+ Ἱερεύς Ἰωάννης Σουρλίγγας
«Κανόνα πίστεως καί εἰκόνα πραότητος, ἐγκρατείας διδάσκαλον, ἀνέδειξέ σε τῇ ποίμνῃ σου, ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια· διά τοῦτο…
ἐκτήσω τῇταπεινώσει τά ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τά πλούσια. Πάτερ Ἱεράρχα Νικόλαε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν»

Σέ μιά ξεχωριστή ἐκκλησιαστική ἀτμόσφαιρα, ἑόρτασε μέ κάθε λαμπρότητα τό χωριό Πάπαρι Ἀρκαδίας τή μνήμη τοῦ προστάτου του ἁγίου Νικολάου, τό Σαββάτο 5 Δεκεμβρίου 2015.
Στήν Ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ προεξῆρχε ὁ Πανιερώτατος Μητροπολίτης Νεαπόλεως τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων κ.κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ, καθώς καί ὁ Ποιμενάρχης μας Σεβ. Μητροπολίτης Μαντινείας καί Κυνουρίας κ.κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, ὁ ὁποῖος κατάγεται ἐκ τοῦ χωρίου Πάπαρι.
 Πλῆθος εὐσεβῶν χριστιανῶν συνέρευσε στόν ἑορτάζοντα Ἱερό Ναό, ὅπου καί συμμετεῖχε μέ εὐλάβεια στήν Ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ.
Μετά δέ τό πέρας τῆς Ἀκολουθίας τοῦ Ἑσπερινοῦ, ποτά, ἀναψυκτικά καί γλυκίσματα προσφέρθηκαν ἀπό συμπατριῶτες μας Παπαραίους, πού διαμένουν στήν Ἀθάνα, ἀλλά καί ἀπό τό Ἐκκλησιαστικό Συμβούλιο πρός τούς συμμετέχοντας.
Ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς, Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2015, θά τελεσθεῖ ὁ Ὄρθρος καί ἡ Θεία Λειτουργία.

Ὁ ἅγιος Νικόλαος

Ὁ ἅγιος Νικόλαος ἐγεννήθη στά τέλη τοῦ 3ου αἰῶνος μ.Χ. στήν πόλη Πάταρα τῆς Λυκίας. Οἱ γονεῖς του, πιστοί χριστιανοί, ἦταν γιά πολλά χρόνια ἄτεκνοι. Θαυμαστό ἦταν τό γεγονός ὅτι, βρέφος ἀκόμα ὁ Ἅγιος, ἀρνοῦνταν νά θηλάσει καθ’ ὅλη τήν διάρκεια τῆς ἡμέρας τίς Τετάρτες καί τίς Παρασκευές. Ἀπό μικρό παιδί ἔδειξε τήν ἀρετή του καί τόν ζῆλο του γιά κάθε τί, πού εἶχε σχέση μέ τήν Χριστιανική θρησκεία.

Σέ σχετικά μικρή ἡλικία ἐχειροτονήθη Πρεσβύτερος ἀπό τόν θεῖο του Ἀρχιεπίσκοπο Νικόλαο. Ὁ βίος του ἦταν ἀφιερωμένος στήν προσευχή, στή νηστεία καί τήν ἀγρυπνία. Ἡ μεγάλη ἀγάπη γιά τό ποίμνιό του ἐφανερώθη, ὅταν μετά τόν θάνατο τῶν γονέων του ἐμοίρασε ὅλη του τήν περιουσία στούς πτωχούς. Ἡ ἐλεημοσύνη καί ἡ συμπαράσταση σέ κάθε ἀναξιοπαθοῦντα ἦταν γιά τόν ἅγιο Νικόλαο τρόπος ζωῆς καί ἕνα ἀπό τά βασικά χαρακτηριστικά τῆς προσωπικότητάς του. Πάντα στεκόταν ἀρωγός ὅσων τόν εἶχαν ἀνάγκη, προσπαθώντας ταυτόχρονα οἱ πράξεις του αὐτές νά μήν γίνονται γνωστές. Ἕνα ἀπό τά παραδείγματα τῶν πράξεών του αὐτῶν εἶναι ὅταν βοήθησε τρία νεαρά κορίτσια νά παντρευτοῦν καί ἔτσι νά γλυτώσουν ἀπό τήν πορνεία, στήν ὁποία προσπαθοῦσε νά τά ὠθήσει ὁ πατέρας τους, πράξη τήν ὁποία ἔκανε ἔχοντας φτάσει σέ ἀπόγνωση καί μή διαθέτων τά ἀναγκαῖα πρός τό ζῆν.

Ἐκτός ἀπό καλές καί θεάρεστες πράξεις, ὁ Ἅγιος μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ πραγματοποιοῦσε, ἐν ζωῇ ἀκόμα, πολλά θαύματα. Ὅταν κάποια στιγμή εἶχε πάει στούς Ἁγίους Τόπους γιά νά προσκυνήσει, μέ θαυμαστό τρόπο γαλήνεψε τήν φουρτουνιασμένη θάλασσα, γλυτώνοντας ἔτσι τό πλοῖο, στό ὁποῖο ἐπέβαινε, ἀπό βέβαιο καταποντισμό, καί τήν ζωή τῶν συνεπιβατῶν του. Ὅταν ὁ Ἅγιος ἐπέστρεψε στά Πάταρα, ἐξελέγη Ἐπίσκοπος, μετά ἀπό θεία παρέμβαση, ὅταν Ἄγγελος Κυρίου ἐστάλη στή σύνοδο τῶν Ἐπισκόπων. Ἔτσι ὁ Ἅγιος ἔγινε Ἐπίσκοπος τῆς γειτονικῆς πόλεως τῶν Μύρων.

Κατά τήν διάρκεια τῶν μεγάλων διωγμῶν ἐπί Διοκλητιανοῦ καί Μαξιμιανοῦ, ὁ Ἅγιος ἐφυλακίσθη, χωρίς οὔτε λεπτό νά σταματήσει νά κηρύττει τόν λόγο τοῦ Θεοῦ. Στόν θρόνο τῆς Βασιλεύουσας ἀνέβηκε ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος καί ἔτσι ὁ Ἅγιος ἀνέλαβε ξανά καθήκοντα Ἐπισκόπου. Ἀνάμεσα στίς δραστηριότητές του ἦταν πλέον καί ὁ ἀγῶνας κατά τοῦ Ἀρειανισμοῦ. Στήν ἱστορία ἔμεινε τό ράπισμα, πού ἔδωσε στόν Ἄρειο κατά τήν διάρκεια τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, πράξη πού τόν ὁδήγησε γιά μία ἀκόμη φορά στή φυλακή σιδηροδέσμιο. Τό πρῶτο βράδυ αὐτῆς τῆς φυλάκισής του ἐμφανίστηκαν θαυματουργικῶς στό κελί του ὁ Χριστός καί ἡ Παναγία καί τοῦ ἔδωσαν ἕνα Εὐαγγέλιο καί ἕνα Ὠμοφόριο (ἀρχιερατικό ἄμφιο). Τό πρωί, ὅταν οἱ φύλακες πῆγαν νά τοῦ δώσουν φαγητό, τόν βρῆκαν νά φορᾶ τό Ὠμοφόριο καί νά διαβάζει τό Εὐαγγέλιο. Τό γεγονός αὐτό ἔγινε γνωστό στόν αὐτοκράτορα, ὁ ὁποῖος καί ἀποφυλάκισε τόν Ἅγιο, ζητώντας του συγγνώμη.

Μερικά ἀπό τά θαύματα, πού ἔκανε ἐν ζωῇ ὁ Ἅγιος, εἶναι τά ἑξῆς: Ἔσωσε ἀπό τήν πεῖνα τήν πόλη τῶν Μύρων, ἐμφανιζόμενος θαυματουργικά στόν καπετάνιο ἑνός πλοίου πού μετέφερε σιτάρι, πείθοντάς τον νά φέρει τό σιτάρι στούς κατοίκους τῆς πεινασμένης πόλης. Ἕνα ἄλλο θαῦμα ἦταν ὅταν παρουσιάστηκε στόν ὕπνο τοῦ αὐτοκράτορος Κωνσταντίνου καί τοῦ ἐφανέρωσε ὅτι ἦταν ἀθῶοι οἱ τρεῖς ἀξιωματικοί, πού κατηγοροῦνταν γιά συνωμοσία. Μέ αὐτόν τόν τρόπο γλύτωσε τήν ζωή τῶν τριῶν αὐτῶν ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν στή συνέχεια μοναχοί. Πολλές φορές γλύτωσε θαυματουργικῶς πλοῖα, πού κινδύνευαν ἀπό τήν φουρτουνιασμένη θάλασσα. Αὐτός εἶναι καί ὁ λόγος, πού ὁ ἅγιος Νικόλαος θεωρεῖται προστάτης τῶν ναυτικῶν μας. Χαρακτηριστικό εἶναι ὅτι θαυματουργικῶς μεταφέρθηκε σέ ἕνα πλοῖο, πού κινδύνευε ἀπό τρικυμία, καί τό ὁδήγησε, κρατώντας ὁ ἴδιος τό τιμόνι, σέ ἀσφαλές λιμάνι. Ἕνα ἄλλο θαῦμα του εἶναι ὅταν ἕνας ταξιδιώτης ἔπεσε στήν θάλασσα ἀπό ἕνα πλοῖο καί εἶπε «ἅγιε Νικόλαε, βοήθει μοι», ὁ Ἅγιος τόν μετέφερε θαυματουργικῶς στό σπίτι του. Ὅλα αὐτά τά χρόνια δέν ὑπῆρχε δυστυχία πού νά μήν συμπονέσει ὁ Ἅγιος, ἀδικία πού νά μήν ἐπανορθώσει, διχόνοια πού νά μήν εἰρηνεύσει.

Τό πότε ἀκριβῶς ἐκοιμήθη ὁ ἅγιος Νικόλαος δέν εἶναι γνωστό. Σίγουρο εἶναι ὅτι τά λείψανα τοῦ Ἁγίου μετά τόν θάνατό του ἐφυλάσσονταν στήν πόλη τῶν Μύρων, σέ Ναό πού εἶχε ἀνεγερθεῖ πρός τιμήν του. Κατά τήν παράδοση, ὁ διάβολος μεταμορφωμένος σέ γριά γυναῖκα ἔστειλε μέ ἕνα καράβι λάδι γιά τίς ἀκοίμητες κανδῆλες τοῦ τάφου τοῦ Ἁγίου. Μέ αὐτό τό μαγεμένο λάδι εἶχε σκοπό νά κάψει τόν Ναό καί τά λείψανα τοῦ Ἁγίου, μήν ἀντέχοντας τήν δόξα τοῦ ἁγίου Νικολάου καί τήν τιμή πού τοῦ ἀπέδιδαν οἱ πιστοί. Ὁ Ἅγιος ἐμφανίστηκε στόν καπετάνιο τοῦ πλοίου, πού μετέφερε αὐτό τό λάδι, καί τοῦ εἶπε νά τό πετάξει στήν θάλασσα. Ὅταν ὁ καπετάνιος ἀκολούθησε τήν ἐντολή τοῦ Ἁγίου, τό λάδι πῆρε φωτιά τή στιγμή πού ρίχτηκε στή θάλασσα καί ἄρχισε νά στροβιλίζεται.

Ἀπό τήν πόλη τῶν Μύρων, τά λείψανα τοῦ Ἁγίου μεταφέρθηκαν ἀπό τούς σταυροφόρους τῆς πρώτης Σταυροφορίας στό Μπάρι τῆς Ἰταλίας τό 1087 μ.Χ. Στήν πόλη αὐτή βρίσκονται καί τιμῶνται ἕως σήμερα. Ὁ ἅγιος Νικόλαος εἶναι ἕνας ἀπό τούς Ἁγίους πού ἀναγνωρίζει καί ἡ Καθολική Ἐκκλησία. Οἱ Ρῶσοι τόν θεωροῦν προστάτη τῆς γεωργίας, ἐνῶ, ὅπως ἀναφέραμε πιό πάνω, οἱ Ἕλληνες τόν θεωροῦν προστάτη τῶν ναυτικῶν. Τή μνήμη τοῦ ἁγίου Νικολάου τιμοῦμε στίς 6 Δεκεμβρίου.