Γράφτηκε από  Γωγώ Θωμά
Σε συναντάμε στο Θέατρο Βέμπο λίγο πριν ανεβείς στη σκηνή για την παράσταση «Πριν το χάραμα» των Ρέππα-Παπαθανασίου που συνεχίζεται για δεύτερη συνεχή χρονιά…

H παράσταση παίζεται για δεύτερη χρονιά με μεγάλη επιτυχία. Ξεκίνησε πέρσι σε αυτό τον ιστορικό χώρο, που έχει φιλοξενήσει μερικούς από τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες όλων των εποχών, αρχή γενομένης από τη θρυλική Σοφία Βέμπο. Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος γιατί εδώ, σε αυτόν το χώρο, έκανα την πρώτη μου επαγγελματική εμφάνιση, πριν από 18 χρόνια, μόλις τελείωσα τη σχολή του Θεάτρου Τέχνης, στην παράσταση «Grease» με τον Μάριο Φραγκούλη. Οπότε είναι σαν να κλείνει ένας πολύ ωραίος κύκλος. Όσον αφορά τώρα το «Πριν το χάραμα», πρόκειται για μία μουσικοθεατρική παράσταση βασισμένη στα λαϊκά τραγούδια. Παρακολουθούμε τη ζωή των καλλιτεχνών εκείνης της εποχής, τις σχέσεις τους, πώς εξελίσσονται μέσα στα χρόνια, ενώ παράλληλα βλέπουμε την πορεία της ίδιας της χώρας μέσα από τα μάτια των ηρώων. Έχει συγκίνηση, γέλιο και πολύ τραγούδι.

Παράλληλα η επιτυχία της τηλεοπτικής σειράς «Το σόι σου» συνεχίζεται. Εκεί σε βλέπουμε σε έναν τελείως διαφορετικό ρόλο από ό,τι σε έχουμε συνηθίσει.
Το απολαμβάνω πάρα πολύ. Ευχαριστώ τον Νίκο Ζαπατίνα, που ήταν ο πρώτος σκηνοθέτης, και το τμήμα της μυθοπλασίας στον Alpha, γιατί μου έδωσαν την ευκαιρία να κάνω κάτι τέτοιο. Καλώς ή κακώς, οι ηθοποιοί συχνά ταυτιζόμαστε με διάφορους ρόλους και επαναλαμβάνουμε το ίδιο πρότυπο. Σε κάποιες περιπτώσεις, φταίμε εμείς οι ίδιοι, σε άλλες ο τρόπος που γίνεται η διανομή των ρόλων, με αποτέλεσμα να δίνουμε δύσκολα ένα διαφορετικό στίγμα. Η αλήθεια είναι ότι το κυνηγούσα καιρό και, όταν μου δόθηκε η ευκαιρία, την άρπαξα από τα μαλλιά. Στο θέατρο βέβαια είχα δοκιμάσει και παλιότερα πράγματα και στην κωμωδία. Στην τηλεόραση όμως δύσκολα μου πρότειναν έναν κωμικό ρόλο. Στο «Σόι σου» υποδύομαι έναν αφελή τύπο, τον Κωνσταντίνο, τον Ζουζουνέλ, όπως με φωνάζουν και στο δρόμο, και χαίρομαι που έχει «γράψει» αυτός ο χαρακτήρας. Έχουμε σπουδαίο καστ με προεξάρχουσα τη Μίρκα Παπακωνσταντίνου, η οποία έχει φοβερό χιούμορ, παραμένει μικρό παιδί. Με όλους τους ηθοποιούς έχουμε «δέσει» –και με τον καινούργιο μας σκηνοθέτη, τον Ανδρέα Μορφονιό–, πράγμα πολύ σπάνιο στην τηλεόραση, ιδίως όταν το καστ είναι πολυπληθές και υπάρχουν τόσο γρήγοροι ρυθμοί.

Με τη Χριστίνα (σ.σ.: Κοντοβά) είστε μαζί αρκετό διάστημα. Μένετε μαζί;
Είμαστε μαζί σχεδόν δύο χρόνια. Ναι, μένουμε μαζί.

Είσαι ερωτευμένος;
Προτιμώ να δίνω αυτή την απάντηση στον άνθρωπό μου και να δείχνω την αγάπη μου εκεί. Όταν διαλαλούμε τα συναισθήματά μας, τα αδικούμε, τα μειώνουμε. Έχουμε μια πάρα πολύ ωραία σχέση, αγαπάμε ο ένας τον άλλο πάρα πολύ και πορευόμαστε μαζί.

Ο γάμος είναι στα σχέδιά σου;
Δεν σκέφτομαι κάτι τέτοιο. Δεν το ’χω αυτό το κομμάτι. Πιστεύω στο κομμάτι της συμβίωσης, στη διάρκεια. Ο γάμος είναι μία μέρα. Παρ’ όλα αυτά, είμαι παραδοσιακός τύπος. Πήγαινα κατηχητικό από τα 7 μέχρι τα 17 μου. Ήμουν παιδί της εκκλησίας. Έχω κουβαλήσει εξαπτέρυγο, φαναράκια, σταυρό, τα πάντα! Δεν ήταν όμως κάτι καταναγκαστικό. Είμαι τυχερός γιατί ζούσα σε μια όμορφη γειτονιά στο Παλαιό Φάληρο και απέναντί μας ήταν μια μικρή ενορία. Εκεί μαζευόμασταν όλα τα παιδιά. Δεν μας πήγαιναν με το ζόρι.

Τι πιστεύεις ότι κρατάει δυνατή μια σχέση;
Χρειάζεται κατανόηση, σεβασμός, αγάπη, πολύς έρωτας, πολλή τρέλα, πολλή ένταση, αλλιώς μετά γίνεται ένα άνοστο πράγμα που δεν τρώγεται με τίποτα. Προσπαθώ τη σχέση να την κρατάω ζεστή, να έχει τη φωτιά της, να σιγοβράζει, όχι να καεί. Θέλει ισορροπία. Είμαι των εκπλήξεων και της πρωτοβουλίας. Πιστεύω πως ένας άντρας πρέπει να παίρνει πρωτοβουλίες. Κολακεύεται και η γυναίκα έτσι. Μας αρέσει να βγαίνουμε, να δίνουμε ραντεβού, να μην προκαλούμε.

Πηγή