Γράφει ο Χρήστος Ηλ.Τσίχλης Δικηγόρος Αθηνών
Μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου του 2016… όλοι οι Έλληνες φορολογούμενοι θα πρέπει να δηλώσουν τα περιουσιακά στοιχεία τους, συμπεριλαμβανομένων των αριθμών των τραπεζικών τους λογαριασμών (χωρίς τα ποσά) και των θυρίδων που έχουν μισθώσει σε τράπεζες ( χωρίς το περιεχόμενο τους) με τη δήλωση Περιουσιολογίου που θα υποβάλουν ηλεκτρονικά. Κάθε πολίτης θα πρέπει να δηλώσει κάθε τι που του ανήκει και που έχει αξία. Εκτός δηλαδή από τα σπίτια, τα αυτοκίνητα, τα σκάφη, κλπ, θα πρέπει υποχρεωτικά να δηλώνονται οι καταθέσεις, είτε βρίσκονται εδώ είτε βρίσκονται στο εξωτερικό και οτιδήποτε άλλο μπορεί να θεωρηθεί επενδυτικό προϊόν(ένα κόσμημα, ένα ρολόι, ένα έργο τέχνη)..Προς το παρόν δεν είναι ξεκάθαρο τι θεωρούμε επενδυτικό προϊόν και τι όχι (δεν υπάρχουν ξεκάθαρες οδηγίες).Σε βάθος χρόνου θα ελεγχθούν τα εισοδήματα που αποκτήθηκαν. 

Το δηλωμένο εισόδημα θα συγκρίνεται με το περιουσιολόγιο και στην περίπτωση που διαπισώνεται ασυμμετρία, θα εκδίδεται εντολή φορολογικού ελέγχου. Τότε ο φορολογούμενος θα πρέπει να πληρώσει φόρο εισοδήματος.Σε περίπτωση που κάποιος δεν δηλώσει κάτι,οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους θα κατάσχουν τα εν λόγω αντικείμενα ή την εν λόγω περιουσία.
Στο Περιουσιολόγιο περιλαμβάνονται ενδεικτικά: Ακίνητα, οχήματα (εκτός από τα μηχανάκια 50cc), εναέρια μέσα μεταφοράς, σκάφη, μετοχές, αμοιβαία κεφάλαια, εταιρικά μερίδια, εταιρικές μερίδες, συμμετοχές σε επιχειρήσεις με οποιαδήποτε μορφή κ.λπ, κινητά μεγάλης αξίας (αρχικά εφόσον αυτά είναι ασφαλισμένα), δρόμωνες ίππους,τραπεζικούς λογαριασμούς, μίσθωση θυρίδων τραπεζών (όχι το περιεχόμενό τους).

Το περιουσιολόγιο έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα και στην προστασία των προσωπικών δεδομένων, δικαίωμα το οποίο, σύμφωνα με την Αρχή προστασίας προσωπικών δεδομένων, θεωρείται θεμελιώδες.Προσωπικό δεδομένο θεωρείται,σύμφωνα με την αρχή: «Κάθε πληροφορία που αναφέρεται σε και περιγράφει ένα άτομο, όπως: ονοματεπώνυμο, ηλικία, κατοικία, επάγγελμα, οικογενειακή κατάσταση, φυσικά χαρακτηριστικά, εκπαίδευση, προϋπηρεσία, εργασιακή συμπεριφορά, έσοδα, περιουσιακά στοιχεία, οικονομική συμπεριφορά, ενδιαφέροντα, δραστηριότητες, συνήθειες κλπ».

Θα πρέπει να διευκρινιστεί ποιοί συγκεκριμένα δημόσιοι υπάλληλοι ελεγκτικών μηχανισμών,θα έχουν πρόσβαση στα προσωπικά δεδομένα πολιτών,με βάση το νέο περιουσιολόγιο και ποιές αυστηρές ποινές προβλέπονται σε περίπτωση παραβίασης ή κατάχρησης. 

Η προστασία των προσωπικών δεδομένων αναγνωρίζεται στην ΕΕ σε αυτό που θα αποκαλούσαμε συνταγματικό επίπεδο, ως πτυχή της προστασίας της ιδιωτικότητας σύμφωνα με το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ στην προστασία των δικαιωμάτων της οποίας παραπέμπει το άρθρο 6 § 3 της ΣΕΕ, όπου τονίζεται η δεσμευτικότητα των θεμελιωδών δικαιωμάτων που απορρέουν από την ΕΣΔΑ και από τις συνταγματικές παραδόσεις των κρατών-μελών για την ΕΕ. Η ‘συνταγματική’ αυτή υποχρέωση τονίζεται και στο προοίμιο (σημείο 6) της βασικής για την προστασία των προσωπικών δεδομένων στην ΕΕ, Οδηγίας 95/46, όπου και ορίζεται ότι ο στόχος των κρατών μελών κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας σχετικά με την προστασία των προσωπικών δεδομένων είναι η προστασία της ιδιωτικότητας, όπως αυτή αναγνωρίζεται στο άρθρο 8 §1 ΕΣΔΑ. Η θετική υποχρέωση των οργάνων αλλά και των κρατών-μελών της ΕΕ να προστατεύουν τα προσωπικά δεδομένα αναγνωρίζεται ρητά και στο άρθρο 16 της Συνθήκης της Λισαβόνας, το οποίο επιβάλει την προστασία των προσωπικών δεδομένων, οριζόντια στο σύνολο των ενωσιακών πολιτικών. Ωστόσο, σε συνταγματικό επίπεδο, η σημαντικότερη σε επίπεδο ΕΕ εξέλιξη είναι η κατοχύρωση του δικαιώματος στην προστασία των προσωπικών δεδομένων ως αυτόνομου, θεμελιώδους δικαιώματος στο άρθρο 8 της Χάρτας Θεμ. Δικαιωμάτων της ΕΕ (πέρα από την κατοχύρωση του δικαιώματος στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή. Η κατοχύρωση αυτή, το κατατάσσει στα θεμελιώδη δικαιώματα, νέας γενιάς τα οποία παράγει η παγκοσμιοποίηση και η τεχνολογία και δεν είναι άμοιρη κριτικής (αφού εξισώνεται με κατεξοχήν θεμελιώδη δικαιώματα, όπως η έκφραση, η απαγόρευση βασανιστηρίων κλπ.). Περαιτέρω, στη Χάρτα την οποία η Συνθήκη της Λισαβόνας έχει καταστήσει δεσμευτική, κατοχυρώνονται και μια σειρά από αρχές που εγγυώνται περαιτέρω την προστασία των προσωπικών δεδομένων, όπως η νόμιμη και δικαιολογημένη από σκοπούς δημοσίου συμφέροντος επεξεργασία τους, η ανάγκη συναίνεσης του υποκειμένου τους και προστασίας του από Αν. Αρχή.

Το βασικό νομοθετικό εργαλείο για την προστασία των προσωπικών δεδομένων είναι ο Κανονισμός 45/2001/ΕΚ στο βαθμό που οι Οδηγίες 95/46 και 2002/58 δεν εφαρμόζονται στα όργανα και στους θεσμούς της ΕΕ. Ο Κανονισμός αυτός θεμελιώνεται στο άρθρο 286 ΕΚ και στοχεύει στην προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των φυσικών προσώπων-των πολιτών της ΕΕ και ειδικότερα του δικαιώματός τους στην ιδιωτικότητα από την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων στο πλαίσιο της ΕΕ. Την εφαρμογή και προστασία του σχετικού δικαιώματος εγγυάται σύμφωνα με τον Κανονισμό ως Ανεξ. Αρχή, ο Ευρωπαίος Επόπτης Προσωπικών Δεδομένων.