Του Κώστα Δημ.Χρονόπουλου, Αρθρογράφου -Σχολιογράφου
Δυστυχώς, δεν προτάσσουμε, στην πράξη, την (εθνωφελή) πρόταξη…

Χαρακτηριστικά παραδείγματα:

1. Πρώην Υπουργός του ΠΑΣΟΚ και θεράπων ιατρός του ιδρυτή του Κινήματος σε βιβλίο του αποκαλύπτει ότι υπήρχε σοβαρό (ψυχιατρικό) πρόβλημα υγείας του ηγέτη.

Εντούτοις ούτε ό ίδιος, ούτε οι άλλοι ειδικοί ιατροί βουλευτές και υπουργοί συνάδελφοί του, που παρακολουθούσαν από κοινού τον ασθενή, δεν μίλησαν -ως όφειλαν- δεν ενημέρωσαν (;). Αντίθετα κάλυψαν το πρόβλημα, και η χώρα διευθυνόταν και κατευθυνόταν από έναν ψυχασθενή (βάσει της διάγνωσής τους) στον οποίο χορηγούσαν φάρμακα !!!.

2. Γνωστός δημοσιογράφος σε εκπομπή του επί εποχής του κου καταλληλότερου (ως προς τι άραγε;) Πρωθυπουργού, αποκάλυψε , μήνες μετά την διεξαγωγή των εκλογών του 2000, ότι γνώριζε – τόσον ο ίδιος, όσο και οι άλλοι – ότι έγιναν παράνομες ελληνοποιήσεις ψηφοφόρων, και έτσι κέρδισε το ΠΑΣΟΚ τις εκλογές. Αιτιολόγησε, αυτάρεσκα, την μη δημοσιοποίηση (προεκλογικά) της νόθευσης ως πράξη …. δεοντολογίας και μη ανάμειξης του στη διαμόρφωση του αποτελέσματος (;).

Άραγε παρεξήγησε -χωρίς να είναι αφελής- και θεώρησε ως πρόταγμα; αυτοσκοπό την εκλογική διαδικασία αντί παντός (και πάντως σε βάρος της γνησιότητας); Ή μήπως ……;

3. Ο επίτροπος μας, οικονομολόγος, διορισμένος από τον υιό του Ιδρυτή και Πρωθυπουργό ο οποίος ενέταξε τη χώρα στο ΔΝΤ και την Τρόικα, αποκάλυψε , πολύ αργότερα, ότι προσπάθησε (όπως και ο Γάλλος προϊστάμενος του ΔΝΤ) να τον μεταπείσουν για το μάταιο και επικίνδυνο του εγχειρήματος.

Γιατί όμως δεν το είπε τότε; Ποιός πλήρωνε τον παχυλό μισθό του; Ο κος ΓΑΠ ή εμείς;

4. Πρόσφατα η άλλοτε υποψήφια για την ηγεσία της ΝΔ καυτηρίασε το φιάσκο της αποτυχίας διεξαγωγής εκλογών για αρχηγό του κόμματος λέγοντας πως ήταν στημένο, σαμποτάζ. Συμπλήρωσε δε ότι και το 2009 όταν η ίδια διεκδικούσε την ηγεσία έγιναν τα ίδια και χειρότερα (!…).

Όμως επέλεξε να μη μιλήσει τότε, για να αποφευχθούν συγκρούσεις ή διασπαστεί το κόμμα.

Ήθελα να (την) ρωτήσω τα εξής:

-Κέρδισαν οι πολίτες, η χώρα, από την επιλογή εκείνου αντί εκείνης;

– Τι άραγε προέχει; Η αλήθεια, η ενημέρωση των πολιτών, το κοινό συμφέρον ή η (συγ)κάλυψη αθλιοτήτων (Σ.Σ Αν όντως συνέβησαν);

ΥΓ Για πόσα χρόνια θα ζούμε – εμείς οι ιθαγενείς – μέσα στο ψέμα, την υποκρισία, την παραπληροφόρηση , την άγνοια και την αγνόηση από τους ταγούς μας;

Τί νόημα – εν τοιαύτη περιπτώσει – έχει η έκκληση συμμετοχής μας σε ψηφοφορία στο κόμμα ή στις – εκάστοτε – γενικές βουλευτικές εκλογές;

Σε τι χρησιμεύουμε; Μήπως ως αξιολύπητο άλλοθι;