O Κωνσταντίνος Τσάλλης είναι φυσικός και εργάζεται στο Κέντρο Ερευνών…
Φυσικής της Βραζιλίας (CBPF). Εισήγαγε τις έννοιες που είναι γνωστές ως «Εντροπία του Τσάλλη» και «Στατιστικές του Τσάλλη» στην δημοσίευση του «Possible generalization of Boltzmann–Gibbs statistics» (Γενίκευση της Boltzmann-Gibbs θεωρίας) το 1988.

Γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου του 1943 στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Αργεντινή. Σπούδασε για δυόμιση χρόνια μηχανική αλλά συνέχισε αργότερα με τη φυσική. Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στις φυσικές επιστήμες στο πανεπιστήμιου Paris-Orsay το 1974. Το ίδιο διάστημα δίδασκε φυσική στο πανεπιστήμιο.

Το 1975, ο Τσάλλης μετακομίζει μαζί με την γυναίκα και τη κόρη του στη Βραζιλία. Από νεαρή ηλικία είχε γοητευτεί από τη στατιστική μηχανική και τη θερμοδυναμική, οι άπειρες και ευρείς δυνατότητες τους, οι εξαιρετικά πρακτικές πτυχές τους αλλά και η μαθηματική και εννοιολογική ομορφιά τους ήταν τα στοιχεία τα οποία του προκαλούσαν πάντα το ενδιαφέρον.

Εργάζεται στο CBPF της Βραζιλίας (Κέντρο ερευνών Φυσικής) και το 1979 ορίζεται ως επικεφαλής του τμήματος Θεωρητικής Φυσικής για ένα χρόνο και από το 1981 έως και το 1983 είναι ο επικεφαλής του τμήματος Φυσικής Συμπυκνωμένης Ύλης.

Το 1985 συμμετέχει σε ένα Γαλλικό-Μεξικάνικο-Βραζιλιάνικο εργαστήριο στο Μέξικο Σίτυ και στο διάλειμμα για καφέ του έρχεται η ιδέα να γενικεύσει την εντροπία Boltzmann-Gibbs χρησιμοποιώντας πιθανότητες^q. Το 1988, δημοσιεύει το “Possible generalization of Boltzmann–Gibbs statistics” στο περιοδικό Journal of Statistical Physics.

Η γενίκευση αυτή μελετάται σε όλο το κόσμο. Η βιβλιογραφία περιέχει πάνω απο 3.000 άμεσα σχετιζόμενα άρθρα από τουλάχιστον 5.000 επιστήμονες. Οι επιστημονικές εργασίες του καθηγητή έχουν λάβει περισσότερες από 10.000 αναφορές, γεγονός που τον καθιστά ως τον επιστήμονα στο έργο του οποίου έχουν γίνει οι περισσότερες αναφορές όλων των εποχών στη Λατινική Αμερική.

Ο Τσάλλης είναι μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Βραζιλίας καθώς και της Ακαδημίας Οικονομικών,Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών. Είναι ο κύριος συντάκτης του Physica A – Elsevier και έχει επιβλέψει κοντά στις 40 διδακτορικές και μεταπτυχιακές εργασίες.

Το 2005 και 2006, η αμερικάνικη αεροπορία στήριξε την έρευνα του στο Ινστιτούτο της  Σάντα Φε όπου και δημοσίευσε πολλά άρθρα μαζί με τους Murray Gell-Mann και James Doyne Farmer.

Όλα αυτά τα χρόνια έχει συντάξει δεκάδες δημοσιεύσεις και έχει συμμετάσχει σε εκατοντάδες διεθνής συναντήσεις.
Πηγή