Γράφει ο Κώστας Δημ.Χρονόπουλος
Αρθρογράφος -Σχολιογράφος

Συγκλονισμός! Εμβρόντητη η Διεθνής Κοινότητα παρακολούθησε με αποτροπιασμό τα ανατριχιαστικά γεγονότα στο Παρίσι…

Περιγραφές λεπτομερείς, αναλύσεις, τοποθετήσεις, με τον πανικό και τον τρόμο να διαχέονται εκτός Γαλλίας και να φοβίζουν τους Ευρωπαϊκούς λαούς, και όχι μόνον. Φρίκη!

Μπήκαμε στο δρόμο της απώλειας/ καταστροφής/ 3ου Παγκοσμίου Πολέμου ή υπάρχουν ακόμη ελπίδες διάσωσης;

Αναντίλεκτα έχουμε εμπλακεί σε ένα φαύλο κύκλο μίσους, αίματος αντεκδικήσεων, εξοντωτικής βεντέτας (!).

Ίσως το φρονιμότερο θα είναι να αποφύγουμε τις αλληλοκατηγορίες, τις αντιπαραθέσεις και παραθέσεις λιστών με ευθυνόμενους – περισσότερο ή λιγότερο – για τα τεκταινόμενα στη Μ. Ανατολή.

Αν πράγματι θέλουμε να αλλάξει η ζοφερή επικίνδυνη κατάσταση θα πρέπει να λάβουμε γενναίες αποφάσεις όλοι μαζί.

Προέχει η αντιμετώπιση / αναχαίτιση – σε πρώτη φάση – της λαίλαπας της “μάστιγας του Αλλάχ”.

Δυσκολότατο εγχείρημα εξαιτίας της πολυπλοκότητας του προβλήματος, των πολιτικοοικονομικών, γεωστρατηγικών συμφερόντων, των (προσχηματικών;) θρησκευτικών και πολιτισμικών διαφορών.

Η εμπλοκή – μη εμπόλεμων ακόμη – άλλων Μουσουλμανικών Αραβικών Κρατών, της Τουρκίας κλπ, τα κύματα των προσφύγων, των (λαθρο) μεταναστών, οι ανταγωνισμοί των “Μεγάλων και Ισχυρών”, δεν αφήνουν ιδιαίτερα περιθώρια αισιοδοξίας. Το ακριβώς αντίθετο (!).

Η Δύση οφείλει να αντιδράσει αλλά να έχει υπ’ όψιν της δύο τινά:

– Να είναι ψυχολογικά προετοιμασμένη ότι θα πληρώσει βαρύ τίμημα.

– Να προσπαθήσει να αλλάξει την συμπεριφορά ορισμένων Κρατών της στη Μ. Ανατολή.

Τα όποια συμφέροντα, ισορροπίες, συσχετισμοί δυνάμεων κ.ο.κ. δεν θα πρέπει να συνεχιστούν.

Επιβάλλεται να επιδειχθεί ειλικρινής διάθεση για πραγματική ειρήνευση, και διευθέτηση των υφιστάμενων εκρηκτικών καταστάσεων.

Όπως και η συγκράτηση στις χώρες τους ή (εναλλακτικά) σε όμορες χώρες ή αποστρατικοποιημένες περιοχές – υπό την προστασία του ΟΗΕ – των προσφύγων.

Η μετακίνηση των Αφρικανών στην Ευρώπη επιδεινώνει την κατάσταση.

Η αντιμετώπιση (άμποτε συμβεί , και οψέποτε αποδώσει) του ΙSIS δεν αρκεί, ούτε θα διαρκέσει, αν δεν αρθούν και οι λοιποί, παραπάνω, παράγοντες / παράμετροι του ζητήματος.

Παράλληλα θα πρέπει:

α. Να διακοπεί η χρηματοδότηση καθώς και ο εφοδιασμός με πολεμικό υλικό του ISIS, από Μουσουλμανικές και μη χώρες.

β. Να ζητηθεί η επίσημη καταδίκη του Χαλιφάτου από άλλα, μετριοπαθή Μουσουλμανικά Κράτη της περιοχής. Κάτι που θα συμβάλλει αφ’ ενός στην απομόνωση των Τζιχαντιστών, αλλά και για να μην παίρνει άδικα η μπάλα όλους τους Ισλαμιστές συλλήβδην.

Απέτυχε οικτρά η – μακροχρόνια – πολιτική στη Μ. Ανατολή έναντι των Αράβων και των Μουσουλμάνων γενικότερα.

Οι εμπλεκόμενοι και συνευθυνόμενοι (αναλογικά) Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι οφείλουν να συνειδητοποιήσουν ότι ο όλεθρος δεν θα κάνει εξαίρεση για κανένα .

Υ.Γ Η στήλη θα επανέλθει στο τεράστιο ζήτημα με τρία ακόμη άρθρα.