Ο Κώστας Καραμανλής δεν έδωσε το παρόν προχθές στη συνεδρίαση της… γαλάζιας κοινοβουλευτικής ομάδας, καθώς δεν έχει διάθεση να παρέμβει δημοσίως και ευθέως στις εσωκομματικές εξελίξεις.

Αυτό δε σημαίνει ότι δεν παρακολουθεί με προσοχή τα τεκταινόμενα στη Νέα Δημοκρατία και πως δεν έχει στείλει τα μηνύματα του προς πάσα κατεύθυνση.

Μετά την απόπειρα που έγινε την Τρίτη από όλες τις πλευρές να αποφευχθεί τουλάχιστον επί του παρόντος μία οριστική διάλυση με αφορμή τη διαδικασία, η καραμανλική παραίνεση προς τους υποψήφιους και όλους τους εμπλεκόμενους συνίσταται στη συμβουλή να προχωρήσει η εκλογή προέδρου άμεσα με βάση το καταστατικό και χωρίς άλλες εμπλοκές. Εφόσον αυτό συμβεί, η ΝΔ θα αντέξει και θα ξεπεράσει την κρίση, πιστεύει ο πρώην πρωθυπουργός, καθώς παρά τη φθορά του κόμματος εξακολουθεί και έχει μία ισχυρή βάση.

Ο πρώην πρωθυπουργός εκτιμά ότι παρά τη συζήτηση που γίνεται στο παρασκήνιο, τελικώς διάσπαση δε θα υπάρξει και ούτε κανείς θα πάρει το ρίσκο να αποχωρήσει από ένα “μαγαζί” που έχει αντέξει στο χρόνο και στα μνημόνια.

Άλλα έμπειρα γαλάζια στελέχη άλλωστε υπενθυμίζουν πως όσες φορές επιχείρησε κάποιος φιλόδοξος και επίδοξος αρχηγός να φύγει από το κεντροδεξιό μαντρί, πράγματι τον έφαγε ο λύκος κατά την αβερωφική ρήση: Όταν ο Κωστής Στεφανόπουλος συγκρούστηκε με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ήταν το πιο δημοφιλές στέλεχος της κεντροδεξιάς και ήλεγχε 40 βουλευτές, όμως μόνο δέκα τον ακολούθησαν στη ΔΗΑΝΑ και τελικά έμεινε με… δυόμιση.

Όταν ο Αντώνης Σαμαράς ίδρυε την Πολιτική Άνοιξη, παρουσιαζόταν ως ο άνθρωπος που θα έσπαγε το διπολισμό και τελικά εξορίστηκε σε μία πολιτική έρημο από την οποία ζητούσε επιμόνως να του επιτραπεί η επιστροφή, μέχρι που τελικά αυτό συνέβη, γεγονός που του έδωσε την ευκαιρία να γίνει πρόεδρος του κόμματος και πρωθυπουργός.

Όταν η Ντόρα Μπακογιάννη αντιμαχόταν τον Αντώνη Σαμαρά, εκείνη και όχι ο Μεσσήνιος ήλεγχε το 80% του κόμματος και όμως ένα μικρό ποσοστό την ακολούθησε στη ΔΗΣΥ.

Ο μόνος που προς το παρόν διαψεύδει τον Αβέρωφ είναι ο Πάνος Καμμένος, που περιορίζεται ωστόσο στο ρόλο του μικρού κόμματος και έδωσε μία σκληρή μάχη για να καταφέρει να μπει στη Βουλή, κάτι που αποτέλεσε προσωπική του επιτυχία.

Ο κ.Καραμανλής δεν υιοθετεί ούτε την άποψη πολλών καραμανλικών στελεχών πως στο σαμαρικό στρατόπεδο είναι εδώ και καιρό ειλημμένη απόφαση η αποχώρηση με στόχο τη δημιουργία νέου κόμματος ή πως ακόμη και να υπάρχουν τέτοια μεγαλεπήβολα σχέδια δεν είναι εύκολο να πεισθούν βουλευτές να ακολουθήσουν σε ένα εγχείρημα που δε εξασφαλίζει τουλάχιστον την ελπίδα επανεκλογής τους στη Βουλή.

Στην (καραμανλική) ΝΔ πάντως πολλοί πιστεύουν πως ο κ.Σαμαράς θέλει τη διάσπαση ή ότι είχε ενεργό εμπλοκή στην αλυσίδα των γεγονότων που τίναξαν τη διαδικασία διαδοχής στον αέρα με στόχο να κατοχυρώσει τη δική του θέση την επόμενη ημέρα με δεδομένο το ψυχροπολεμικό κλίμα στις σχέσεις του με το Βαγγέλη Μεϊμαράκη.

Πάντως μία αποχώρηση Βορίδη και άλλων σαμαρικών βουλευτών, που εισηγούνται στον Απόστολο Τζιτζικώστα τη δημιουργία νέου δεξιου κόμματος, πολλοί στην καραμανλική και όχι μόνον πτέρυγα θα την αντιμετώπιζαν μάλλον ως απαλλαγή από βαρίδια…