Πέρασαν σχεδόν 10 χρόνια για να εκδοθεί η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας… για τηνυπόθεση της σχεδιαζόμενης -από τη δεκαετία του ’90- μαρίνας στο κόλπο του Δερματά! Ο σύλλογος αρχιτεκτόνων Ηρακλείου έχασε την προσφυγή ,που είχε καταθέσει στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της απόφασης των τριών υπουργείων τα οποία παραχώρησαν τη χερσαία ζώνη και τη θαλάσσια περιοχή του όρμου Δερματά στον Ο.Λ.Η. με σκοπό να δημιουργηθεί εκεί μεγάλος τουριστικός λιμένας (μαρίνα). Το Συμβούλιο για λόγους τυπικούς και ουσιαστικούς απέρριψε την αίτηση του συλλόγου αρχιτεκτόνων Ηρακλείου που είχε ζητήσει να ακυρωθεί η κοινή υπουργική απόφαση για λόγους ιστορικούς, πολιτιστικούς και περιβαλλοντικούς χαρακτηρίζοντας το σχέδιο απαράδεκτο.

Έτσι, με την υπ’αριθμόν 3057/2015 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας επί της 4826/2007 Αίτησης Ακυρώσεως του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Νομού Ηρακλείου Κρήτης (Τμ. Ε΄) κατά της 8312.5/8/18.05.2007 κοινής απόφασης Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών, Τουριστικής Ανάπτυξης και Εμπορικής Ναυτιλίας με την οποία παραχωρήθηκε στον Οργανισμό ο όρμος του Δερματά και καθορίστηκε ο Οργανισμός ως φορέας διαχείρισης της χωροθετημένης στον όρμο αυτό μαρίνας. Με την απόφαση αυτή έγινε δεκτή η παρέμβαση του Οργανισμού ενώπιον του ΣτΕ και απορρίφθηκε η αίτηση ακυρώσεως!

Φυσικά σήμερα δεν μιλάει κανένας για το σχέδιο αυτό, αφού ούτε χρήματα υπάρχουν ούτε ενδιαφερόμενοι επενδυτές. Και υπό αυτό το πρίσμα μπορεί να πει κανένας τι νόημα έχει μια τέτοια απόφαση. Κι όμως εκτός από το ότι…μπορεί να ανοίξει μελλοντικά το θέμα…ουσιαστικά καλύπτει πολλές μαρίνες που αδειοδοτήθηκαν και ιδιωτικοποιήθηκαν στην υπόλοιπη Ελλάδα!

Ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Νομού Ηρακλείου κατέθεσε το 2007 την προσφυγή για την αποτροπή κατασκευής μαρίνας στον όρμο Δερματά και ανέλαβε την ευθύνη να σηκώσει το κύριο βάρος της νομικής αντίκρουσης. Την κατέθεσε στις 13-7-2007 στο Συμβούλιο της Επικρατείας μαζί με την εισήγηση του προς το Υπουργείο Πολιτισμού, με την οποία ζητούσε να κηρυχθεί ο όρμος Δερματά διατηρητέο ιστορικό μνημείο και ιστορικός τόπος, κλείνει ο πρώτος κύκλος νομικών ενεργειών για την αποτροπή της αλλοίωσης του χαρακτήρα του ιστορικού κέντρου της πόλης.

Η σχεδιαζόμενη μαρίνα στον όρμο Δερματά, χωροθετήθηκε με τον Νόμο 2160/93 σε έκταση περίπου 360 μ. από την πύλη Δερματά προς την θάλασσα με πλάτος περίπου 580 μ. (Δυτικά λίγο μετά το μαιευτήριο «Μητέρα» έως το τέλος της περιοχής του Ξενία Ανατολικά).

Μέσα σε αυτήν την περιοχή προβλέπονται, πέραν των απολύτως αναγκαίων για την υποστήριξη της μαρίνας κατασκευών, να κατασκευασθούν κτίρια ύψους μέχρι και 16 μ. (ξενοδοχεία), πολυκαταστήματα, κέντρα αναψυχής, αθλητικές εγκαταστάσεις κ.λ.π. και όλα αυτά βόρεια του παραλιακού δρόμου προς τη θάλασσα, προκειμένου να εξυπηρετούνται οι ιδιοκτήτες και χρήστες των μεγάλων σκαφών (γιωτ) που θα προσδένουν εκεί.

Ο σύλλογος αρχιτεκτόνων τότε ήταν κάθετος:
“ ότι ένα τέτοιο έργο αποτελεί μείζονα παρέμβαση στην πόλη του Ηρακλείου, το οποίο:
-Θα δημιουργήσει δισεπίλυτα προβλήματα στο κυκλοφοριακό και πολεοδομικό σχεδιασμό (λειτουργίες, χρήσεις, κοινωνικός ιστός).
-Θα αλλοιώσει ανεπανόρθωτα τον ιστορικό και μνημειακό χαρακτήρα της πόλης.
-Θα ανατρέψει την σχεδιαζόμενη στροφή της πόλης προς τη θάλασσα.
– Θα δημιουργήσει μεγάλα περιβαλλοντικά και οικολογικά προβλήματα.
Προφανώς για τους παραπάνω λόγους η κατασκευή της μαρίνας είχε εγκαταλειφθεί για δεκαπέντε χρόνια και προφανώς για το λόγο αυτό δεν ελήφθη υπόψη στο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο Ηρακλείου-Γαζίου-Νέας Αλικαρνασσού που εγκρίθηκε το 2003. Η σημερινή «νεκρανάσταση» ενός παρωχημένου σχεδιασμού είναι επιεικώς απαράδεκτη”

Και τόνιζε ότι “ δεν είναι γενικώς αντίθετος στα αναπτυξιακά έργα. Η κατασκευή μιας μαρίνας στην ευρύτερη περιοχή του Ηρακλείου, μετά από σοβαρό σχεδιασμό, τήρηση της νομιμότητας και της δεοντολογίας, θα ήταν καλοδεχούμενη.

Αντίθετα είναι βέβαιο ότι προσεγγίσεις πρόχειρες και επεμβάσεις επιφανειακές, όσο και αν κινούνται από καλή θέληση, είναι καταδικασμένες εκ των προτέρων σε αποτυχία”