το δοκούν τα δικαιώματα
της κάθε φυλετικής, σεξουαλικής, κοινωνικής μειονότητας, πετώντας με
αυτόν τον επαίσχυντο τρόπο στο καναβάτσο της ιστορίας την λογική που
δεν υποτάσεται σε ανθρώπινους νόμους, αλλά ενυπάρχει στον καθένα εξ
αρχής της συνειδητοποίησης της ύπαρξης του, πετώντας στο περιθώριο την
πλειοψηφία.

Ζούμε σε μια βαθιά αντιανθρώπινη εποχή σκοταδισμού των τεχνητών
λαμπτήρων ενός «δυτικού πολιτισμού» κακοχωνεμένων αντιδανείων απο την
δική μας φιλοσοφία, επιστήμη και γνώση και καθημερινώς εκτιθέμεθα
εμπρός σε καταστάσεις οι οποίες μοιάζουν και είναι τόσο αρρωστημένες,
ώστε θα φάνταζαν απίστευτες πριν απο μερικές δεκαετίες.

Η συνεχής πλύση εγκεφάλου των δήθεν ΜΜΕ προς την κοινή γνώμη, μας
προτρέπει να συγκαταθέσουμε ενάντια σε κάθε λογική, μας κινητοποιεί
ενάντια στην ίδια μας την φύση του ανώτερου ανθρώπου, τάζοντας μας
ψευδοελευθερίες που στην ουσία οδηγούν στην μεγαλύτερη σκλαβιά.
Απέναντι μας στέκονται όσοι αυτοχαρακτηρίζονται «προοδευτικοί», τόσο
σαπισμένοι εντός και εκτός ώστε θεωρούν εαυτούς υγιείς.

Και μείς σιωπούμε έναντι μιάς ασαφούς κατηγορίας περί οπισθοδρομισμού
και ενός κοινωνικού ελέγχου που ως δαμόκλειος σπάθη τίθεται επί των
κεφαλών ημών ως «φασίστες», «εθνικιστές», «ομοφοβικοί»,
«αντιδημοκράται» και τα τοιαύτα.

Και ερωτώ. Είναι όλο τούτο το εφιαλτικό αντιανθρώπινο πρωτίστως
σκηνικό δημοκρατία ; Που προάγει το ανώτερο «Εγώ» του ανθρώπου όλο
αυτό το εφιαλτικό περιβάλλον και ποιοί οι τελικοί σκοποί αυτής της
«ελεγχόμενης ασυδοσίας» ;

Σε όσους μας κατηγορούν δέ, για οπισθοδρομικούς ανταπαντώ.
Δεν είμεθα εμείς οι οπισθοδρομικοί, αναχρονιστικοί, “φασίστες”,
εθνικιστές, αλλά σείς είστε οι δειλοί και οι εγωιστές ενός μικρότατου
ΕΓΩ το οποίον δεν ημπορεί να δεί πέρα απο την μύτη του. Αδύναμοι ως
προσωπικότητες, ώστε να ακολουθήσετε το ορθόν, ενώ το γνωρίζετε
φοβούμενοι τον κοινωνικό έλεγχο και τους κοινωνικούς μηχανισμούς μιάς
κοινωνίας η οποία δεν γνωρίζει το που πατά και το που βρίσκεται και το
κυριότερο δεν γνωρίζει το που πηγαίνει.
Δειλοί διότι ΣΥΝΑΝΑΣΤΡΕΦΕΣΤΕ τους πολλούς που βαδίζουν λάθος και
εγωιστές διότι δεν ημπορείτε να παραδεχθείτε το λάθος σας αυτό. Και
καλά να έχει να κάνει κάποιος με το τομάρι του και μόνον, αλλά εδώ
μιλάμε για καταδίκη όλων των επόμενων γενεών συνΕλλήνων.
Είστε και φιλοτομαριστές το λοιπόν, ενώ εμείς ευγενείς αλτρουιστές
υπέρ του συνόλου και του κοιτάζόντας πέρα απο την δική μας ύπαρξη.

Έρχεται η στιγμή της μεγάλης απόφασης ως κοινωνία και ως άτομα και
εκεί είναι κρατημένες οι πιο καυτές θέσεις στην κόλαση για όποιον δεν
λάβει σαφή θέση, όπως γράφει ο Δάντης της πρώιμης αναγέννησης . Ή θα
ζήσουμε ως λαός πλαδαρών, εκμαυλισμένων, φαύλων Περσών για όσο ακόμη
μας απομένει επί γης ή θα επανεύρομεν τον Ελληνισμό μέσα μας και τις
αξίες που τον ξεχώρισαν αναμεταξύ των εθνών. Ο Ελληνισμός δεν είναι
ένα στενό κομμάτι γης αλλά ιδέες και για αυτό πολεμάται ώστε να
εκριζωθεί πλήρως εκ της συλλογικής ψυχής των Ελλήνων, αλλά και των
ανθρώπων γενικότερα.

Εμπρός προς την Ελληνικήν Αναγέννησιν