Η Ρωσία ξεκίνησε την επισημη…
λειτουργία του δικού της οργανισμού αξιολόγησης ως απάντηση στους δυτικούς οίκους, που επιβάλλουν απαισιόδοξες προοπτικές για τους ρωσικούς οικονομικούς οργανισμούς και την ρωσική οικονομία, τι περισσότερες φορές βασιζόμενοι σε πολιτικά κριτήρια και όχι σε πραγματικά δεδομένα.   «Μετά την ολοκλήρωση  της καταχώρησης της νομικής οντότητας , ο Οργανισμός Ανάλυσης, Αξιολόγησης και Πιστοληπτικής Ικανότητας (АКРА ή АCRA) ξεκίνησε τις επιχειρησιακές δραστηριότητές του», ανέφερε η Ρωσική Κεντρική Τράπεζα.   Η ίδρυση αυτή έχει ως σκοπό να “σπάσει” την κυριαρχία των τριών μεγάλων πιστωτικών οργανισμών, δηλαδή της Standard & Poors,  της Moody’s και της Fitch.  

Πρόεδρος της АКРА επιλέγηκε ο Καρλ Γιόχανσον,  ο οποίος έχει 20ετή εμπειρία στις αγορές και διευθύνουσα σύμβουλος η Εκατερίνα Τροφίμοβα, πρώην αντιπρόεδρος της ρωσικής «Gazprombank».   Νωρίτερα η Τράπεζα της Ρωσίας, ανακοίνωσε ότι η χώρα χρειάζεται τον δικό της οίκο που να είναι «ανθεκτικός σε γεωπολιτικούς κινδύνους».   Οι S & P και Moody’s καταχώρησαν την πιστοληπτική ικανότητα του χρέους της Ρωσίας στο επίπεδο «σκουπίδια», το οποίο χαρακτηρίστηκε ως πολιτικοποιημένη κατηγοριοποίηση.   Σημειώνεται ότι η Ρωσία έχει ένα πάρα πολύ μικρό ποσοστό χρέους της τάξης του 17% ενώ την ίδια στιγμη το αμερικανικό χρέος έχει ξεφύγει πέρα από τα 18 τρισ.δολάρια, φτάνοντας σε εξωπραγματικά επίπεδα.  

Η ρωσική οικονομία αντίθετα από τις οικονομίες των περισσότερων χωρών είναι αυτάρκης καθώς όλα τα βασικά (ενέργεια,τρόφιμα, πρώτες ύλες) βρίσκονται στο έδαφός της και αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν έχει λυγίσει η ρωσική οικονομία από τις κυρώσεις που επέβαλαν Δύση και ΗΠΑ εναντίον της Ρωσίας, μετά την ανάκτηση της Κριμαίας και την επιθυμία του κριμαϊκού λαού να αυτοχαρακτηρισθούν Ρώσοι όπως και στο παρελθόν.   Με τους πιστοληπτικούς οργανισμούς παίζονται πολλά παιχνίδια που δεν έχουν να κάνουν με οικονομικά δεδομένα όπως αποδείχτηκε και στην περίπτωση του ΔΝΤ το οποίο από την Ελλάδα απαιτεί “αίμα” ενώ για χάρη της Ουκρανίας αλλάζει τους κανονισμούς του.   Το ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εξυπηρετεί πολιτικά συμφέροντα και είναι το “μακρύ χέρι” των αγορών και της Ουάσιγκτον για να καταδυναστεύει λαούς είναι γνωστό. Το ότι όμως, το ΔΝΤ αλλάζει τους κανονισμούς του προκειμένου να χρηματοδοτηθεί το καθεστώς του Κιέβου για να μπορέσουν να αποπληρώσουν τα χρέη τους προς τη Ρωσία και την ίδια στιγμή ζητά από την Ελλάδα γη και ύδωρ, αυτό είναι τουλάχιστον πολιτική αλητεία.   Σε μία πρωτοφανή απόφαση του, το ΔΝΤ αποφάσισε να χαλαρώσει τους όρους της δανειοδότησης χωρών που έχουν αθετήσει πληρωμές προς άλλα κράτη προκειμένου να ξεπεραστούν εμπόδια και να διασφαλιστεί ότι θα συνεχιστεί η ροή των χρημάτων προς την Ουκρανία εάν το Κίεβο αποτύχει να αποπληρώσει ένα ομόλογο ύψους 3 δις προς τη Ρωσία.   Να σημειωθεί πώς το ΔΝΤ έχει αποφασίσει να δανειοδοτήσει με το ποσό των 17,5 δις δολάρια την Ουκρανία και μέχρι τώρα οι κανονισμοί δεν επέτρεπαν στο παραμικρό να δανείζει χώρες που είχαν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τον επίσημο τομέα.

Το έπραξε το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Ταμείου προκειμένου να συμπαρασταθεί οικονομικά στους ακροδεξιούς του Κιέβου.   Και γιατί το κάνει αυτό; Για να αποφύγει η Ουκρανία την επίσημη χρεοκοπία αφού στις 20 Δεκεμβρίου λήγει το ομόλογο των 3 δις που έχει υποχρέωση να πληρώσει προς τη Ρωσία, έχοντας μάλιστα ζητήσει και αναδιάρθρωση του ομολόγου αυτού.   Η Μόσχα μετά την εξέλιξη αυτή είναι σφόδρα ενοχλημένη, καθ’ ότι διαβλέπει πώς συνεχίζονται τα παιχνίδια της Δύσης και ειδικά των ΗΠΑ στην Ουκρανία σαφώς υπέρ της κυβέρνησης του Κιέβου και κατά της Ρωσίας, με πλήρη αδιαφορία για κανονισμούς και κανόνες τους οποίους σε άλλες περιπτώσεις τους θεωρούν σαν “δέκα εντολές”.   Και για να φέρουμε το θέμα στα δικά μας, το ΔΝΤ λοιπόν αποφασίζει να κάνει τους κανονισμούς του “κουρελόχαρτο” για χάριν της Ουκρανίας, αλλά τους κρατάει ως ευαγγέλιο για την Ελλάδα και προβαίνει σε αξιώσεις που ξεπερνούν κάθε φαντασία.  

Παρά τα πέντε χρόνια του μνημονίου, που έχουν γονατίσει την Ελλάδα και τους Έλληνες με πολιτικές που είναι αποδεδειγμένα, το αποδέχθηκαν και οι ίδιοι, λάθος ζητούν γη και ύδωρ για να συμμετάσχουν εκ νέου στο πρόγραμμα γιατί τους θέλει ο κ. Σόιμπλε ως εγγυητες της περαιτέρω εξαθλίωσης μας. Το ΔΝΤ λοιπόν λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά.   Και επειδή αυτές τις ημέρες το θέμα ΔΝΤ βρίσκεται στην επικαιρότητα λόγω της κόντρας μεταξύ κυβέρνησης και Βερολίνου για το αν πρέπει να βρίσκεται ή όχι στο πρόγραμμα, η όλη ιστορία γίνεται για το Ταμείο αποκρατικοποιήσεων των 50 δις ευρώ και συγκεκριμένα για αυτόν που θα ασκεί τη διοίκηση.  

Να θυμίσουμε πως σε αυτό το υπερ-ταμείο θα μεταφερθούν, μεταξύ άλλων, ακίνητα του Δημοσίου, κρατικές επιχειρήσεις, τα μελλοντικά έσοδα από υδρογονάνθρακες και γενικώς όλη η περιουσία της Ελλάδας. Άρα το ΔΝΤ θέλει να έχει τον έλεγχο, όπως βέβαια και οι Γερμανοί. Δεν θα τα χαλάσουν όμως στη μοιρασιά οι δύο τους, αρκεί η Ελλάδα να κάνει ότι θέλουν και κυρίως να βάλουν στο χέρι του υδρογονάνθρακες της Ελλάδας και τις υπόλοιπες πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας.
Πηγή