Γράφει ο Δ. Τρικεριώτης

Όχι, η κρίση και η λιτότητα δεν πέρασαν! Αντίθετα μπαίνουμε στην πιο δύσκολη και απαιτητική φάση. Και όμως το κράτος, που φέρει την ευθύνη της χρεοκοπίας και των…
συνεπειών της στην οικονομία, σα να μην συνέβη τίποτε, καταρτίζει νέο μισθολόγιο με το οποίο στην ουσία επιχειρεί να φέρει τον μέσο μισθό του δημοσίου υπαλλήλου τουλάχιστον στα επίπεδα του 2011 και πάντως σταθερά πάνω από τα 2,000 ευρώ τον μήνα (Πίνακας).

Για να είμαστε δίκαιοι, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έκρυψε ποτέ ότι είναι η κυβέρνηση των υπαλλήλων του κράτους. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε δηλώσει αμέσως μετεκλογικά ότι «στο τέλος της ημέρας» θα λογοδοτεί μόνο σε αυτούς που τον στήριξαν. Και σε αυτό υπήρξε συνεπής.
Σχεδόν ένας στους δύο δημοσίους υπαλλήλους τον στήριξαν στις εκλογές του Σεπτεμβρίου και με αυτούς σαν κρίσιμη εκλογική μάζα θα προσπαθήσει να κρατηθεί στην εξουσία. Οι υπόλοιποι ας ισοπεδωθούν. Και είναι θέμα δικό τους αν και πως θα αντισταθούν.
Με αυτό το νομοχέδιο, οι δανειστές απέδειξαν ότι μπορούν να ανέχονται την πελατειακή υστερία του ΣΥΡΙΖΑ, αρκεί να αποκτούν νόμιμο δικαίωμα να υφαρπάζουν ό,τι πολυτιμότερο έχει ή χώρα. Αυτό είναι το μόνο και πραγματικό deal.
Μέσα σε ένα χρόνο, ο Τσίπρας απέδειξε ότι δεν ενδιαφέρεται για τον πλούτο και το μέλλον της χώρας. Πασχίζει μόνο για τον εαυτό του και τον κομματικό του στρατό. Οι δανειστές το έχουν πια καταλάβει και τον χρησιμοποιούν όπως θέλουν.
Ναι, οι Γερμανοί και οι δανειστές αφήνουν τον Τσίπρα να χτίσει το πελατειακό του κράτος. Το θέμα είναι τα ανταλλάγματα που ζητούν, που αφανίζουν τον παραγωγικό πληθυσμό και την οικονομία της χώρας και την παραδίδουν στα ξένα συμφέροντα.