Απαραιτήτως, δυο φορές τον χρόνο, θα βρεθούν στην Κρύα Βρύση Ρεθύμνου και… σε άλλα χωριά του νομού, όπου διατηρείται το υπό εξαφάνιση είδος των υποζυγίων δυο Γάλλοι κτηνίατροι, για να ελέγξουν την υγεία των ζωντανών και να τους προσφέρουν εθελοντικά τις απαραίτητες υγειονομικές υπηρεσίες τους. «Θα τους καθαρίσουν τα νυχάκια και τα δοντάκια», θα ελέγξουν την… φυσική τους κατάσταση και φεύγοντας θα δώσουν ξανά ραντεβού την άνοιξη του νέου χρόνου…

Αυτής της φροντίδας απολαμβάνει και το συμπαθές «Ποντικάκι» της παραδοσιακής Κρητικιάς Καδιανής Βαβουράκη, που όλα της τα χρόνια στην Πάνω Κρύα Βρύση το έχει στη δούλεψή της, στις μετακινήσεις της στην εξοχή στη μεταφορά χόρτων, ξυλείας και προϊόντων στο σπίτι. «Αυτοί οι Γάλλοι κτηνίατροι έρχονται στο χωριό την άνοιξη και το φθινόπωρο τα τελευταία δυο χρόνια», σημειώνει για την συχνότητα των επισκέψεών τους. Και βέβαια, η εμφάνισή τους είναι καθορισμένη και δεν γίνεται αποκλειστικά και μόνο στον οικισμό που ρίζωσε στα… πόδια του ηρωικού «Κέντρους», αλλά και σε άλλα χωριά του νομού, όπως τις κοντινές Μέλαμπες…

Ο Γάλλος κτηνίατρος με την περιβολή και τα εργαλεία του για την εξέταση του υποζυγίου

ΔΩΡΟ… ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΧΑΛΙΝΟΣ!

Και αν πριν δεκαετίες, που δεν είχε έλθει ακόμα στη ζωή των ανθρώπων σαν… χείμαρρος το αυτοκίνητο, το γαϊδουράκι θεωρούνταν πολύτιμο μέλος της κάθε αγροτικής οικογένειας, σήμερα τα τετράποδα με την… «γαϊδουρινή υπομονή» και εργατικότητα, τείνουν προς εξαφάνιση και όσα μένουν στην ενδοχώρα από τους παλαιούς αγρότες είναι… δακτυλοδεικτούμενα! Οι ξένοι κτηνίατροι, λοιπόν, προσφέρουν οικειοθελώς τις υπηρεσίες τους στα γαϊδουράκια και μάλιστα τους κάνουν και… δώρα! Όπως το νέο χαλινό με το χρωματιστό σχοινί που κρατούσαν στο «Ποντικάκι», γιατί την προηγούμενη άνοιξη που ήρθαν θυμόταν ότι το χαλινάρι είχε φθαρεί και έπρεπε να το αντικαταστήσουν με καινούργιο.

Αφού, λοιπόν, εξετάστηκε για ώρα το ζώο από τους Γάλλους και ο ένας, μάλιστα, με την ποδιά του κτηνίατρου και τα απαραίτητα εργαλεία, έκανε τις σχετικές… επεμβάσεις στα δόντια και στα νύχια του-«καθάρισε τα νυχάκια και τα δοντάκια του», είπε η κυρία Βαβουράκη-, αρνήθηκε να λάβει αμοιβή για τις υπηρεσίες του, τονίζοντάς της, προφανώς, αστειευόμενος ότι «για τα ωραία μου μάτια δεν θα μου πάρει λεφτά».

Μια φωτογραφία των μικρών του χωριού δίπλα στην Καδιανή και το γαϊδουράκι της

ΑΓΟΡΑ «ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟ»

Μετά το απαραίτητο… σέρβις, λοιπόν, το «Ποντικάκι» ανανεωμένο πλέον και με αναβαθμισμένη… ψυχολογία για την καλή του υγεία τέθηκε και πάλι, χωρίς διαμαρτυρίες, στην εκτέλεση των καθηκόντων που του αναθέτει καθημερινά η αφέντρα του! Ωστόσο, και η ίδια δεν αμελεί την φροντίδα του, γιατί όπως λέει, «δεν θέλω να το αφήσω να ψοφήσει από κακουχίες».

Μάλιστα, ο Γάλλος κτηνίατρος της απένειμε τα εύσημα που διατηρεί την υγεία του «σε άριστη κατάσταση», προσθέτοντας ότι αισθάνεται ντροπή που ορισμένοι Κρητικοί «τα βασανίζουν και όταν γεράσουν τα θανατώνουν ρίχνοντας τα στο γκρεμό, ή με άλλους τρόπους τυραννίας ».

Μέχρι να φέρει την τροφή του ζωντανού από το σπίτι το κρατά από τον χαλινό η μάνα με το παιδάκι της

Το «Ποντικάκι», όπως το ονόμασε από την πρώτη στιγμή που το αγόρασε από τον συγχωριανό της Αρίστο Λαγουδάκη, η κυρία Βαβουράκη είναι κατά την εκτίμησή της «πάνω από τριάντα χρονών» και παρά τα… χρόνια του έχει αντοχές στους… σκοπούς που επιτελεί καθημερινά. Σε όλη της τη διαδρομή είναι η μόνιμη συντροφιά της και, πάντα, αδιαμαρτύρητα εκτελεί όσα του ανατεθούν…

«Μου είπε ο κτηνίατρος ότι ξέρει την ηλικία του γιατί τη… διάβασε στα δόντια του, αλλά δεν μου την είπε αλλά μου έδωσε συγχαρητήρια για την περιποίηση που του κάνω…» Όμως, «όλα καλά με τον φιλόζωο Γάλλο», παρατήρησε. Αλλά, διερωτήθηκε, καταλήγοντας, με έκπληξη: «Μα είναι δυνατό μορφωμένος άνθρωπος και να μην ξέρει τη ελληνική γλώσσα; Αυτό δεν το περίμενα!».