Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Κ. Διώτης

Οι μεθυσμένοι από υπερβολικάς δόσεις χυδαιότητος και αναισχυντίας υπεύθυνοι του Ιστολογίου «Αμέθυστος».. (Ιωάννης Πατρώζος και η «τριμελής αγιομάχος συμμορία του»), ως και οι του ετέρου Ιστολογίου «Τρελογιάννης» επανήλθον εναντίον μου δια να δείξουν εις ποίον βαθύ βάραθρον ανυποληψίας, αναξιοπρεπείας και ανεντιμότητος έρριψαν τον μανιοκαταθλιπτικόν εαυτόν των. Επιστρέφω εις αυτούς όλους τους απροκαλύπτους εις βάρος της εγνωσμένης Ιερατικής τιμής μου χυδαίους, υβριστικούς και συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς των. Εις αυτούς ανήκει όλη η δέσμη των εξής τοιούτων χαρακτηρισμών, με μίαν φραστικήν προσαρμογήν (εις πληθυντικόν), διότι είναι ερεύγματα της διεφθαρμένης καρδίας των:

«Δαιμονισμένοι». «Αντίχριστοι παλαιοημερολογίται». «Βλαμμένοι». «Επηρμένοι». «Αλαζόνες». «Θρασείς». «Γλεύκους μεμεστωμένοι». «Αντιμαχόμενοι τους ιερούς Κανόνας». «Αποδομηταί του κύρους του Ιερού Κλήρου». « Τρισάθλιοι λεξιλογικοί». «Βαρθολομαίοι των Παλαιοημερολογιτών». «Αντιπροσωπεύουν τα σκοτάδια, τους σκορπιούς και τα φίδια της καρδίας των». «Άμοιροι εις την τύφλα των». «Προσπαθούντες να τσακίσουν και να εξουθενώσουν το σώμα Κυρίου». «Εμποδίζοντες τον Κύριο να πάρη την θέσιν Του εις το Πηδάλιον της νεοελληνικής Εκκλησίας». «Επηρμένα φίδια». «Συμπεριφέρονται ως ο γεροξεκούτης που το έχει χαμένο ολότελα». «Επειδή δεν τους δίδουν χρήματα γίνονται αγιομάχοι». «Κρίμα (από τώρα) να δεικνύουν την ποιότητά των». 

Εκτοξεύουν «οχετούς βλασφημιών». «Παντελώς αμύητοι εις την ευαγγελικήν ησυχαστικήν άσκησιν». «Ανίκανοι να προσεγγίσουν την ποιότητα της εν Αγίω Πνεύματι ζωής». Ενεργούν «τη συμβουλία εσκοτισμένων συνειδήσεων». «Εξαπολύουν ρύπους και δυσώδη νοήματα». «Ρυπαίνουν τας ακοάς και σκοτίζουν τάςψυχάς με τα ρυπαρογραφήματά των». «Δεν είναι ικανοί να παρακολουθήσουν την ορθοδοξοτάτην εμπειρικήν θεολογίαν». «Εκκενώνουν όλον τον ρυπώδη ζήλον των». «Μέσω των γραπτών των σηκώνεται όλον το από καταβολής κόσμου δαιμονικόν μίσος». «Χαρακτηρίζουν την Θεολογίαν των αγίων Πατέρων κυκεώνα». Έχουν «τελείαν σύγχυσιν και συσκοτισμόν». «Υβρίζουν τα τιμιώτερα της πίστεώς μας, τας εν Αγίω Πνεύματι εμπειρίας των Αγίων μας». 
«Τολμούν να αυτοπροβάλλονται ως υπέρμαχοι της ιεροκανονικής ακριβείας». «Είναι εμποτισμένοι μέχρι το μεδούλι από την σχολαστικήν θεολογίαν του αιρετικού Χριστιανισμού». «Δέχονται ότι όλαι αι αποκαλύψεις του Θεού είναι δαιμονοφαντάσματα». «Πως να χωρέση εις την στενήν αντίληψίν των, εις την περιωρισμένην βιολογικήν ενέργειαν του εγκεφάλου των, το εύρος της εμπειρικής θεολογίας ενός θεουμένου»; «Εζήλωσαν την δόξαν της μοναχής Μαγδαληνής (της Κοζάνης), της αμετανοήτου υβριστρίας του αγίου Νεκταρίου».

Αυτά και άλλα τοιαύτα εκσφενδονίζουν εναντίον μου οι αθεόφοβοι και παρανοϊκοί υποκριταί επικριταί μου από τον δυσώδη βόθρον της τυφλής εμπαθείας των. Κατ’ αυτόν τον τρόπον, απέκτησαν και τα προσόντα να εγγραφούν εις το βιβλίον Γκίνες ως οι μεγαλύτεροι υβρισταί και ως οι πλέον οικτροί συκοφάνται εν όλω τω κόσμω. Αυτοί στρέφονται κατά των ιερών Κανόνων και υβρίζουν τον σημαντικόν Άγιον της Ορθοδοξίας Θεόδωρον Στουδίτην.

Με κατηγορούν ότι ενεργώ «τη συμβουλία εσκοτισμένων συνειδήσεων». Εγώ δεν είμαι ετεροκίνητος. Κρίνω αυθεντικά κείμενα και αντιμετωπίζω αδιαμφισβήτητα γεγονότα. Αυτοί είναι κατευθυνόμενοι, ως φαίνεται, από την Ιεροθεϊκήν αυλήν της Nαυπάκτου.

Με κατηγορούν ακόμη οι χυδαίοι υβρισταί μου ότι προσήλθον εις τα Εκλησιαστικά Δικαστήρια ως συνήγορος ομοφυλοφίλου κληρικού. Είναι διαστρεβλωταί της πραγματικότητος. Εγώ προσεπάθησα να υπερασπισθώ άκρως συκοφαντηθέντα γνωστόν και φίλον της οικογενείας μου έγγαμον πολύτεκνον Ιερέα και εν ενεργεία Αρχιερατικόν Επίτροπον δια μίαν κωμόπολιν και δια 30 χωρία περίπου, από τον οποίον όχι μόνον δεν έλαβον αμοιβήν, αλλά και ενίσχυσα αυτόν οικονομικώς το κατά δύναμιν εις την δοκιμασίαν του. Καθιστώ γνωστόν ότι δυνάμει ενοχοποιητικού ανακριτικού πορίσματός μου καθηρέθη ομοφυλόφιλος Αρχιμανδρίτης.

Πληροφορώ δε τους τελούντας εν πλήρει αγνοία των νομοκανονικών ζητημάτων, ανευθύνους και επιπολαίους υβριστάς μου, ότι αι δεκάδες των δημοσιευμάτων μου δια τα εν Λαρίση πεζοδρομιακά έκτροπα εθεωρήθησαν ως ορθά από τον χώρον της Θεολογικής Κοινότητος, από Μητροπολίτας, από Καθηγητάς Πανεπιστημίων και από ανωτάτους δικαστάς.

Ως προς το βιβλίον του π. Θωμά Βαμβίνη, ο υπογράψας (γράψας;) το βιβλίον αυτό απαντητής του Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου π. Θωμάς Βαμβίνης ερρίφθη εις βάραθρον θεολογικής αμαθείας με τους θεολογικούς ακροβατισμούς του δια να αρέση εις τον προϊστάμενόν του κ. Ιερόθεον. Εμεσολάβησαν άλλα κρίσιμα βιβλία μου και δεν εξεδόθη ακόμη το απαντητικόν βιβλίον μου, ένεκα του οποίου πολύ θα εντραπή ο (κατά παραγγελίαν;) «συγγραφεύς» π. Θωμάς Βαμβίνης. Διατί δεν απήντησεν εις εμέ ο ίδιος ο Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος δια τα εις βάρος του κείμενά μου; Η απάντησίς μου είναι ότι δεν είχεν αντικρουστικά επιχειρήματα και παρέσυρεν άλλους να εκτεθούν δια να διαδοθή ότι εγράφησαν βιβλία εναντίον μου. Και έτερος υφιστάμενος του Ναυπάκτου έγραψεν η υπέγραψε βιβλιόμορφον έκτρωμα αντ’ αυτού κατ’ εμού. Αυτός είναι ο μετριωτάτης συγγραφικής ικανότητος, ανερμάτιστος και ασυνάρτητος Ιερόμοναχος Καλλίνικος Γεωργάτος. Η τοιαύτη κατάστασις του μητροπολιτικού τούτου «προστάτου» καταγράφεται εις το εκ πεντακοσίων εβδομήκοντα πέντε (575) σελίδων βιβλίον μου «ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ Ο ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ

Να μάθουν οι χυδαίοι και αναδείς υβρισταί και συκοφάνται μου ότι έχω βραβευθή, επαινεθή και τιμηθή υπό της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας και της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της εν Ελλάδι Εκκλησίας, υπό του Οικουμενικού και των άλλων Πατριαρχείων, υπό του Πατριάρχου Μόσχας και πασών των Ρωσιών κ. Κυρίλλου, υπό των είκοσι Ιερών Μονών του Αγίου Όρους, υπό Καθηγητών ελληνικών και ξένων Πανεπιστημίων και υπό πολλών άλλων αρμοδίων παραγόντων.

Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Κ. Διώτης