Τις δικές του θέσεις αναφορικά με τη διαθήκη του 95χρονου στην Κάρπαθο εκφράζει το ζευγάρι των αλλοδαπών, σύμφωνα με τις οποίες…

ο ηλικιωμένος άνδρας τους άφησε χρήματα και σπίτι με τη δική του θέληση και χωρίς ποτέ οι ίδιοι να διεκδικήσουν το παραμικρό! Αυτό αναφέρεται στις προτάσεις που έχουν ήδη καταθέσει δια των δικηγόρων τους κατά τη διάρκεια της συζήτησης των ασφαλιστικών μέτρων από το Ειρηνοδικείο Καρπάθου τον Μάρτιο του 2015.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η οικογένεια των Αλβανών μεταξύ άλλων επισημαίνει στις προτάσεις της προς το δικαστήριο, πως διαμένει νομίμως από το 1997 στην Κάρπαθο, δηλαδή επί 18 συναπτά έτη και εργάζεται σκληρά, καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, σε αγροτικές και άλλες εργασίες, δηλώνοντας τα εισοδήματα της και φορολογούμενη επ’ αυτών.

Ποτέ μέχρι σήμερα δεν έχει απασχολήσει μάλιστα τις Αρχές ή την τοπική κοινωνία με παραβατικές ή ανήθικες ή αναξιοπρεπείς ή προκλητικές συμπεριφορές. Αντιθέτως, όπως τονίζεται, σέβεται την τοπική κοινωνία, που τους υποδέχθηκε με καλοσύνη και τους συμπεριφέρθηκε με αγάπη όλα αυτά τα χρόνια, με αποτέλεσμα να έχει αναπτύξει στενότατους δεσμούς με πάρα πολλούς Καρπάθιους, όπως και με την αντίδικό τους, που τους είχε εμπιστευτεί, μέχρι πρότινος, την φροντίδα των κτημάτων της.

Τον αποθανόντα εξάδελφο της δικηγόρου, που κατοικούσε εν ζωή στην Κάρπαθο, η οικογένεια των Αλβανών αναφέρει ότι τον γνώριζε πολύ καλά, από τα πρώτα κιόλας χρόνια της εγκατάστασής της στην Κάρπαθο, όχι μόνο επειδή ήταν συντοπίτης τους, αλλά και επειδή τον βοηθούσε κατά καιρούς σε γεωργικές εργασίες στα κτήματά του. Είχε μάλιστα αναπτύξει μαζί του, με την πάροδο του χρόνου, μία πολυετή, στενή και ειλικρινή φιλική σχέση, αμοιβαίας συμπάθειας και εμπιστοσύνης, όπως τονίζεται στο δικόγραφο τους.

Επειδή, διέμενε μόνος του, τον καλούσαν στις γιορτές σπίτι τους και επίσης συχνά τον επισκέπτονταν, για να του πάρουν φαγητό ή για να του κάνουν παρέα. Ο αποθανών, που δεν είχε παιδιά, γνώριζε τα παιδιά του ζευγαριού των Αλβανών, από την παιδική ηλικία τους και τους έτρεφε ιδιαίτερη συμπάθεια και αγάπη, ενώ κι αυτά τον αγαπούσαν και τον αποκαλούσαν “παππού”.
Πηγή