Στο Βερολίνο θα πρέπει να αρχίσει να διερευνά πολύ σοβαρά τις πιθανότητες ενός… ευχελαίου. Ενώ το καλοκαίρι φαινόταν πως η Άνγκελα Μέρκελ ήταν αυτό που λέμε «καβάλα στ” άλογο», από τη στιγμή που ξέσπασε η προσφυγική κρίση σαν να απογυμνώθηκε πλήρως η πολιτική επάρκεια της γερμανικής κυβέρνησης. Εσωτερικές έριδες, αντικρουομενες απόψεις και προσεγγίσεις συνθέτουν το εσωτερικό παζλ της γερμανικής κυβέρνησης, η οποία πλέον καλείται να διαχειριστεί και το ενδεχόμενο ενός πολέμου με το ISIS.

Το Βερολίνο δεν θέλει να εμπλακεί, προς ώρας τουλάχιστον, σε στρατιωτικές επιχειρήσεις. Η αναπληρώτρια κυβερνητική εκπρόσωπος Κριστιάνε Βίρτς ήδη από το μεσημέρι της Δευτέρας απέφυγε να τοποθετηθεί με σαφήνεια σε σχετική ερώτηση, λέγοντας πως ο πόλεμος είναι κάτι που έχει νομικές συνέπειες βάσει του συνταγματικού και του διεθνούς δικαίου. Είναι σαφές, όπως πληροφορειται το RP από έγκυρους πολιτικού κύκλους της γερμανικής κυβέρνησης, πως η προσεγγιση του Βερολίνου στο ζήτημα θα είναι η συνέχιση της υφιστάμενης πολιτικής ως προς το προσφυγικό και παράλληλα η ενίσχυση της άμυνας της Ένωσης, τόσο στη Συρία, όσο και στην Τουρκία και στα ελληνοτουρκικά σύνορα.

Η Γερμανία επιμένει στα Hotspots, τα κέντρα καταγραφής προσφύγων που ετοιμάζοντα στα ελληνικά, όπως επίσης και στην αύξηση της φύλαξης των ελληνοτουρκικών συνόρων. Ως προς αυτό το ζήτημα, δεν είναι λίγοι εκείνοι που δεν αποκλείουν να ξαναμπει από το παράθυρο η κοινή φύλαξη συνόρων από Ελλαδα και Τουρκία, οι κοινές περιπολίες δηλαδή. Το αυτό ειχε απορρίψει η ελληνική κυβέρνηση διαρρήδην, πλην όμως πλέον τα γεωπολιτικά δεδομένα διαφοροποιούνται.

Η Άνγκελα Μέρκελ επιμένει στη σχεδιαζόμενη πολιτική για το μεταναστευτικό, επιχειρώντας να το αποσυνδέσει από τις τρομοκρατικές επιθέσεις. Επικουρικά εκφράζεται και η άποψη του επικεφαλής της γερμανικής αντικατασκοπείας Χανς-Γκέρογκ Μάασεν, ο οποίος εξηγεί πως έιναι μεν πιθανό τρομοκράτες να φτάνουν και μαζί με τους πρόσφυγες, πλην όμως αυτό είναι το λιγότερο πιθανό σενάριο. Στη γραμμή Μέρκελ είναι και ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλωντ Γιουνκερ, ενώ ο πρόεδρος του ΕυρωπαΪκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, χωρίς να συνδέει τις επιθέσεις με το προσφυγικό, ήδη απο τη Σύνοδο Κορυφής των 20 ισχυρότερων κρατών του πλανήτη στην Αντάλεια της Τουρκίας έθεσε το ζήτημα των χερσαίων επιχειρήσεων στη Συρία, πέραν των αεροπορικών επιδρομών, στο πλαισιο των συντονισμένων κινήσεων της Δύσης απέναντι στους Ισλαμιστές.

Πλην ομως, η Μέρκελ μπορεί να βρεθεί προ τετλεσμένων. Η δεξιά πτέρυγα του κόμματός της εμφανίζεται, καίτοι προσεχτική τις πρώτες μέρες μετά το τραγικό συμβάν, απασφαλισμένη, ενώ σε συγκεκριμένους κύκλους της γερμανικής δεξιάς είναι παγιωμένη η άποψη πως η ελεύθερη διέλευση προσφύγων και η δύσκολη διαδικασια ταυτοποίησης ανοίγει κερκόπορτα σε τρομοκράτες, ώστε να ειςέλθουν ως πρόσφυγες στην Ευρώπη. Με άλλα λόγια, η καγκελάριος μπορεί να επιμένει στο πλάνο της και σε ένα βασικό δόγμα, τα δεδομένα όμως έχουν αλλάξει και ήδη πολλοί θεωρούν πως η επίθεση στο Παρίσι ήταν απλώς η περόνη μιας χειροβομβίδας που τραβήχτηκε. Για να το πούμε και πιο καθαρά, είναι αρκετοί που θεωρούν πως το εν λόγω γεγονός θα λειτουργήσει ως καταλυτης για αυστηροποίηση της γερμανικής και κατ” επέκταση της ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής.

Ο τρόπος που θα διαχειριστεί τη νέα δυναμική των πραγμάτων είναι ίσως το πιο σοβαρό crash test γι” αυτήν ,αρκετά πριν από τις δύσκολες εκλογές στη Βάδη-Βυρτεμβέργη το 2016. Αν καταφέρει να επιβάλλει τη θέση της, θα έχει επιδείξει, ισως στην πιο δύσκολη συνθήκη, ένστικτο επιβίωσης και ηγετικό προφίλ. Αν χασει όμως, αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση.