Ακόμα και αν κάποιος αρχίζει πιο αργά στη ζωή του να ασκείται, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας, ενώ ακόμα και μέτρια…
αύξηση στη δραστηριότητα θα μπορούσε να παράσχει κάποιου βαθμού προστασία.

Ο ερευνητής Dr. Chiadi Ndumele, δήλωσε ότι τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι όσον αφορά την άσκηση και την καρδιακή ανεπάρκεια, το αξίωμα ‘’καλύτερα αργά παρά ποτέ’’ μοιάζει αληθινό και ότι ακόμα και λίγη άσκηση μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο.

Οι ερευνητές μελέτησαν τις συνήθειες άσκησης περίπου 11.000 Αμερικανών αντρών και γυναικών σε 20χρονη κυβερνητική έρευνα για τη γήρανση και την καρδιοπάθεια.

Οι συμμετέχοντες είχαν ηλικία από 45 έως 64 ετών. Κανείς δεν εμφάνιζε καρδιοπάθεια στην έναρξη της έρευνας. Αξιολογήθηκαν τα επίπεδα δραστηριότητας σε 2 επισκέψεις, σε διάστημα 6 ετών.

Σε σύγκριση με όσους δεν ασκούνταν, στις 2 επισκέψεις, άνθρωποι που υιοθετούσαν ή ξεπερνούσαν τα συνιστώμενα επίπεδα άσκησης (150 λεπτά μέτριας άσκησης ή 75 λεπτά έντονης την εβδομάδα) στις 2 επισκέψεις, είχαν 33% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρδιακή ανεπάρκεια, ανακάλυψε η έρευνα. Όσοι σταθερά ασκούνταν μετρίως, είχαν 20% χαμηλότερο κίνδυνο.

Ωστόσο, οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης ότι οι μη δραστήριοι άνθρωποι, που σε κάποια στιγμή της έρευνας ασκήθηκαν για να φτάσουν το συνιστώμενο επίπεδο, εμφάνισαν μείωση του κινδύνου καρδιακής ανεπάρκειας κατά 22%. Οι αδρανείς που αύξησαν το επίπεδο φυσικής δραστηριότητας σε περίπου 30 λεπτά περπατήματος, 4 φορές την εβδομάδα, μείωσαν τον κίνδυνο κατά 12%, ανακάλυψε η έρευνα.

Η έρευνα παρουσιάστηκε νωρίτερα τον τρέχοντα μήνα στο συνέδριο της American Heart Association στο Ορλάντο.

Η ερευνήτρια Dr. Roberta Florido, του Johns Hopkins, δήλωσε ότι πολλοί άνθρωποι αποθαρρύνονται αν δεν έχουν χρόνο ή ικανότητα για έντονη άσκηση, αλλά τα ευρήματα δείχνουν ότι ακόμα και λίγη άσκηση παίζει ρόλο και ότι η έναρξή της αργότερα στη ζωή είναι καλύτερη από το να μην ασκείται κάποιος καθόλου.